شهر من سیدنی

آی شقایق ، ما جماعت دردمون از خودمونِ !

2011-08-11T02:11:00.004+10:00

چند سال هستش که یه شعر پر معنی ، نگاه متفاوت ، واقعی ، معنی دار رو از خواننده های لس آنجلس نشین نشنیده بودم ، بگذریم از آهنگسازی و تنظیم های ضعیف که اون هم مقصرش آهنگساز و تنظیم کننده نیست و اون هم دردش از خودمونِ

این یکی رو حیفم اومد با شما به شراکت نزارمش ،

روزبه بمانی عزیز ، از اینجا بهش درود می فرستم و آفرین میگم ، یه شعر قشنگ گفته که لازم هستش به تک تک کلماتش دقت بشه ، موزیک و احتمالا تنظیمش از فرزاد فتاحی ، اجرا از داریوش اقبالی و فرامرز اصلانی

ما که تو زمزمه هامون هی به دادِ هم رسیدیم یکی یادمون بیاره، کی به دادِ هم رسیدیم ؟

انتقال وبلاگ

2011-04-24T23:20:00.004+10:00

سلام دوستان خوب من

از اونجا که از طریق دیگر دوستان متوجه شدم که بلاگر توی ایران فیلتر هستش و از اونجا که بیشتر مطالبم رو برای دوستان داخل ایران می نویسم ، دست از نوشتن کشیدم تا یه فکری بکنم و خلاصه وبلاگ رو به آدرس جدید منتقل کردم که شما دوستان که در ایران هستین بتونید مطالب رو دنبال کنید .

لذا از این پس اگر دوست دارید وبلاگ من رو بخونید در این آدرس به سر می بریم :

www.wellborninsydney.co.cc

زندگی یعنی چه ؟ از دیدگاه سهراب سپهری

2011-02-22T14:52:00.002+11:00

می روم در ایوان، تا بپرسم از خود

زندگی یعنی چه؟

مادرم سینی چایی در دست

گل لبخندی چید ،هدیه اش داد به من

خواهرم تکه نانی آورد ، آمد آنجا

لب پاشویه نشست

پدرم دفتر شعری آورد، تکيه بر پشتی داد

شعر زیبایی خواند ، و مرا برد، به آرامش زیبای یقین

:با خودم می گفتم

زندگی، راز بزرگی است که در ما جاریست

زندگی فاصله آمدن و رفتن ماست

رود دنیا جاریست

زندگی ، آبتنی کردن در این رود است

وقت رفتن به همان عریانی؛ که به هنگام ورود آمده ایم

دست ما در کف این رود به دنبال چه می گردد؟

!!!هیچ

زندگی ، وزن نگاهی است که در خاطره ها می ماند

شاید این حسرت بیهوده که بر دل داری

شعله گرمی امید تو را، خواهد کشت

زندگی درک همین اکنون است

زندگی شوق رسیدن به همان

فردایی است، که نخواهد آمد

تو نه در دیروزی، و نه در فردایی

ظرف امروز، پر از بودن توست

شاید این خنده که امروز، دریغش کردی

آخرین فرصت همراهی با، امید است

زندگی یاد غریبی است که در سینه خاک

به جا می ماند

خرید خانه در استرالیا

2011-02-12T12:53:00.009+11:00

دوستان من که توی ایران هستین ،

حتماً بارها و بارها شنیدید که فلانی 3 ساله که رفته استرالیا ، ظرف این سه سال خونه هم خریده !

شما هم توی دلتون میگید خوش به حالش ، ما 20 سال دیگه هم نمی تونیم خونه بخریم ، اون وقت فرانکی 3 ساله و ژیلبرت 2 ساله رفتن خونه هم خریدن و دارن کیف می کنند اون سر دنیا

شما حق دارید که اونطوری فکر کنید ، می دونید چرا ؟ چون وقتی که ژیلبرت به اصطلاح خونه می خره توی استرالیا ، کارش این میشه که گوشی تلفن رو برداره به مامان و بابا و خواهر و بردار و بعدش هم دوستان و جاری و باجناق و دختر عمو و پسر عمو و پای کامپیوتر توی یاهو مسنجر و Skype به همه خبر خوشحالی میده که ما خـونه خریدم !

خرید خانه توی ایران قدم بزرگ و خونه خریدن امر مهمی تلقی میشه ، علتش هم این هستش که شما وقتی در ایران خونه می خرید ، به این معنی هستش که از نظر مالی آزاد میشید ، دیگه ماهی مثلاً 1 میلیون تومن پول اجاره خونه نمی دید ، به قول ما ایرانی ها یه اتاق از خودت داشته باش زیر سقفش نون خشک هم بخوری خیالت راحت هستش . اگر بی پول هم باشی و بیکار هم باشی و هر طور بشه زندگی سختی نخواهی داشت ، چون اجاره خونه نمیدی ، فوقش این هستش که یه وام از بانک گرفتی و اون وام هم معمولاً بیشتر از 20 یا 30 درصد پول خونه را شامل نمیشه و پرداختش در دراز مدت خیلی راحت تر از اجاره خونه هستش ، و رقمش هم بسیار کمتر از اجاره خانه ، در ضمن شما در مقابل رشد صعودی اجاره خانه در ایران هم در امان خواهید بود و به عنوان یه سرمایه گذاری هم محسوب میشه که به خاطر شرایط اقتصادی ایران یهو شما رو ظرف چند سال ممکن هستش حتی میلیاردر بکنه . خونه خریدن توی ایران سدّ بزرگی هستش چون شما باید حداقل 70% پول خونه رو جور کنید که سخت هستش ، ولی وقتی از این سد رد شدید به قول اینجایی "You are going to be financially FREE"

این طوری هستش که این باور در دونه به دونه سلولهای مغز ما ایرانیها رسوخ کرده که وقتی خونه خریدی دیگه بعدش همه چیز حلِّه ، دیگه بعدش زندگی می افته توی سرازیری و عشق و حال .

حال ببینیم که خرید خانه در استرالیا به چه معنی هستش و 95% مهاجران ، چطوری به قول خودشون خونه می خرند ؟!

توی قسمت اول ، متوجه شدید که یه آپارتمان توی یه محله ای مثل Hornsby واقع در سیدنی 2 خوابه و حداقل 12 یا 13 سال ساخت رو باید حدوداً ماهی 1600$ اجاره کنید ، همین آپارتمان رو اگر بخواهید بخرید حدوداً 400000$ هستش وقتی هم می گم آپارتمان ، تصور نکنید که مثل ایران آجر و فولاد توش به کار رفته شده باشه و قرص و محکم و سقفش دور تا دور گچ بری و لوستر آویزان و کف سرامیک درجه یک و کابینت ردیف و سرویس آشپزخانه و دستشویی و حمام شیرآلات ایتالیایی دیزاین شده و ...... !!!

اینجا این خبرا نیست ،یه آپارتمان قدیمی توی یکی از محلات متوسط تهران رو در نظر بگیرید ، دیوارها از داخل چوبی ، کف موکت ، کابینت ها خیلی معمولی و دستشویی توالت از این کمدی ها که سینکش ملامین هستش و شیرآلات و سرویس حمام و دستشویی درجه 3 ، توالتاشون هم که شیلنگ آب نداره !

10% اون 400 هزار دلار رو که داشته باشید یعنی (40000$) و یه کاری هم داشته باشید که بانک مطمئن بشه قسط ها رو می تونید بدید می تونید تقاضای درخواست وام کنید و بانک اون 360000$ رو که کم دارید به شما میده و یه قرارداد 30 ساله با شما میبنده که شما در طی 30 سال به صورت قسطی با نرخ بهره روز (به این نرخ بهره روز دقت کنید بهره ثابت نیست) اون پول رو به بانک برگردونید .

تا اینجاش رو خوندید ؟! الان پیش خودتون میگید : خـــــوش به حالتون !! اونجا بانکها 90% پول خانه را وام میدهند ؟!! کاش که زودتر ویزا ما هم بیاد ما هم صاحبخانه بشیم و مثل اونها حال کنیم !!!

مغز رو خیلی راحت میشه گول زد

من یه سوال از شما میکنم :

فرض کنید توی یه آپارتمان شیک و تر و تمیز توی آریاشهر تهران نشستید و ماهی 1 میلیون تومن اجاره میدید ، صاحبخونه به شما پیشنهاد میده که یه قرارداد با شما بنویسه که 10 درصد پول خونه رو به نرخ روز بهش بدید ، بعدش به جای ماهی 1 میلیون تومن ، ماهی 2 میلیون تومن اجاره بدید به مدت 30 سال درضمن به نسبت افزایش اجاره خانه در طی این 30 سال اجاره شما رو هم افزایش بده یعنی سالهایی ممکن هستش که بیاد که به جای 2 میلیون شما مثلاً 2.5 میلیون باید اجاره بدید ،
به همین روش باید ادامه بدید تا 30 سال ، بعدش خونه رو به نام شما می کنه ،

نظر شما چی هستش ؟ چه جوابی به صاحبخانه میدید ؟! ( لطفاً نظرات خودتون رو توی قسمت نظرات بنویسید )

حالا میبینید که ذهن شما یه جور دیگه به قضیه نگاه میکنه !!

داستان خرید خانه در استرالیا دقیقاً مثل همین قضیه هستش !!

دیدیم که اون زن و شوهر ماهی 4800$ درآمد داشتند ، ماهی 3000$ را خرج زندگی و اجاره خانه و مایحتاج روزانه و آب و برق و تلفن و گاز و رفت و آمد و ماشین و اینها میکردند و هنوز ماهی حدود 1600$ براشون میموند که می تونستند باهاش حال کنند!!

دیدیم که ذهنیت خانه دار شدنی که از ایران با خودشون آورده بودند و وقتی هم که دیدند بقیه دارن خودشون رو میکشند که خونه بخرند باعث شد که حتی یه لیوان آبجو رو هم از خودشون دریغ کنند تا ماهی 1600$ رو جمع کنند و بعد از نزدیک به 3 سال صبح تا شب کار کردن و حال نکردن و استرس کشیدن برن 10% یا 15% پول خونه رو بدهند به بانک و تصور کنند خانه خریدند !

شما عزیزان که فکر میکردید که اشکال نداره ، بزار چند سال سختی بکشند و بعدش که خونه خریدند 30 سال عشق و حال کنند ( حتی خود اون زن و شوهر هم همین ذهنیت رو داشتند ) حالا بزارید حساب کنیم ببینیم که بعد از اینکه خانه خریده شد ، اوضاع مادی این زن وشوهر چطور میشه ؟!

دوستان من ،

شما بابت هر 100000$ که برای خرید خانه از بانک وام می گیرید باید ماهی 750$ به مدت سی سال به بانک قسط بدید یعنی اگر شما مثلاً 400000$ بابت خرید خانه از بانک وام بگیرید ، تا سی سال باید ماهی 3000$ به بانک قسط بدید ،

نکته قابل توجه : اینجا مثل بانکهای ایران نیست که وقتی که با نرخ بهره امروز وام بگیرید تا آخرش قسط بندی شما بر اساس همون نرخ بهره باشه ، اینجا نرخ بهره روزانه حساب میشه و مثلاً اگر شما امروز با بهره 6% وام می گیرید باید ماهی 3000$ قسط بدید ولی تضمینی نیست که نرخ بهره همین 6% بمونه و مثل همین 3 ماه پیش نرخ بهره ها رو یه هو می برند بالا و قسط 3000$ در ماه شما یه هو میشه 3200$ حالا تصور کنید که اون 6% در طول چند سال بشه 12 یا حتی 17% ، قابل توجه دوستانی که فکر میکنند نرخ بهره بالای 7 یا 8 درصد نمیره ، باید بگم استرالیا بهره بانکی 17% رو هم تجربه کرده .

نتیجه میشود این که : اون زن و شوهر همان خونه ای رو که اجاره کرده بودند ماهی 1600$ ، همون خونه رو به مدت 30 سال اجاره می کنند ماهی 3000$ !!

با این تفاوت که صاحبخانه از یک شخص حقیقی تبدیل میشه به یک شخص حقوقی (بانک) !!!

دیگه ، تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل !

اون زن و شوهری که تا حالا کلّ هزینه زندگی شان ماهی 3000$ بود ، حالا فقط اجاره خانه شان ماهی 3000$ هستش ، فصلی هم به طور متوسط ماهی 1300$ هم باید شارژ آپارتمان رو بدهند که قبلاً صاحبخانه حقیقی اون رو متقبل میشد ( ولی صاحبخونه حقوقی که می تونه با پنبه سر شما رو به همین راحتی ببره ، اجاره 2 برابر از شما بگیره فکر کردید هزینه Strata رو هم می دهد ؟! )

خلاصه خودتون با اطلاعاتی که تا الان به شما دادم ، می بینید که اینها با اون حقوقی که دارند ، هنر کنند ، هزینه های جاری زندگی رو ببپردازند ، بعدش هم دیگه ، خداحافظ عشق و حال تا 30 سال آینده !

به یاد محسن نامجو می افتم که میگه : شاآآآآآآید آینده از آنِ ما !!!!!

دوستان من ،

حالا دیگه شما همگی فهمیدید که ژیلبرت و فرانکی و همه اونهایی که فکر میکردید 3 ساله و 4 ساله خونه خریدند ،

در حقیقت: خانه اجاره کردند به 2 برابر قیمت ، 30 ساله به شرط تملیک !

اون تعریفی که توی مغز شما از خرید خانه وجود داره ، و این که فکر می کنید که آدمها وقتی خانه بخرند ، عشق و حال میکنند ، زمانی درست از آب در می آید که شما حداقل 51% پول خانه رو داشته باشید و 49% رو وام بگیرید ، تازه در این حالت تنها اتفاق خوبی که می افته این هستش که قسط ماهیانه شما با اجاره خانه فعلی فرقی نمی کند ولی هنوز شما باید تا 30 سال همون اجاره رو بدهید ، ولی اینطوری می گویید که خوب همین اجاره رو میدهم بعد از 30 سال هم خانه مال من میشه ( این حداقل منطقی تر هستش )

دوستان حالا میبینید که حتی توی شرایطی که شما نصف پول خانه رو هم میدهید باز هم هنوز واقعاً خونه نخریدید و در واقع هنوز خانه اجاره کردید به شرط تملیک ! فرقش در این هستش که 2 برابر اجاره نمیدید .

اینجا هم مثل مملکت خودمون اگر بخواهید که یه خونه بخرید و بعدش پاهاتون رو بزارید روی میز و دستتون رو بگذارید پشت سرتون و دراز بکشید و بگویید آآخـیـش ، خانه دار شدم ، خدا رو شکر ، مشکلات تموم شد ، باید 70 یا 80 درصد پول خانه رو نقد داشته باشید .

دوستان من حالا بدانید که ولبورن و جولیت و ژیلبرت ها و فرانکی های نوعی نه تنها 2 یا 3 ساله صاحبخانه نمی شوند ، بلکه 10 سال دیگه و حتی 20 سال دیگه و حتی 29 سال دیگه هم هنوز صاحبخانه نشدند ، اینها اگر 30 سال بچه های خوبی باشند و حسابی کار کنند و دور و بر عشق و حال های فضایی که ما برای همون ها مهاجرت کردیم رو خط قرمز بکشند اقساط بانک یا همون اجاره خانه 2 برابر را بپردازند شاید خانه دار بشند . این سیستم جزیی از همون سیستم برده داری قرن 21 هستش ، اگر نخواندید ، توصیه می کنم که حتماً بخوانید .

آهای شماها که توی ایران کنار مادر و پدر و خواهر و برادر و خانواده نشستید و دارید وبلاگ من رو می خونید، منتظر ویزا هستید و می خواهید که به امید عشق و حال بیشتر و 2 یا 3 ساله خانه دار شدن و زندگی بهتر کردن از همه اونها دور بشید ، اینها رو می نویسم که بدونید و آگاه باشید ، وقتی می شنوید فلانی 2 یا 3 ساله خانه خریده قبل از اینکه دردتون بگیره ، اول مطمئن بشید که خانه خریده یا اینکه خانه اجاره کرده به شرط تملیک ؟!!

آهای شماها که مهمونی می گیرید و پارتی میرید و با هزار مکافات چند شیشه مشروب و یه دبّه 5 لیتری عرق درجه 1 کشمش میخرید و دوستان رو دعوت می کنید به پارتی و بزن و برقص و عشق و حال ، پیش خودتون میگویید چند وقت دیگه ویزا مون میآد و میریم توی استرالیا همین عشق و حال ها رو بیشتر میکنیم و آزاد تر و بهتر ، برای شما می نویسم که بدونید اینجا مهاجرا دلشون نمیآد که یه شیشه ویسکی برای خودشون بخرند ، چه برسه برای دوستانشون، شماها که منتظر هستید که یه عروسی بشه و شیک و خوشگل و سکسی لباس بپوشید و چند ساعت بزنید و برقصید و Dance Party راه بیاندازید ، آدمها اینجا حاضر نیستند که 40$ خرج کنند و برن با دوستانشان بزنند و برقصند و خوش باشند ( به دلایل مختلف ) .

اینهایی که می نویسم براتون و شما به همین راحتی می خونید ، نتایج تحلیلها و و روزها و سالها مطالعه و زندگی هستش ، این ها رو می نویسم که شما که هنوز مهاجرت نکردید ، یا تازه مهاجرت کردید ،
یادتون باشه که چه بودید ؟ چه می خواستید ؟ و چه می خواهید بشید ؟ حواستون باشه که سیستم شما رو به طور تدریجی تغییر ندهد
کمتر کسی این طوری صریح و سریع مطالب رو براتون باز می کنه ، میدونید چرا ؟ چون انسانها در طی زمان تغییر می کنند و کار هایی انجام می دهند و سبک زندگی انتخاب می کنند که بعد از یه مدت وحشت می کنند که خودشون رو در آینه ببینند ، خیلی جرأت و خودسازی می خواد که انسان آینه رو روبروی خودش بگیره و تماشا کنه و از اون سخت تراینکه برای بقیه بنویسه که در آینه چه می بیند ؟ چه گذشت و چه می گذرد ؟
مثل همون موقع که ولبورن ترجیح میدهد که فکر کنه که خونه خریده و از مستاجری راحت شده ، از لحاظ مغزی ارضا میشه وقتی که به دیگران میگه خونه خریده و اجازه می دهد که دیگران هم فکر کنند که واقعاً خونه خریده ، حالا این که 30 سال باید جون بکنه و بچه خوبی باشه رو ترجیح میده که تا آخر عمر توی دلش نگه داره و با خودش به گور ببره .

این پست رو اگر نخوندید بخونید که صحبتهای یکی از آشنایان من با اضراییل هستش .

حالا که با زندگی نرمال یک مهاجر در استرالیا آشنا شدید و از زاویه دید من به مسایل نگاه کردید و با سبک زندگی عمده مهاجران آشنا شدید از پستهای بعدی می تونم مسایل رو جهت دهی کنم و راجع به بیزنس در استرالیا براتون بنویسم

زود بر میگردم ...

کار ، درآمد ، بیزینس ، شغل و تفریح و سبک زندگی (قسمت چهارم )

2011-02-09T18:43:00.012+11:00

دوستان من ،
برای اینکه بدونید که چطور میشه که عشق و حال و خوشی و دوستی و معرفت نا خواسته و ندانسته جاش رو میده به ضد حال و حسادت و حرص و طمع و ترس وچشم و هم چشمی و ......

توی این پست 3 اسم تخیلی انتخاب مبکنیم ، اسم همون زن و شوهر رو که در پستهای قبلی فرض کردیم ، میزاریم رومئو و جولیت

تا حالا دیدیم که رومئو و جولیت کارمند هستند و در آمدشون رو دونستیم و دیدیم که با اون 400$ باقیمانده هم دارن حال میکنن .

یه روز جولیت توی shopping center ژیلبرت رو که چند سالی هستش که اومده استرالیا می بینه ، بعد از سلام و احوال پرسی

جولیت میپرسه : خوب دیگه چه خبرا ؟

ژیلبرت : این چند هفته گذشته حسابی خسته شدم ، مخصوصاً هفته گذشته ، آخه اسباب کشی داشتیم ، باید Move میکردیم

جولیت : چرا ؟! مگر همون جا که نشسته بودید بد بود ؟ چرا جا به جا شدید ؟

ژیلبرت : نه ، بد نبود ولی دیگه باید خونه میـخــریدیـم ، این خونه جدید رو دیدم و خوشمون اومد ، خریدیم و move کردیم خونه جدید

جولیت : وآآآی !! خونه خریدین ؟!! به سلامتی ، پس دیگه از مستاجری راحت شدید ، چقدر خوشحال شدم ، چه خوب

ژیلبرت : آره دیگه ! آدم بالاخره باید خونه بخره ، نمیشه تا آخر عمرش آدم مستاجر باشه !!!!!!

جولیت : خوب ، ایشالله به شــادی ، خیلی خوشحال شدم دیدمتون ، فعلاً خداحافظ

جولیت که شنیده ژیلبرت صاحبخانه شده و رگ حسادتش یه هو گُل کرده ( البته رگ که چه ارز کنم از زور فشار دیگه رگ شده شیلنگ) خرید رو بی خیال میشه راه می افته به طرف خونه ، پیش خودش میگه : نگاه کن ، 2 سال زودتر از ما اومدن ، خونه هم خریدن ! توی همین فکرهاست که موبایلش زنگ می خوره ، گوشی رو بر میداره میبینه که رمئو همسرش هستش و میگه من امشب دیر تر میام خونه ولبورن رو سر راه دیدم داریم میریم با هم تنیس بازی کنیم ، جولیت هم که اعصابش خراب شده میگه باشه و گوشی رو می زاره ، خلاصه شب میشه و رمئو در رو باز میکنه و با خوشحالی میگه همســــر عزیزم من اومدم بیا یه ماچ بده ، جولیت هم میگه : برو دست و صورتت رو بشور لازم نکرده من رو ماچ کنی !
رومئو با تعجب میره دست وصورتش رو میشوره و میاد میشینه :

جولیت : چرا اینقدر دیر کردی مگه چند ساعت تنیس بازی کردی ؟!!

رمئو : تنیس که یه ساعت بازی کردیم ، بعدش ولبورن گفت پایه هستی بریم جکوزی و سونا ؟ منم گفتم چرا که نه ، اومدیم استرالیا که حالِ زندگی رو ببریم ، خلاصه با ولبورن رفتیم استخر ، 1 ساعت هم توی استخر بودیم ، بعدش هم یه بار هستش بغل اون استخر ، رفتیم نشستیم 2 تا آبجو زدیم روشن شدیم ، خدایا شکرت ، زندگی چقدر زیباست در استرالیا :-)

جولیت : رفتی خوش گذرونی و پول خرج کردن ؟!! نمیگی زنت خونه تنهاست ، پا میشی می ری یللی تللی !!!!!

رومئو که کف کرده از این رفتار همسرش میگه : خانم یللی و تللی چیه ؟ رفتیم ورزش و 2 تا آبجو خوردیم اومدیم .

جولیت : آخه نه اینکه توی ایران خیلی ورزشکار بودی ، حالا اینجا نمی دونم چی شده ورزش کار شدی ؟!

رمئو که پیش خودش فکر میکنه که همسرش از اینکه تنها توی خونه مونده ناراحت شده و خسته ، میگه : حالا ناراحتی نداره که دفعه دیگه میام دنبال تو با هم بریم ، تو بگو ببینیم چه خبر ؟ امروز کی اومدی خونه ؟ راستی خرید رفتی ؟ دستمال کاغذی هم خریدی ؟

جولیت : بعله ، خرید هم رفتم ولی یادم رفت دستمال بخرم ، میدونی کی رو دیدم امروز ؟ ژیلبرت رو دیدم

رمئو : خوب ، چه خوب ، می خواستی بگی یه شب پاشن بیان پیش ما

جولیت : گفتش که اسباب کشی داشتن ، خـــونه خریدن

رمئو : جدی !! چه خوب ، بابا ای ول

جولیت : همین ؟!؟!

رمئو : خوب پس چی ؟!

جولیت : 2 سال زودتر از ما اومدن ، ببین خونه هم خریدن ، چند وقت پیش هم ماشین brand new خریدن ! عوض اینکه اینجا بشینی پاشو یه زنگ بزن به بهانه تبریک گفتن ، ته توی قضیه رو هم از شوهرش در بیار ببین چطوری 2 ساله تونستن خونه بخرن ؟؟

مگه ما چیمون از اونا کمتر هستش ؟ ببین چکار کردن که ما هم همون کار رو بکنیم و 2 ساله صاحب خونه بشیم ، یادت هستش توی ایران هم که بودیم فرانکی 4 سال بود که رفته بود استرالیا ،یه روز مامانِ فرانکی گفتش که فرانکی خونه هم خریده توی استرالیا ، اینجا مردم میان 2 ساله خونه میخرن ، اون وقت تو همش دنبال عشق و حال هستی !!

رومئو توی فکر فرو میره و بعد از چند دقیقه میگه : لازم نیست که زنگ بزنم ، توی شرکت از همکارام شنیدم که اگر 15% یا 10% یا حتی 5% پول خونه رو داشته باشیم اینجا بانکها بقیه پول خونه رو وام میدن می تونی خونه بخری ، یعنی مثلاً یه آپارتمان که 400 هزار دلار هستش 40 هزار دلارش رو داشته باشی می تونی خونه بخری . ماشین brand new هم که خانم کاری نداره ، با هفته ای 100$ یا 200$ قسطی می تونی یه ماشین خدا بخری .

جولیت میره یه چای میریزه و میگه : همین شنبه میریم inspection قیمت خونه ها دستمون بیاد

رمئو : شنبه که ولبورن اینا رو دعوت کردم بیان خونمون مهمونی ، بزار یه وقت دیگه

جولیت : لازم نکرده کسی رو دعوت کنی خونمون ، الان زنگ بزن بگو دلِ همسرم درد میکنه نمی تونیم شنبه مهمونی بدیم ، ایشالله یه وقت دیگه .

رمئو : آخه چرا ؟

جولیت سری تکون میده : میگی آخه چرا ؟ !!! مَرد !! باید پول جمع کنیم که بتونیم پول پیش خونه رو داشته باشیم خونه بخریم ، الان دوباره میخوای 100$ خرج کنی و مشروب بخری و مهمونی بدی که مردم بیان حال کنن و برن !!!!!! عصر ها هم که پا میشی میری تنیس و آبجو و استخر و همش که داری پول خرج میکنی ؟!!! دیروز هم که رفتی JB HIFI دوربین و اسباب بازی برای خودت بخری ؟! از مردم یاد بگیر به فکر خودشون هستند ،

رمئو : فقط به من میگی ؟ یادت نمیاد رفتیم Mayer انواع و اقسام خرت و پرت ها رو برای خودت خریدی شد 390$ !!! بعضی شبها هم که میگی حال ندارم غذا درست کنم بریم رستوران ، هر روز هم که پول کارت تلفن می دی و با ایران تماس میگیری

جولیت : من دیگه غلط می کنم که حتی یه جوراب برای خودم بخرم ، همونهایی رو که از ایران آوردم استفاده می کنم ، رستوران هم بی رستوران ، ماهی یه بار اگر دوست داشتیم بریم رستوران ، میریم همین مک دونالد سر کوچه یه combo می گیریم دوتایی می خوریم .
دیگه هم نبینم شراب بخری و بخوری اون 10 دلار پول شراب رو هم پس انداز کن ، توی ایران تنیس بازی نمی کردیم که نمی مُردیم ،

رمئو : اون کایاکی هم که خریدم رو فردا می رم پس میدم ، پولش رو میگیرم پس انداز میکنم

جولیت : آفرین ، از این بعد هم خواستیم بریم گردش ، بریم یه جای نزدیک که بی خودی بنزین مصرف نشه ، ولبورن هم از این به بعد زنگ زد گفت بریم نشنال پارک ، بگو نه ! اصلاً دیگه جایی که ورودی داشته باشه نمیریم ، خواستی کسی رو هم ببینی خونه دعوتش نمی کنی میگی بیان همین پارک سر کوچه ، هر کسی هم غذای خودش رو بیاره .

رمئو میره توی فکر ، جولیت میگه به چی فکر میکنی ؟

رمئو میگه : دارم فکر میکنم از این به بعد یه آب جو هم نمی خرم ، تو هم سعی کن همه خرید هایی که داری رو از Aldi و فروشگاه های چینی بکنی ، چون woolworth , coles گرون تر میدن ، دارم فکر میکنم چه اشتباهی کردم که ولبورن رو امروز آبجو مهمون کردم !! جولیت ، یادت هستش به بر و بکس گفتیم شب یلدا بیان خونمون ؟! اونا رو چه جوری بپیچونیم ؟!!

جولیت : زنگ بزن بگو بیرون بریم

رمئو : خانم نمیشه که آخه ! شب یلدا که چهارشنبه سوری نیست که بریم بیرون ، شب یلدا باید توی خونه جمع بشیم ، گپ بزنیم ، هندونه بخریم ، آجیل بخریم ، انار بخوریم ، یه شیشه ویسکی و 24 تا آبجو بخرم حال کنیم با دوستان ، این طوری یواش یواش دوستیها کم رنگ میشه آخه ! این طوری که نه خودمون عشق میکنیم نه به دیگران می تونیم عشق بدیم !

جولیت : خب کمرنگ بشه!! همین ژیلبرت از وقتی ما می شناسیمشون دیدی یه مهمونی بده ، تا حالا تو رو به یه قهوه دعوت کرده ؟! دو دستی زندگی خودش رو چسبیده بعد از 2 سال هم صاحب خونه شده ! ، حالا که دیگه خونش رو خریده با خیال راحت عشق و حال و زندگی می کنه ، 2 یا 3 سال سختی بکش ،بعدش یه عمر راحت باش !!!!!!!!!

رومئو : خانم الان که فکر میکنم ، میبینم که تو راست میگی ، اینها مگسانند گرد شیرینی ، بیا به هم قول بدیم که دیگه روی هر 1$ حساب کنیم و هر 1$ رو پس انداز کنیم ، عصر ها هم دیگه تنیس و بار و دیسکو و موزه و خلاصه این ور و اون ور نمیریم ، حوصلمون هم که سر رفت ، میریم همین دور shopping center راه میریم ، آخر هفته ها هم میریم ماکسیمم تا همین park بالای خونه و بر میگردیم، دیگه کسی رو دعوت نمی کنیم و خونه کسی هم نمیریم با این ولبورن هم خواستیم بریم بیرون میگیم هر کسی غذاش رو خودش بیاره ، اصلاً چند وقت که تحویلش نگیرم ، خودش حساب کار دستش می آد .

دوستان من ،

این گونه میشه که یه دریچه جدید به زندگی این زن و شوهر باز میشه ، از این دریچه ترس وارد میشه ،ترس از عقب افتادن از دیگران ، از این دریچه حسادت وارد میشه ، حسادت به اینکه بقیه دارن پول جمع میکنند و ماشین بهتر می خرند و صابخانه میشند ، از این دریچه حرص و طمع پول جمع کردن و پول خرج نکردن و صرفه جویی کردن وارد میشه ، هر چی بیشتر میگذره این دریچه گشاد تر میشه تا بدانجا که این زن و شوهر که پر از عشق و محبت بودند ، پر از صفا و صمیمیت و عشق و دوستی با هم حال میکردن و خوش می گذروندند و مهمونی میرفتند و رستوران درجه یک و شراب 7 ساله میخوردند و مهمونی می گرفتند و کلی دوست و آشنا پیدا کرده بودند و شامپاین به سلامتی خودشون و دوستانشان باز می کردند و شب سال نو ایرانی حتی دور هم جمع میشدند و بزن برقص راه می انداختند عضو باشگاه گلف بودند و غیره

تصمیم میگیرند که عرصه زندگی رو به خودشون تنگ کنند ، ورزش و تفریح رو دور بیندازند ، جز چای و شربت ، نوشیدنی دیگه ای ننوشند و گلف و تنیس و استخر و جکوزی کیلویی چنده ؟ تصمیم می گیرند که تا 10 کیلومتری هر جایی که ورودی داره و هزینه بردار هستش پیداشون نشه ، دوستانشون رو که توی خیابان می بینند یه طوری رفتار میکنند که مبادا این دوستی 10$ براشون هزینه برداره ، یواش یواش این طرز زندگی کردن عادتشون میشه ، یواش یواش تبدیل میشن به یه آدم آهنی ، هر چی که پول جمع می کنند احساس میکنند که کمتر جمع شده و حرص و طمع و ترس بیشتر میشه ، شروع می کنند خودشون رو مقایسه کردن با دیگران ، و هر چی بیشتر مقایسه می کنند رگ حسد و کینه و چشم و هم چشمی کلفت تر میشه تا اینکه سرا پا میشن Fear and Gread

مهاجرت کرده بودند برای کیفیت زندگی ، حالا تمام فکرشون شده کمّیت زندگی .

شماها که توی ایران دارید پست من رو می خونید ، حتماً الان دارید پیش خودتون می گویید : خوب این اشکال نداره ، بزار یه چند سال این طوری سختی بکشند ، بعدش در عوض خونه می خرند و یه عمر راحت زندگی می کنند و اون وقت می پردازند به کیفیت زندگی و عشق و حال و هر کاری که دوست داشتند بکنند .

نکته بسیار جالب توجه ، این هست که شما خبر ندارید و تقصیر هم ندارید که خبر ندارید ،

اون خونه خریدنی که شما توی مغزتون میشناسید و تعریف کردید ، با اون خونه خریدنی که اینجا هست کاملاً فرق میکنه

اسم هر دو تا خریدِ خانه هستش ، ولی به قول برره ای ها : ایی چُلُمبه با او چُلُمبه فرق فُوکوله !!!

توی پست بعدی براتون راجع به خرید خانه در استرالیا ، مفصل می نویسم که ببینید بعد از این که اون زن و شوهر چند سال خود کشی کردند تا 10% پول خونه رو جمع کنند و خونه بخرند ، بعدش چه اتفاقی براشون می افته ؟!

زود بر می گردم ...

کار ، درآمد ، بیزینس ، شغل و تفریح و سبک زندگی (قسمت سوم )

2011-02-07T13:13:00.011+11:00

رسیدیم به اونجا که با 400$ باقیمانده در هفته چکار میشه کرد ؟

اولین و بهترین کاری که میشه کرد عشق و حال هستش ، 400$ برای خوش گذرانی و خرید اسباب بازی های مختلف و رستوران درست و حسابی رفتن در هفته ، رقم بسیار بسیار خوبی هستش . با اون 400$ می تونید عضو یه باشگاه گلف بشید و هفته ای یه روز رو به بازی گلف بگذرانید ، یا اینکه عصر ها از سر کار که می آیید برید تنیس بازی کنید ، بعدش هم بشینید چند تا آب جو خنک نوش جان کنید که شب تخت و راحت لذت خواب رو ببرید ، اینجا هفته ای 1 شب هم اگر به 1 رستوران توپ ، لب اقیانوس دور تا دور شیشه و منظره درجه 1 و سرویس خوب برید و 1 غذای عالی سفارش بدید و یه شراب 4 یا 5 ساله هم براتون باز کنند و لذتش رو کنار همسر و دوستان ببرید ، میشه حدود 160$ در هفته ، می تونید باهاش یه Kayak بخرید و آخر هفته ها ببرید بیندازیدش توی آب و کایاک سواری کنید ، می تونید باهاش هر هفته مهمونی بدید یا اینکه ماهی یه بار یا 2 بار برید روی یه کشتی کروز وسط اقیانوس بزنید و برقصید و حال کنید ، می تونید هر وقت هوس کردید یه اسباب بازی جدید بخرید مثل یه دوربین عکاسی جدید یا یه دوربین فیلم برداری HD یا گوشی موبایل جدید ، iphone 2 رو تبدیل کنید به iphone 3 یا 4 یا اینکه با خانم برید David johns و وسایل خونه و آرایش و لباس و هر چیز که دوست دارید بخرید میتونید ماهی 1 یا 2 بار به سفرهای کوتاه 2 یا 3 روزه برید , حال استرالیا و جزیره های دور و برش رو ببرید ، Fiji , bali,...

خلاصه می بینید که این زن و شوهر منابع مادی لازم رو برای داشتن یه زندگی با کیفیت و خوب و پر از عشق و حال دارند با همان هفته ای 1200$ ، ولی این زن و شوهر یک چیز دیگر نیاز دارند برای این که به اون شکل که من نوشتم عشق و حال کنند و اون هم چیزی نیست جز انتظام یا همون Discipline

حالا منظور از discipline چیست ؟

یعنی اینکه شما به این امر که هفته ای 40 ساعت کار بکنید و به طور متوسط هفته ای 1200$ درآمد کسب کنید و 800$ از اون رو برای مخارج اولیه زندگی خرج کنید و 400$ رو هم در هفته بعد از ساعات کاری و آخر هفته ها خرج ورزش و عشق و حال کنید خودتون رو ملزم کنید ،

یعنی از سر کار که بر می گردید نگویید که مُردم از خستگی و حال هیچ کاری رو نداشته باشید و بشینید توی خونه ، به جای او راکتهای تنیس رو بردارید و برید تنیس بازی کنید یا اینکه به نزدیک ترین باشگاه بولینگ برید و بولینگ بازی کنید بعدش هم به نزدیک ترین بار برید و با دوستان آب جو بخورید و یا اینکه سوار ماشین بشید و برید یه رستوران ردیف یه شام اساسی بخورید وخلاصه ساعات بعد از کارتون رو از دست ندید ( این که می گم راحت نیست ، Discipline می خواد و باور و اراده قوی )

یا اینکه آخر هفته ها رو نگویید که می خواهیم بخوابیم و خستگی در کنیم و حوصله رانندگی نداریم و این 2 روز که تو خونه هستیم باید لباس بشوریم و جارو کنیم و کی حال داره تا city بره و به اندازه کافی توی طول هفته در رفت وآمد تا محل کار هستیم و خلاصه هی بهانه های مختلف آوردن و آخر هفته ها رو هم از دست دادن به جای اینکه اون طور که من نوشتم حالش رو بردن .

پس شما اولاً: باید باور داشته باشید که می خواهید هفته ای 40 ساعت کار کنید و به طور متوسط 1200$ دربیارید ، 800$ هزینه های زندگی رو بپردازید و با 400$ باقیمانده تمام ساعات بعد از کار و آخر هفته ها عشق و حال کنید ،

دوماً: باید اون قدر discipline داشته باشید که به همه برنامه ریزی که برای زندگی و عشق و حال ریختید پایبند باشید و عمل کنید .

خوب ، تا اینجا قضیه می دونم که به همه شما دوستان که وبلاگ من رو می خوانید حسابی خوش گذشته ،

الان دارید پیش خودتون می گویید : به به ، ای ول ، پس همه اونهایی که مهاجرت کردند به استرالیا ، روزی 8 ساعت کار می کنند و بعدش همش عشق و حال ، از این رستوران به اون بار ، از این مجموعه ورزشی به اون مجموعه ورزشی ، از این مهمونی به اون مهمونی ، از این موزه به اون موزه ، یا از الان دارن بلیط رزرو می کنند که تعطیلات رو برن نیوزیلند و حال کنند ، fiji , بالی رو هم که همه رفتن دیدن تا الان ، دوستای همدیگر رو دعوت می کنن و برای همدیگه شامپاین باز میکنند ، هر چیز دلشون می خواد برای خودشون می خرند و قدرت خرید عالی ، از بس که حال می کنند دروغ و چشم و هم چشمی و کینه ورزی و حسادت و اینها هم رخت بر بسته و همه غرق در نعمتهای خداوند در بهترین نقطه دنیا واقعاً زندگی میکنند . دُرسته ؟؟

در جواب باید بگم : غلَطِ !

ای بابا آآآآآآآ !! تو هم ما رو سر کار گذاشتی ها ! یه هفته هستش که داری می نویسی و آمار و ارقام میدی و دونه به دونه هزینه زندگی و عشق و حال و همه چیز رو شرح میدی و آخرش هم این !

دوستان من ، همه اون چیزهایی که نوشتم درست هستش ولی 90 درصد اون طور که من نوشتم زندگی نمی کنند ، چرا ؟؟!

حرص و طمَع و ترس مسیر زندگی رو عوض می کند ، یه جمله بسیار قشنگ هستش که میگه :

"Fear and Greed will Kill You"

اگر یادتون باشه نوشتم که اولین و بهترین کاری که اون زن و شوهر می توانند با اون 400$ باقیمانده انجام دهند......

هنوز راه دوم رو براتون نگفتم ، راهی که اکثریت مهاجران به همون دلیل حرص و طمع و ترس انتخاب می کنند

از این جا به بعد داستان جالب تر میشه ،

زود بر می گردم

کار ، درآمد ، بیزینس ، شغل و تفریح و سبک زندگی (قسمت دوم )

2011-02-03T14:52:00.002+11:00

آخر پست قبلی پرسیدم که :

آیا این کافی است ؟ آیا این همه آن چیزی است که می خواستیم ؟

قبل از اینکه با جواب دادن به این سئوالات ادامه بدم ، مرور میکنم که دیدیم که درآمد متوسط یه زن و شوهر در استرالیا هفته ای 1200$ هستش ، حالا به طرق مختلف ، بعضی وقتها 2 نفرشان با حقوق متوسط کار میکنند و بعضی ها 1 نفر با حقوق بالاتر کار میکنه و اون یکی بیکار و خلاصه هر جور که نگاه کنید درآمد متوسط یه خانواده 2 نفره توی استرالیا 1200$ در هفته هستش ، البته مواردی هم هستش که هم زن و هم شوهر کار خوب با حقوق مثلاً 80000$ در سال دارند که بعد از کسر مالیات در آمد هر 2 نفر روی هم هفته ای 2000$ میشه که رقم بدی نیست ، ولی من خودم همچین چیزی رو بسیار کم دیدم مخصوصاً در بین ایرانیها ، میشه گفت اصلاً ندیدم .

یه نکته دیگر رو هم که محیا پرسیده بود توی قسمت نظرات ، این بود که با علامت تعجب پرسیده بود که آقا یه مهندس هم همین حقوق رو میگیره ؟!

دوستان من اینجا مثل ایران نیست که حقوق یه مهندس 5 یا 10 برابر یه کارگر ساده باشه ، اینجا کارگر هستش که بر حسب شغلش و ساعت کاری که داره بیشتر از یه فوق لیسانس مهندسی حقوق میگیره ، یا فکر نکنید که یه مهندس کامپیوتر توی یه شرکت حقوقش 5 برابر منشی ساده هستش که توی همون شرکت کار می کنه ،اینجا منشی میگیره مثلاً هفته ای 700$ اون مهندس میگیره هفته ای 1100$ یا اینکه فکر نکنید سوپور (آشغال جمع کن) بگیره هفته ای 300$ مهندس بگیره هفته ای 3000$ ، فکر نکنید همون سیستمی که توی ایران هستش ، اینجا هم همونطور هستش ! ( به قول یکی از دوستان ، اون مه مه رو لولو برد ) اینجا سوپور هستش که هفته ای 1500$ درآمدش هستش یا راننده های قطار اینجا هفته ای 1300$ میگیرند.

به چیز دیگر هم که لازم هستش بدونید این هستش که اینجا واقعاً روزی 7.6 ساعت از شما کار واقعی می کشند تا به شما حقوق بدهند ، مثل ایران نیست که صبح برسی شرکت و بساط صبحانه رو پهن کنید و گپ بزنید و 3 ساعت کار کنید و بعدش هم وقت نهار و نماز بشه و بعدش هم چای و سیگار و بعدش هم دقیقه شماری کنی که کی زودتر حب جیم رو بخوری و بری خونه . محیا عزیز و محیاهای نوعی باید بدونید که اینجا یه مهندس پوست می اندازه تا همون هفته ای 1000$ رو بگیره ، روزی 7.6 ساعت کار واقعی باید انجام بده و به طور متوسط روزی 1.5 ساعت رو در رفت و آمد تا محل کار بگذرونه . یعنی 5 روز هفته 9 الی 10 ساعت از وقتت رو باید این گونه سپری کنی تا بین 750$ تا 1200$ در هفته حقوق دریافت کنی .

زیاد حاشیه رفتم ،

به اینجا رسیدیم که اون زن و شوهر هفته ای 1200$ درآمد دارند و برای زنده ماندن و تامین نیازهای فیزیولوژیک هفته ای حدود 800$ باید خرج کنند و هفته ای 400$ برای اونها باقی میماند . جواب اینکه آیا این کافی است ؟ یا این همه آن چیزی است که می خواستیم ؟ رو نمیشه با یک آری و یا نه داد.

به تعداد هر آدمی در روی کره زمین یک psychology وجود داره ، و این واقعیت هستش که برای هر کسی معنای زندگی کردن و رشد کردن ، بر حسب نوع تفکر اون شخص ، پیشینه اون شخص ، شخصیت درونی و توانایی های درونی و فردی ، قدرت فکر و هورمون ها و هزار پارامتر دیگر فرق می کند .

خوب بگذارید این طوری ادامه بدیم :

تا اینجا وضعیت درآمد یک کارمند برای شما مشخص شد ، و دیدید که با هفته ای 40 ساعت کار حقوق کافی برای گذران زندگی هستش ، حالا ببینیم با این 400$ باقیمانده چکار میشه کرد ؟

زود بر می گردم

کار ، درآمد ، بیزینس ، شغل و تفریح و سبک زندگی (قسمت اول )

2011-01-30T23:42:00.002+11:00

تصمیم گرفتم که چند تا پست راجع به اوضاع پول و درآمد و مسایل مادی در استرالیا بنویسم ، خیلی رک و صادق و ساده.
بیشتر این پستها به درد اونهایی میخوره که توی ایران هستند تا اونهایی که توی استرالیا مشغول کار و زندگی هستند ، البته شاید حتی به درد اون دوستان هم بخوره .
پیش نیاز نوشتن راجع به بیزنس ، درآمد و کار و شغل و ساختن زندگی در استرالیا برای شما دوستان من که در ایران هستید این هستش که کمی از واقعیتهای زندگی در استرالیا بدانید ، واقعیتهایی که شاید کمتر شنیده باشید و یا بهتر بگم ، بدین گونه که من می نویسم نشنیده باشید .

در تمام زندگیم زاویه دید من نسبت به مسایل متفاوت بوده و هست ، لذا بدانید و مطمئن باشید که چیزهایی که می نویسم تحلیل و آنالیز و نظرات شخصی من هستند و هیچ تعصبی هم برای اثبات نظراتم ندارم ، مینویسم که برای خودم خاطره بشه و برای شما دوستان عزیز شاید هم کمکی باشه برای تغییر سبک و نگرش و دیدگاه شما به زندگی فعلی و همینطور مهاجرت به کشور دیگر برای ساختن زندگی جدیدی .

از میزان درآمد متوسط در استرالیا شروع میکنم :

در استرالیا هر نفر که مشغول به انجام کاری برای دیگران می شود ، یعنی به استخدام یک شخص حقیقی و یا حقوقی به صورت تمام وقت (هفته ای 40 ساعت کار )در میآید درآمد متوسطی مابین 500$ تا 1400$ در هفته دارد .

بیشترین میزان درآمد در بین بیشترین قشر کارمندان و کارگران در آمدی به طور متوسط هفته ای 750$ می باشد .

لازم به ذکر است که این رقم بعد از کسر مالیات از حقوق شما در میاید که رقمی خالص محسوب میشه که به دست شما میرسه .

حالا این 750$ در هفته برای یک نفر آیا کافی است ؟ آیا زیاد هم هست ؟ چه کارا میشه کرد با این پول ؟ نکند که این رقم برای یک زندگی خوب کافی نباشد ؟

بگذارید که یک خانواده 2 نفری یعنی یک زن و شوهر رو تصور کنیم ، که یکی از آنها کار میکند و هفته ای 750$ درآمد دارد :

برای اجاره یک آپارتمان 2 خوابه در یک نقطه متوسط مثل Hornsby و اطراف آن واقع در سیدنی که اگر بخواهید از نظر کلاس منطقه و کلاس و وضعیت آدمهاش مقایسه ای با یکی از مناطق تهران بکنید میشه گفت منطقه ای است مثل آریاشهر و پونک ، نه شهرک غرب و ونک و نفت و میرداماد ، نیاز به پرداخت هفته ای حدوداً 410$ اجاره خانه دارید . هزینه تلقن و اینترنت و موبایل هم به طور متوسط هفته ای 30$ و هزینه برق و گاز هم باز به طور متوسط هفته ای 35$ تا 45$ و هزینه حمل و نقل به محل کار هم حدوداً هفته ای 50$

تا اینجا هزینه مسکن به همراه تلفن و برق و گاز و اینترنت و هزینه حمل و نقل تا محل کار به خودی خود هفته ای 550$ از حقوق شما رو می بلعد، میماند هفته ای 200$ و با توجه به اینکه انسان نیاز به خورد و خوراک دارد مثل نان و برنج و گوشت و میوه و سبزی، میشود گفت که برای تهیه این مواد اولیه خوراکی در طول هفته نیاز به خرج کردن 100$ از باقیمانده پول رو داریم، در نتیجه تامین نیازهای فیزیولوژیک در منطقه ای مثل Hornsby ,Sydney برای یک زن و شوهر به تنهایی مبلغ 650$ در هفته خرج بر میدارد .

حالا اگر موافق باشید یک ماشین هم برای این زن وشوهر در نظر بگیریم ، هزینه نگهداری یک ماشین در طول سال برای بنزین و سرویس و رجیستر و مالیات سالانه و بیمه ماشین تقریباً هفته ای 40$ خرج بر میدارد ، به عبارتی هزینه زندگی برای یک خانواده 2 نفری بدین سان ماهی 3000$ به طور متوسط می باشد .

لازم به ذکر هستش که کیفیت زندگی در این حد با همون ماهی 3000$ کیفیت خوب و قابل قبولی هستش ، مخصوصاً در مقایسه با ایران اگر آزادی اجتماعی و فردی و آب و هوا و زیبائیهای محیط و طبیعت رو هم اضافه کنیم ، می بینیم که زندگی زیباست .

اگر در ایران هم به همین منوال عادت داشته باشید که در استخدام جایی باشید و صبح زود بیدار بشید و عصر برگردید خانه و 40 ساعت در هفته به اضافه 10 الی 12 ساعت طی مسیر به محل کار و گذران تعطیلات آخر هفته پای تلویزیون و فیلم وسریال و گاهی هم طبیعت گردی ، کیفیت زندگی شما در مقابل آنچه که در ایران داشتید به مراتب بهتر خواهد بود چون حقوق شما بر عکس ایران برای پرداخت اجاره خانه شما کفایت میکند ، ماشین بهتر از آنچه که در ایران سوار می شدید سوار میشید و طبیعت بسیار زیبا و آب و هوای بهتر و آزادی اجتماعی و فردی ، فرصت لذت بردن و نوشیدن یک فنجان چای گرم در کنار آنکه دوستش می دارید در سواحل زیبا و پارک و جنگلهای زیبا و فراوان به همراه هوای مطبوع و دلنشین را به شما می دهد .

این در حالیست که یکی از 2 نفر کار میکند ، حالا تصور کنید اگر نفر بعدی هم مشغول به کار شود و حداقل هفته ای 500$ درآمد داشته باشد حتی حدود 100$ از اون رو خرج رفت وآمد و خوراک کند ، باز هم حدود 400$ در هفته برای شما می ماند .

فرض من بر این است که این زن وشوهر وسایل اولیه زندگی رو با خودشان آورده و پول کافی برای خرید وسایل زندگی و یک ماشین دست دوم خوب و مناسب داشته اند .

آیا این کافی است ؟ آیا این همه آن چیزی است که می خواستیم ؟

ادامه این مبحث رو در پستهای بعدی دنبال کنید دوستان من ، زود بر میگردم ...

VPN and Flip Video camera

2011-01-24T02:45:00.007+11:00

دوستان سلام از شهر من سیدنی ، درود می فرستم به دوستان خوب من خواننده های وبلاگ شهر من سیدنی ، که اگر هم از دست من ناراحت میشن Email می زنند و میگویند که از دستت ناراحتیم ، حالا چرا ؟ چون جواب کامنتها رو به گفته دوستان نمی دم ، اونها هم قهرکردند و دیگه کامنت نمی گذارند ، نظر ایشان این هست که بقیه دوستان هم پستها رو می خوانند ولی کامنت نمی گذارند ، چون وقتی جواب نمیدی دلتنگ می شن :-(

دوستان به خدا من کامنتها رو باز گذاشتم و حتی کامنتها بر خلاف خیلی از وبلاگها مستقیم منتشر می شن و نیازی به تایید من قبل از انتشار نیست ، گفتم کامنت یه نظر هستش و هر کس دوست داره هر طور که دوست داره نظر بده و از سانسور هم بدم میاد ، ولی خوب اونهایی که ضروری نبود که جواب بدم رو دیگه چیزی نمی نوشتم در جواب ، ولی حالا که فهمیدم همه کامنت ها رو باید جواب بدم و تشکر کنم از اینکه کامنت می گذارید ، از این به بعد قول میدم ، قول میدم ، که همه کامنتها رو دونه به دونه جواب بدم ، خلاصه ناراحت نشید با صفا باشید و من رو ببخشید و از کامنت گذاشتن و نظر دادن دریغ نکنید ، همه رو دونه به دونه از این به بعد جواب میدم .
خیلی از دوستان نمی دونن که VPN چیست ، لذا بر این شدم که یه کوتاه راجع به تکنولوژی VPN یا Virtual Private Network بنویسم ، الیته این تکنولوژی زیاد به درد کشور هایی مثل استرالیا و کانادا و آمریکا و ایران نمی خوره چون توی این کشور ها اینترنت آزاد و باز هستش ولی کشوری مثل چین ، خیلی از سایتهای اجتماعی رو هم مثل Facebook و یا youtube رو هم فیلتر کرده به خاطر همین گفتم برای دوستانی که در چین هستند بنویسم که میتونند از طریق VPN وصل بشن به اینترنت که راحت به سایتهایی که فیلتر شدند البته سایتهای خوب که به اشتباه فیلتر شدند دسترسی پیدا کنند .

Vpnرو یه سری شرکتها ارائه میدن و شما باید ماهیانه یه مبلغی که زیاد هم نیست رو بابت استفاده از این سرویس بپردازید و از طریق سرورهای اون شرکتها وارد اینترنت بشین که مشکل IP نداشته باشید و به سایتهایی مثل youtube دسترسی پیدا کنید .
من گفتم فقط سر نخ رو بدم باقی رو خود دوستان با سرچ کردن توی گوگل اطلاعات لازم رو کسب کنید و حالش رو ببرید .

مطلب بعدی برای دوستان خوش ذوق و سلیقه هستش که اهل سفر و گشت و گذار هستند و دوست دارند که فیلمهای کوتاه و خاطره انگیز از سفرشون بگیرند و با بقیه به اشترا ک بگذارند ، اما حال و حوصله حمل دوربین های فیلمبرداری بزرگ رو ندارند و حوصله Capture کردن فیلمها رو هم ندارند ، و دوست دارن که یه دوربین داشته باشند توی جیب جا بشه و حجم کافی هم برای ذخیره کردن چند ساعت فیلم رو داشته باشه و به راحتی به کامپیوتر یا لپ تاپ وصل بشه و کیفیت آینه هم داشته باشه و قابلیت ظبط نور و تصاویر با کیفیت بالا رو داشته باشه و یا حتی HD هم تصویر برداری کنه

برای این دوستان دوربین Flip Video رو میخواستم معرفی کنم که بدونید یه همچین دوربینی هستش و قیمتش هم حدود 250 دلار هستش باریک و کوچک و کارا ایکی ثانیه هم فیلم های گرفته شده رو می تونید به کامپیوتر منتقل کنید و ادیت کنید و حالش رو ببرید ، با ما هم share کنید که نقاط دیدنی رو ما هم ببینیم . عکس دوربین رو این پایین میذارم ، بقیه رو هم که خودتون سرچ می کنید و مدلهای مختلفش رو میبینید ، برند های دیگه هم مثل Kodak , Sony ,Samsung از این دوربین ها تولید کردن ولی طبق reviews این مدل Flip خیلی از همه بهتر هستش .

مطالب بعدی رو سعی میکنم با حال ترش کنم راجع به بیزینس و عشق و حال بنویسم که دوستان خیلی ازم در خواست میکنند راجع به این 2 تا موضوع بیشتر بنویسم .

دوستان این پستهایی رو که مینویسم مدل مینیاتوری همین پستها رو توی پرشین وو ( persianwoo.com) هم می نویسم که میتونید دنبال کنید ، بعضی می پرسن که این Persianwoo چی هستش ؟ یه جامعه مجازی برای ایرانیان مقیم استرالیا و کانادا و آمریکا هستش ، که شبیه توییتر میمونه و یه چیزی هم توی مایه های فیس بوک ولی همش به زبون فارسی و پر از ایرانی ، البته اسمش هستش که برای ایرانیان مقیم آمریکا و کانادا و استرالیا هستش ، ولی همه ایرانی ها از هر گوشه دنیا میتونن عضو بشن و همدیگر رو دنبال کنند و پروفایل ایجاد کنند و شروع به نوشتن وبلاگ نویسی کوتاه یا همون Micro-blogging بکنند ، کلاً persiawoo یه سرویس میکرو بلاگ برای ایرانیها هستش ، حال میکنید وقتی عضو بشید و پروفایل درست کنید ، دوستانتون رو دعوت کنید و عکس و ویدئو share کنید و روزانه مطالب کوتاه و مفید بنویسید .

زود بر میگردم ...

Jervis bay

2011-01-20T19:35:00.004+11:00

دوستان سلامی گرم به لطافت آفتاب تابان استرالیا

نمی دونم چرا آفتاب تهران با اینکه اینقدر داغ نبود ولی زمخت جلوه می کرد ولی آفتاب ایالت New South Wales استرالیا به نظرم با اینکه داغ تر هستش لطیف تر و دوست داشتنی تر هستش ، به این نتیجه میرسم که آسمون نه تنها همه جا یه رنگ نیست ، آفتاب هم همه جا یه جور نیست .

بگذریم ، میخواستم راجع به Jervis Bay براتون بنویسم ، یکی از ساحل های دیدنی و دوست داشتنی استرالیا در قسمت New South Wales این ساحل میگن سفید ترین ماسه دنیا رو داره و برای دیدن دلفین ها خیلی با حال هستش ، نقشه رو این پایین می گذارم تا دقیقاً بدونید که کجا هستش :

View Larger Map

accommodation از شبی 20 دلار تا شبی 2000 دلار اونجا هستش و هتل و کابین و چادر و همه چیز فراهم هستش اگر دوست داشتین که شب رو بمونید تقریباً 3 الی 5 ساعت رانندگی هستش بستگی به مسیری که میرید و نوع رانندگی که میکنید و اونجا یه سری کشتی هستش شبیه به فری ولی بهتر از فری که نفری 40 دلار میگیرن و شما رو میبرند وسط اقیانوس که دلفین ها رو رو ببینید، بعضی وقتها 100 تا دلفین کنارتون میان و پشتک وارو میزنن که حال میده دیدنشون .

یه ویدیو از youtube هم براتون این پایین می گذارم از Jervis Bay که حالش رو ببرید .

دوستانی که توی ایران هستند ، اگر ویدیو های youtube رو نمی بینند باید از VPN استفاده کنن ، یه پست فردا یا پس فردا راجع به VPN مینویسم .

در ضمن پستهای مینیاتوری من رو توی سایت persianwoo می تونید دنبال کنید ، هم می تونید عضو بشین خودتون هم پست های مینیاتوری بدید هم می تونید از طریق RSS پستهای من رو دنبال کنید .

فعلن دارم میرم Mna vale Beach جاتون خالی بر می گردم چند تا پست خوب براتون مینویسم .

My favorite baby shot so far

2011-01-07T15:08:00.005+11:00

سلام دوستان عزیز

یکی از دنبال کننده های وبلاگ من به تازگی صاحب یه فرزند پسر شده ، یه عکس بسیار زیبا از نوزادش گرفته ، حیفم اومد اینجا نگذارمش ، در ضمن از این فرصت استفاده کنم و به علی عزیز و همسرش تبریک ویژه گفته باشم .

انشالله براتون یکی از عکسهای عروسیش رو هم بعداً میزارم (-;

خودش البته خبر نداره عکس پسرش رو اینجا گذاشتم ، خدا کنه بابت Copyright ازم شکایت نکنه !

در ضمن از این به بعد پستهای من رو می توانید در persianwoo (میکرو بلاگ ایرانیان استرالیا ، کانادا و آمریکا) دنبال کنید .
http://www.persianwoo.com

2011-01-02T00:39:00.002+11:00

سال نو میلادی رو به همه شما تبریک میگم دوستان من
دیشب جای همه اونها که نیومده بودند تماشای آتیش بازی خالی بود ، پارسال گفتم به امید اون روز که 1000000 استرالیایی ایرانی تبار توی سیدنی داشته باشیم ، امسال هم همین آرزو رو میکنم ، امیدوارم همه اونهایی که دوست دارند توی سیدنی باشند سال دیگر زیر هاربر بریج مشغول تماشای آتش بازی باشند ،
دوستان جالب هستش که بدونید خرج آتیش بازی سیدنی برای سال نو هر سال نزدیک به 5 میلیون دلار هستش ، البته برای دولت استرالیا 5 میلیون دلار مثل 500 دلار برای من و شما هستش .

بهتر از بیژن ؟!

2010-12-23T12:28:00.004+11:00

لذت میبرم وقتی می بینم که توی موزیک ، توی Fashion و مد و آرایش و طراحی و نقاشی جوونهای ما واقعاً در سطح بین المللی حرفی برای گفتن دارن ،همون هایی که همه عمرشون رو در ایران گذروندند و بزرگ شده شرایط خاص خودشون هستند ولی میبینید که طراح لباس میا نشون داریم از بیژن پاکزاد بهتر ، آهنگساز و تنظیم کننده داریم از شوبرت آواکیان بهتر ، خواننده رپ داریم از 50 cent بهتر ! من فقط چند تا از هزاران رو نام بردم ، یادم نرفت که بگم میان همین ها هنرپیشه داریم که سر از هالیوود در میاره و کنار لئوناردو دیکاپریو فیلم بازی میکنه

برام بسیار جالب بود که وقتی طراحی صحنه و فیلم برداری از Catwalk و حرکت دوربین و نور پردازی رو میدیدم ، هیچ از Fashion TV کم نداشت

حیف که هنر و هنرمند ما پدری نداره که ازش حمایت کنه ، هنر و هنرمند ایرانی سر آخر مجبور هستش که فرزند خواندگی یکی دیگر رو بپذیره تا شاید رشد بیشتری بکنه و بشه بیژن های نوعی

نه تنها هنر و فرهنگ ما پدری نداره تا حمایت بشه ، مادری دلسوز هم نداره ، چون ملت ما هم مدام دنبال پارچه خارجی و دیزاین و دوخت خارجی هستند و دوست دارند که اگر پول زیادی خرج لباس میکنند در دبی و ترکیه و تایلند و ایتالی خرج کنند .

درود به این بچه های ایران که بهتر از ما بیزینس کردن و زندگی کردن رو تمرین میکنند ، بهتر از ما انگلیسی رو صحبت می کنند و بهتر از دیزاینر های پاریس و نیویورک دیزاین میکنند

رقص پارتی

2010-12-07T20:21:00.003+11:00

دوستان من سلامی گرم به گرمای همون موقع که 1 لیتر آبجو خوردیم و 2 ساعت هست که داریم میرقصیم ،آخ که چه گرمای دلچسبی super HOT
برای اونهایی که دلشون برای یه همچین گرمایی تنگ شده ، یه مهمونی دوست دارند برن همه ایرانی و موزیک زنده فارسی و بار مشروب و جای با کلاس و این حرفا ....
2 تا از موزیسین های خوب و نامی سیدنی که در موسیقی رقص و شیشو هشت نام آور هستن (داوود اردلان و انوش ) یه برنامه رقص پارتی گذاشتن توی North Sydney Leagues club آردین و فرشید هم که تقریبا تازه از ایران اومدن هم هستند و یه رقصنده هندی تبار به نام شیوا (شیوا البته تا اونجا که من میدونم مرد هستش ، اونجا نیاین یقه من رو بگیرید بگید پس شیوا کجاست ) هم اجرای برنامه داره و خلاصه شب ترکوندن هستش دیگه .
تاریخ هم روز boxing day هستش ، 26 دسامبر قیمت بلیط هم فکر کنم 30 یا 25 دلار هستش که از فروشگاه های ایرانی می تونید بخرید .

از اونجا که بیشتر مطالب وبلاگ من هات هستش و مربوط به عیش و طرب و قر کمر و شاه فنر و گیسوی کمند و ....
از قدیم اونی که کچل بود رو اسمش رو می زاشتن زلفعلی ، حالا من خودم که اهل این حرفا نیستم نمی دونم چرا وبلاگم راجع به این مسایل هستش !

گفتم بنویسم که بیخبر نمونید
یادتون باشه که مهاجرت کردین که حال بیشتر بکنید ، کار میکنید که زندگی کنید ، یه وقتی زندگی نکنید که کار کنید !!

خوشبختی

2010-11-30T15:48:00.003+11:00

امروز فرامرز یه ایمیل قشنگ فرستاده بود ، دیدم ارزش داره بزارم توی وبلاگ :

همه ما خودمان را چنين متقاعد مي كنيم كه زندگي بهتري خواهيم داشت اگر:

شغلمان را تغيير دهيم

مهاجرت كنيم

با افراد تازه اي آشنا شويم

ازدواج كنيم

فكر ميكنيم،‌ زندگي بهتر خواهد شد اگر:

ترفيع بگيريم

اقامت بگيريم

با افراد بيشتري آشنا شويم

بچه دار شويم

و خسته مي شويم وقتي:

مي بينيم رئيسمان نمي فهمد

زبان مشترك نداريم

همديگر را نمي فهميم

مي‌بينيم كودكانمان به توجه مداوم نيازمندند

بهتر است صبر كنيم ...

با خود مي گوييم زندگي وقتي بهتر خواهد شد كه :

رئيسمان تغيير كند، شغلمان را تغيير دهيم

به جاي ديگري سفر كنيم

به دنبال دوستان تازه اي بگرديم

همسرمان رفتارش را عوض كند

يك ماشين شيك تر داشته باشيم

بچه هايمان ازدواج كنند

به مرخصي برويم

و در نهايت بازنشسته شويم....

حقيقت اين است كه براي خوشبختي، هيچ زماني بهتر از همين الآن وجود ندارد.

اگر الآن نه، پس كي؟

زندگي همواره پر از چالش است.

بهتر اين است كه اين واقعيت را بپذيريم و تصميم بگيريم كه با وجود همه اين مسائل، شاد و خوشبخت زندگي كنيم.

به خيالمان مي رسد كه زندگي، همان زندگي دلخواه، موقعي شروع مي شود كه موانعي كه سر راهمان هستند، كنار بروند:

مشكلي كه هم اكنون با آن دست و پنجه نرم مي كنيم

كاري كه بايد تمام كنيم

زماني كه بايد براي كاري صرف كنيم

بدهي‌هايي كه بايد پرداخت كنيم

و ...

بعد از آن زندگي ما، زيبا و لذت بخش خواهد بود!

بعد از آن كه همه ی اين ها را تجربه كرديم، تازه مي فهميم كه زندگي، همين چيزهايي است كه ما آن ها را موانع مي‌شناسيم

اين بصيرت به ما ياري ميدهد تا دريابيم كه جاده‌اي بسوي خوشبختي وجود ندارد. خوشبختي، خود همين جاده است.. بياييد از هر لحظه لذت ببريم.

براي آغاز يك زندگي شاد و سعادتمند لازم نيست كه در انتظار بنشينيم:

در انتظار فارغ التحصيلي

بازگشت به دانشگاه

كاهش وزن

افزايش وزن

شروع به كار

مهاجرت

دوستان تازه

ازدواج

شروع تعطيلات

صبح جمعه

در انتظار دريافت وام جديد

خريد يك ماشين نو

باز پرداخت قسط ها

بهار و تابستان و پاييز و زمستان

اول برج

پخش فيلم مورد نظرمان از تلويزيون

مردن

تولد مجدد

و...

خوشبختي يك سفر است، نه يك مقصد.

هيچ زماني بهتر از همين لحظه براي شاد بودن وجود ندارد.

زندگي كنيد و از حال لذت ببريد.

اكنون فكر كنيد و سعي كنيد به سؤالات زير پاسخ دهيد:

1. پنج نفر از ثروتمندترين مردم جهان را نام ببريد..

2. برنده‌هاي پنج جام جهاني آخر را نام ببريد.

3. آخرين ده نفري كه جايزه نوبل را بردند چه كساني هستند؟

4. آخرين ده بازيگر برتر اسكار را نام ببريد.

نميتوانيد پاسخ دهيد؟ نسبتاً مشكل است، اينطور نيست؟

نگران نباشيد، هيچ كس اين اسامي را به خاطر نمي آورد..

روزهاي تشويق به پايان مي رسد! نشان هاي افتخار خاك مي گيرند! برندگان به زودي فراموش ميشوند!

اكنون به اين سؤالها پاسخ دهيد:

1. نام سه معلم خود را كه در تربيت شما مؤثر بوده‌اند ، بگوييد.

2. سه نفر از دوستان خود را كه در مواقع نياز به شما كمك كردند، نام ببريد.

3. افرادي كه با مهرباني هايشان احساس گرم زندگي را به شما بخشيده‌اند، به ياد بياوريد.

4. پنج نفر را كه از هم صحبتي با آن ها لذت مي بريد، نام ببريد.

حالا ساده تر شد، اينطور نيست؟

افرادي كه به زندگي شما معني بخشيده‌اند، ارتباطي با "ترين‌ها" ندارند، ثروت بيشتري ندارند، بهترين جوايز را نبرده‌اند ....

آنها كساني هستند كه به فكر شما هستند، مراقب شما هستند، همان هايي كه در همه ی شرايط، كنار شما مي مانند ...

كمي بيانديشيد. زندگي خيلي كوتاه است.

شما در كدام ليست قرار داريد؟ نمي دانيد؟

اجازه دهيد كمكتان كنم.

شما در زمره ی مشهورترين نيستيد...،

شما از جمله كساني هستيد كه براي در ميان گذاشتن اين پيام در خاطر من بوديد

معذرت و Kiama

2010-10-26T16:53:00.008+11:00

معذرت خواهی میکنم که این چند پست اخیر اصلن ربطی به اصل زندگی که همون عشق و حال هستش نداشت ، واقعا بعضی وقتها که مشغول کار میشم و از اصل زندگی دور میشم و بعضی وقتها که پستهایی راجع به کار و مشکلات مینویسم شرمسار میشم ،

اما برای جبران این چند وقت امروز می خوام راجع به Kiama , NSW بنویسم ، کایاما منطقه ای است در جنوب Sydney , چند کیلومتر جنوب و
مسیر رفتن و اینها رو خودتون بی زحمت از اینجا نگاه کنید .

جای با حالی هستش و تقریبن 2 یا 3 ساعت رانندگی از Sydney هستش البته اگر از وسط national park برید وگر نه از HighWay سریعتر می رسید ، ولی اگر از وسط Royal National Park ,NSW برید مناظر با حالی میبینید و عشق و حال رو Ultimate می کنید ، عکس چند تا منظره با حال رو براتون میزارم :

این منطقه کایاما یه فانوس دریایی داره که در زیر عکسش رو میبینید :

خلاصه یه روز صبح ساعت 9 یا 10 از خونه بزنید بیرون و وسایل نهار رو جمع و جور کنید و اگر هم دوست با حال و اهل عشق و حال گیر اوردید اونا رو هم سر راه بر دارید و برید به سمت کایاما از وسط نشنال پارک ، بعدش اینجا که عکسش رو پایین گذاشتم بساط نهار رو پهن کنید :

به نطر من مشروبات الکلی چیز خوبی نیست و در ضمن چون رانندگی میکنید مشروبات الکلی میل نفرمایید اونجا ، به جای اون برید یه bottle shop ، یه چند بطری ماالشعیر Tooheys Extra Dry بگیرید ، بزارید حسابی توی یخچال فریز بشه با خودتون ببرید و اونجا خنک نوش جان کنید ، اگر هم ماالشعیر دوست ندارید میتونید آب انگور قرمز چند ساله Shiraz بگیرید و همراه نهار میل بفرمایید و از هوا و محیط و طبیعت لذت ببرید .

یکی از عللی که Kiama رو معروف کرده یه سوراخی وسط یه صخره هستش که زمان جزر و مد آب از اونجا فوران می کنه و صحنه قشنگی رو ایجاد می کنه که دیدنش بسیار لذت بخش هستش و یکی از دیدنیهای مهم Kiama هستش بهش میگن Blow Hole

در عکس زیر میتونید Hole رو در وسط صخره ببنید :

عکس بعدی لحظاتی قبل از فوران آب رو نشون میده :

عکس بعدی فوران کامل آب رو مشاهده میکنید :

عکس بعد ثانیه هایی پس از فوران آب رو نشون میده :

عکس بعد هم علت علمی این قضیه رو براتون توضیح میده :

خلاصه لذت سفر یک روزه به کایاما رو از دست ندهید دوستان ،

مطالب بعدی هم راجع به عشق و حال هستش،

در آخر تشکر میکنم از آرش و گیلدا و مهراد عزیز که زحمت کشیدند و به جمع دنبال کننده های وبلاگ من پیوستند

Drupal Downunder

2010-10-19T21:03:00.003+11:00

من شدیداٌ به Drupal علاقه دارم و هر روز ساعتها وقت مطالعه و تحقیق در مورد drupal میکنم ، دوستانی که نمی دونن دروپال چی هستش ، just Google it
و اما برای دوستانی که مثل من علاقه مند به drupal هستند باید به اطلاع شما برسونم که سمینار جالبی تو بریزبین هستش به نام Drupal Down Under که خود Dries Buytaert هم در این سمینار صحبت خواهد کرد :-)

یه صفحه توی Facebook هستش به نام Australian Drupal Lovers اونجا لینکش رو گذاشتم ، یه سر بزنید ،
در ضمن اونهایی که روی Drupal کار میکنند ، یه خبری از خودتون به من بدید با هم آشنا شیم ، در ضمن توی این صفحه Facebook هم عضو شید بد نیست :
http://www.facebook.com/#!/pages/Australian-Drupal-Lovers/133885286663975

برده داری قرن 21

2010-09-06T01:14:00.003+10:00

دوستان من ، امروز میخوام تمام پوسته یه مطلب تکراری رو تا ته براتون از میان بردارم تا عمیقتر بتونید فکر کنید و عمل کنید :

به نقل از ویکیپدیا بخوانید :

در ایالات متحده آمریکا،آمریکای جنوبی،و هند غربی در قرن هجدهم و نوزدهم، برده‌ها تقریباً فقط به عنوان کارگران مزرعه و خدمت‌کاران خانگی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در آتن قدیم، بردگان ممکن بود مشاغل مختلف داشته باشند.در روم،بسیاری از بردگان باسواد بودند و به عنوان کارگزاران اداری حکومت کار می‌کردند؛بسیاری در زمینه مهارت‌های صنعتی آموزش دیده بودند. در روم،بعضی بردگان به تجارت می‌پرداختند در حالی که بعضی در کشت‌زارها و معادن کار می‌کردند. در آشور،سومر،بابل و مصر، با بردگان با خشونت بسیار رفتار می‌شد.

تجارت برده تا قرن نوزدهم توسط کشورهای اروپایی و ایالات متحده آمریکا انجام می‌گرفت.در حدود یک قرن پیش در آمریکای شمالی و جنوبی به بردگان آزادی داده شد. برده‌داری،امروزه در جهان به طور کامل ریشه‌کن گردیده است.

................................................................................................................................

در آن زمانها فرمانرواها و ثروتمندان و صاحبان مشاغل برای انجام کارهای مختلف نیاز به برده داشتند و هر ثروتمندی سعی بر این داشت تا برده های بهتری رو به کار بگیره و از گرفتن و نگهداری برده های ضعیف و نهیف و بد سیما تا حد ممکن پرهیز میکرد .

اینگونه شد که تجارت برده شروع شد ، پس آدمهایی پیدا شدند که برده ها رو از گوشه و کنار دنیا پیدا میکردند و آنها رو به قیمت های مختلف به ثروتمندان می فروختند ، لازم به توضیح نیست که مشتری این برده داران ثروتمندان و صاحبان مشاغل و کسب و کار بودند پس برده داران برای رقابت با هم و دستیابی به سود بیشتر شروع کردند به تلاش کردن برای دست یافتن به برده های بهتر ، قوی تر و خوش سیما تر ، هر برده داری که برده های بهتر و قوی تری داشت پس اونها رو به قیمت بالاتری می فروخت و مشتری های (صاحبان مشاغل و ثروتمندان) بهتری رو به سمت خودش جلب میکرد ، این طوری شد که بعضی از برده داران واسه خدشون اسم و رسمی درست کردند و مشتری های این برده داران هم دیگر خیالشان راحت بود که وقتی از فلان برده دار، برده ای می خرند اون برده از هر لحاظ تست شده و قوی و هیکل درشت و بازو کلفت و خوش سیما و کاری بود و دردسری هم برای مشتری ایجاد نمی کرد.

بدین گونه شد که دیگر ثروتمندان هم برای تهیه برده ، خودشون رو به زحمت نمی انداختند و یه راست میرفتند سراغ برده دار های خوب و نیازشون رو برای یک برده با شرایط مورد نظر اعلام میکردند و برده دار هم از میان برده هایی که داشت چند تا رو نشون میداد و در نهایت یکی از اون برده ها رو به مشتری به قیمت خوب می فروخت .

برده ها هم که اوضاع رو اینگونه دیدند ، پس برای اینکه نظر برده دارهای خوب و اسم و رسم دار رو به خودشون جلب کنند و برای اینکه نزد ثروتمندان و صاحبان مشاغل بهتری یه کار گرفته شوند بیکار ننشستند و شروع کردند به قوی کردن خودشون ؛ هر برده ای تلاش میکرد تا بازوان کلفت تری برای خودش درست کنه و به سر و صورت و وضع و ظاهر خودش بهتر برسه و حتی سواد یاد بگیره و رسم آداب و معاشرت بیاموزه تا شاید یه سر و گردن بیشتر از دیگر برده ها بشه و برده دارهای بهتری که مشتری های بهتری داشتند راغب به فروش اونها بشوند .

از اونجا که فرزندان برده ها به برده داری گرفته میشدند لذا برده ها هم تلاش میکردند تا فرزندان آموزش دیده و قوی تربیت کنند تا شاید اونها در جاهای بهتر به استخدام گرفته شوند و بیشتر به فروش برسند .

می دونم که حوصلتون رو سر بردم و مطالب بالا به شما اصلاٌ ربطی نداره ! فقط میخواستم به شباهتهایی در زیر اشاره کنم شاید که به نظرتون جالب توجه بیاد و کمی باعث بشه که به خودتون بجنبید

مهاجران عزیز که به جهت کار و زندگی به عنوان Skilled Worker مهاجرت میکنید ، برای پیدا کردن کار باید به بنگاه ها و آژانس های کاریابی مراجعه کنید ، رزومه خودتون رو به اونها بدین و منتظر بشید تا با شما تماس بگیرند و شما رو برای مصاحبه و به کار گیری احتمالی دعوت کنند .

برای اینکه عمیقتر بشیم توضیح میدم که سیستم همون سیستم برده داری چند صد ساله هستش ، core یا همون هسته هیچ تغییری نکرده و فقط پوسته عوض شده :
این بنگاه های کاریابی تحقیقاٌ همون برده داران قدیم هستند ، آژانسهای کاریابی همیشه در تلاش هستند تا نیروی کاری بهتری رو در لیست خودشون داشته باشند نیرویی که تست شده باشه (Local Experience ) آداب و معاشرت بهتری داشه باشه ( English Language) بازوان کلفت تری داشته باشه ( More skillful -Better resume) خوش تیپ و سکسی باشه ( کت و شلوار و کراوات و صورت اصلاح شده برای آقایان ، کت و دامن و کفش پاشنه بلند برای خانم ها ) و همینطور دردسری برای صاحب کار ایجاد نکنه (initiative ) و ...........
این آژانسهای نیروی گیری (Recruitment Agency) یا همون برده دارهای خودمون در وب سایت هاشون تلاش میکنند تا به مشتری هاشون اطمینان خاطر بدهند که از خرید از اونها پشیمون نمیشند و آژانس اونها نیروهای در پیت رو اصلاً تحویل نمیگیره ! ( به خاطر داشته باشید که مشتری اینها شما نیستید بلکه صاحبان مشاغل و ثروتمندانی مشتری اینها هستند که شما رو به قیمت های خوب از 10000 دلار به بالا به اونها می فروشند ) جهت اطلاع دوستانی که در ایران هستند و سیستم کاری این آژانسهای کاریابی رو نمی دونند باید بگم که کلمه فروش کلمه کاملاٌ صحیحی هستش ، وقتی که این آژانسها شما رو به صاحب کار معرفی میکنند بسته به میزان حقوقی که صاحب کار برای شما در نظر میگیره از چندین هزار تا چند ده هزار پول از کارفرما برای شما دربافت میکنند .

شاید مطالب بالا براتون هنوز هم جالب و واقعی نباشه ولی لطفاٌ به خوندن مطالب ادامه بدین تا من براتون بگم که تا ساعت 4 صبح به وقت سیدنی این همه قصه سرایی از برای چیست ، عزیزان من

حالا با به کار انداختن اندکی هوش و کمی فکر کردن به این نتیجه می رسید که شما وقتی از یک نژاد دیگر، از یه کشور ... بدون داشتن هیچ کانکشنی به عنوان نیروی کار مهاجرت میکنید ، پس بدانید که شما همون برده های قرن 21 هستید که باید توسط این برده داران قرن 21 به صاحبان مشاغل فروخته بشید ،

حالا که بچه های خوبی هستید و با کل قضیه مشکلی ندارید و پیش خودتون میگید این حرفها کیلویی چند هستش ؟ حقوق سالی 60 یا 70 یا 80 یا حتی 100 هزار تا رو عشق است و ماشین خوب و ویسکی جانی واکر ، آزادی اجتماعی و 2 یا 3 ساله هم آپارتمانمون رو میخریم و نسل بعدی هم حالش رو میبره ،

فقط میخواستم یادآوری کنم که همانطور که برده های قدیم با هوش بودن ، شما هم با هوش باشید و اگر می خواهید که بنگاه های کاریابی زودی شما رو بفروشن ، باید بازوهاتون رو کلفت کنید و خوش هیکل باشید و سکسی ، رزومه بهتری برای هر شغل درست کنید و روی زبان خودتون برای مصاحبه کار کنید ، کتابهای مختلف برای مصاحبه و رزومه نویسی مطالعه کنید ، و یادتون باشه چیزی که در قرن 21 برای این برده داران زیاد هستش برده هست ، پس شما باید خیلی تنومند و کار درست باشید تا جرات کنید برای مشاغل با حقوق بالا پیش بنگاههای کار درست که مثل همون برده داران قدیمی اسم و رسم دار هستند اقدام کنید ،
پست قبلی من رو در مورد وصل یه مانیتور خوب به خودتون رو که مطالعه کردین ؟

در آخر میخوام بگم بچه ها ، اگر توانش رو دارید ، اهل مبارزه و سختی کشیدن هستین از ریسک نمیترسین و عاشق پول و در آمد Safe نیستید حاضرید Risk کنید تا Reward بهتری عایدتون بشه میتونید به جای عز و التماس کردن به روش مدرن به این بنگاه های کاریابی برای اینکه شما رو بفروشند ، به فکر این باشید که بیزنس خودتون رو set up کنید، عوض اینکه برده بشید آقای خودتون باشید یا اینکه حتی چرا شما برده دار نشید ؟

یک ابَر کامپیوتر بدون مانیتور !

2010-08-18T03:42:00.007+10:00

دوستان توی این چند ماه واقعاً وقت نکردم که پست جدید براتون بزنم ، مخصوصاً در مورد عشق و حال ، ولی امروز یک پست میخوام بنویسم که پست مهمی هستش و بسیار تکراری ولی طبق معمول نوع بیانم شاید مطلب تکراری رو بهتر برسونه !

تصور کنید که کامپیوتر ندارید و احتیاج شدید به کامپیوتر دارید ، به شما 2 انتخاب داده میشه :

1- یک سوپر کامپیوتر که آخرین تکنولوژی cpu و مادر بورد به همراه 12 گیگ رم و 5 ترابایت هارد و همین طور قوی ترین و جدید ترین کارت گرافیک و شبکه و غیره رو داره ولی مانیتور نداره و به شما هم امکان تهیه و وصل یک مانیتور داده نمیشه

2- یک 3 Pentium ساده با امکانات کامل و معمولی به همراه مانیتور خوب و موس و کیبورد

از بین این 2 تا کدام گزینه رو انتخاب میکنید ؟؟!!

به نظر من مسلم این هستش که یه کامپیوتر هیولا ولی بدون مانیتور به درد کسی نمی خوره و قابل برنامه ریزی و استفاده نیست ، پس منطقی انتخاب 2 هستش هر چند که کامپیوتر قدیمی هستش ولی احتمالاً کار رو راه می اندازه چون مانیتور خوب داره

.........................................................................................................................................................................

دوستان من ، انسان رو تصور کنید که از درون میتونه پر بار باشه و پر دانش ، پر فرهنگ و با هوش یا ساده و خاکی خنگ و بی سواد یا یک متخصص نایاب !
همانطور که شما برای استفاده از کامپیوتر نیاز به مانیتور دارید ، برای برقراری ارتباط با یک انسان نیاز به یک وسیله برقراری ارتباطی دارید که همون توانایی زبان تعامل و فرهنگ هستش

حالا تصور کنید شما به عنوان نیروی کار وارد یک کشوری میشید که کار و زندگی کنید ، زبان کشور جدید متفاوت و فرهنگش نیز متفاوت ، تصور کنید که شما پر از انسانیت ، پر از دانش و تخصص و یا فرهنگ و هنر هستید ، شبیه همون ابر کامپیوتر، ولی اگر زبان و فرهنگ تعامل اون کشور رو ندونید ، دقیقاً مثل همون سوپر کامپیوتر میمانید بدون مانیتور ( useless )

یا اینکه سطح دانش شما از زبان و فرهنگ اون کشور محدود باشه ، اون وقت اینترفیس شما مثل یک مانیتور کوچک و ترک خورده و کثیف و درب و داغون و سیاه و سفید می باشد که رزولوشنش چشم رو هم عذاب میده

.........................................................................................................................................................................
وقتی شما به یک کشور جدید با زبان و فرهنگ جدید مهاجرت میکنید ، یا مانیتور ندارید یا یه مانیتور درب و داغون دارید ( امکان برقراری ارتباط دیگران با شما محدود و سخت خواهد بود )

حالا تصور کنید که برای کار می روید به مصاحبه ، حتی اگر شما بهترین گزینه از نظر تخصصی و انسانی برای اون کار باشید ، صاحب کار همون انتخابی رو میکنه که شما در زمان انتخاب 2 گزینه بالا در مورد کامپیوتر کردید ! یعنی هر چقدر هم که در کارتون هیولا باشید و آخر انسانیت و سواد و انواع فضیلت ، چون قدرت بیان و اینترفیس خوبی ندارید ( مانیتور ندارید یا لت و پارش رو دارید ) صاحب کار حتی اگر پی به توانایی شما ببرد ، ترجیح میده که یک آدمی رو استخدام کنه که شبیه به همون پنتیوم 3 هستش ولی مانیتور و اینترفیس ارتباطی خوب و سالمی رو داره و کارش رو راحتتر و سریع تر راه میاندازه

این رو گفتم که بدونید اگر خدا هم باشید ، تا اینتر فیس خوب ( زبان و فرهنگ تعامل کشور ) رو نداشته باشید فاقد ارزش کاری هستید

اینجا هستش که سختی شروع میشه ، چون 99 درصد مهاجران یادشون میره که مانیتور ندارند و یا یه مانیتور لت و پار دارند ، عوض ایـنکه به فکر یه اینترفیس خوب و کارا برای خودشون باشند ، غصه میخورند و عصبی میشن که چرا دیگران پنتیوم 3 رو انتخاب میکنند ولی ما که یه ابر کامپیوتر از نژاد کوروش کبیر هستیم رو کسی تحویل نمی گیره ؟؟!!!!

آخرش میگیم : اینجا هم تبعیض و نژاد پرستی هستش !!!!!!

PERCIALICIOUS 9

2010-03-31T14:46:00.004+11:00

یکی از دوستان اینجا یه برنامه هایی رو بیشتر هم توی کافه گف ، میزاره که برنامه دنس پارتی و درینک و موزیک دیجی هستش ،
من تا حالا خودم این برنامه های Percialicious رو نرفتم و از کیفیتش خبری ندارم ، ولی شنیدم خوبه ، تصمیم دارم این یکی رو اگر قسمت باشه بریم ،
گفتم تبلیغش رو برای شما دوستان حاضر در صحنه (البته سیدنی) بزارم که اگر 4 آپریل برنامه ای نداشتید به سوی گف بشتابید ،
قیمت بلیطش 25 دلار هستش که اگر پیش پیش بخرید فکر کنم 15 دلار باشه ، عزیز Sam Fish گفتش توی روز 13 بدر در پارک هم میشه بلیطاش رو خرید ، خلاصه تعطیلات ایستر رو توی خونه نمونید و روزهاش و یه جور عشق و حال کنید شبهاش رو یه جور.
با توجه به اینکه توی سیتی هم هست دسترسیش خوب هستش ، با قطار بیایید که نخواهید رانند گی کنید که تا خرخره نوشیدنی میل بفرمایید ، موظب باشید از کنار مواد آتش زا رد نشید که شعله ور نشید :-) برنامه هم از ساعت 9 شب شروع میشه

به خدا پورسانت مورسانت هم نگرفتم که تبلیغ کنم ، فردا باز نگید اینا شبکه شدن که جیب ما رو خالی کنن و برنامشون هم خوب نبود و از این حرفا ، چون وبلاگ بیشتر مربوط به عشق و حال هستش برای این اینجا اطلاع رسانی کردم وگر نه روح برنامه گذار این مجلس اصلاٌ خبر نداره که من اینجا راجع بهش دارم مینویسم .

خیلی با حال هستن اینا

2010-03-23T18:35:00.003+11:00

هر دفعه میخوام یه تشکر اساسی از دنبال کننده های وبلاگم بکنم ، یادم میره ، الان گفتم تا یادم هستش از این 5 تفنگدار که توی لیست دنبال کننده ها هستند تشکر نموده و اعلام بدارم که :

رامین ، علی ، آکو ، امیر و احمدرضا

خیلی باحال هستید شماها :-)

ادامه پست قبل

2010-03-23T17:55:00.004+11:00

دوستان نکته دیگری هم که یادم افتاد بگم این هستش که ماهیتابه و قابلمه و ظروف چینی و کلیه وسایل آشپزخانه هم شبیه به پوشاک قیمتش اینجا گرون تر از تهران هستش ، به ذکر یک مثال بسنده میکنم : یک ماهیتابه پزرگ چدنی کلفت و خوب فرانسوی در تهران بین 50000 تومان الی 80000 تومان هستش که همون رو در اینجا بخواهید بخرید باید 240 الی 300 دلار پول بدید .

خوب دیگه زیادی از اصل مقوله زندگی که همون عشق و حال هستش دور شدیم و داریم بیخودی راجع به مادیات صحبت میکنیم :-)

من خودم چون زیاد اهل رستوران رفتن نیستم راجع به رستوران های مختلف نظر خاصی ندارم که بهتون بگم ،
بیشتر علاقه مند هستم راجع به جاهایی که بار های خوب و کلاب های خوب داره و موسیقی زنده دارن یا اینکه دیجی خوب دارن و سیستم صوتی خوب دارند و همینطور دکوراسیون و فضای با حال و نورپردازی س ک س ی دارند اطلاعات جمع کنم ، لذا اونهایی که دنبال انواع و اقسام رستوران هستند و دوست دارند بنشینند و حسابی میل بنمایند اینجا چیزی دستگیرشون نمیشه ، از الان بگم که وقتشون رو در وبلاگ من تلف نکنند ، و اما دوستانی که اهل عشق و حال از نوع بخور بخور نیستند و اهل رقص و نوشیدن و ساحل و شنا و طبیعت گردی و غیره هستند بشتابید که سیدنی خوراک همین جور کاراست ، البته نا گفته نماند که واقعاً از لحاظ رستوران ، اونم از انواع مختلف ، سیدنی یکی از بهترین شهرهای دنیاست ولی از سیدنی بهتر برای کافه و رستوران ، ملبورن هستش ، اینه که اگر با کیک و قهوه ، بستنی و انواع رستوران ها و کافه های متنوع حال میکنید انصافاٌ برید ملبورن که شهر کافه و رستوران هستش .

خوب فعلا ٌ برای دوستانی که دوست دارند برن بار و موزیک خارجی گوش بدهند و حرکات موزون خارجی به همراه همسر یا دوست دخترشون و یا دوست پسرشون انجام بدهند ، باید بگم که یکی از محل های خوب و با کلاس برای این جور بارها و کافه ها سابربی هستش بنام The Rocks که انتهای خیابان جورج بغل Sydney Cove هستش ، روی گوگل مپ سرچ بفرمایید و هر چه سریعتر جمعه ها و شنبه ها به اون محله اعزام شید ، اکثر بارها و دیسکوهای اونجا نفری 10 دلار ورودی داره ، خواهشاً خسیس بازی رو بزارید کنار و اگر میخواهید حال کنید ، برید جای با کلاس و حال درست و حسابی بکنید ، جاهای مجانی که برید و با آدمهای خسیس که برید و دچار موزیک و سیستم صوتی بد که بشید عواقبش رو در چند پست قبلی گفتم که چی هستش .

فارسی تایپ کردن هم واسه خودش داستانی هستش شما ظرف 1 دقیقه کل مطالب بالا رو میخونید و خبر ندارید که من 2 ساعت هستش که نشستم همین 4 خط رو تایپ کنم ، فعلاً The Rocks رو یاد بگیرید ، دوباره بر میگردم

تــبـــریــک سـال نـو و ادامه عشق و حال

2010-03-21T13:58:00.003+11:00

سال نو خورشیدی بر همه دوستان و خوانندگان وبلاگ مبارک باشه :-)

واقعاً که بهترین تقویم دنیا رو ما ایرانی ها داریم و تنها تقویمی هستش که واقعاً بر اساس چرخش فصول و خورشید وعلم نجوم درست شد،

امید دارم سالی خوب و پر برکت داشته باشید ، پر از سلامتی و شادی و پر از اتفاقات خوب ، پر از عشق و حال و پر از پول و برکت .

عذر خواهی من رو بابت تاخیر 2 ماهه که وبلاگ رو دیر آپدیت کردم خواهشن پذیرا باشید ، سرم واقعاً شلوغ بود ، پر از مشغله وکارهایی که باید انجام میدادم ، البته این توجیه خوبی برای آپدیت نکردن وبلاگ نیست و میدونم که میگید هر چقدر هم سرت شلوغ بوده باشه ، 4 ساعت وقت میتونستی پیدا کنی و برامون بنویسی ، آخه من دوست دارم با عجله ننویسم و دوست دارم وقتی تایپ میکنم سر حال باشم و پر از آرامش ، یه موزیک از Leonard Cohen بذارم و در کمال آرامش براتون بنویسم که هر چی مینویسم از دلم بلند شه و بر دل شما بشینه ، برای همین نمی نوشتم چون که یه همچین آرامشی رو برای نوشتن وبلاگ پیدا نمی کردم ، ولی خب بالاخره این آرامش رو در روز اول سال 1389 پیدا کردم و شروع کردم به نوشتن برای شما نازنینان

یکی از دوستان توی قسمت نظرات نوشته بود که آقا چرا نمی نویسی ؟ هر چی که هست بنویس اگر هم بد هست صادقانه بنویس .

علت تاخیرم در نوشتن رو براتون گفتم ، ولی واقعیت این هستش که هر چی بیشتر از موندنم در سیدنی میگذره بیشتر به من خوش
می گذره ، من واقعاً این سرزمین رو دوست دارم ، اینجا واقعاً بدی نداره که براتون بنویسم ، یعنی بدی که لازم باشه بدونید نداره ،

تنها چیزی که هستش جای خالی خانواده و دوستان قدیمی هستش که بعضی وقتها احساس میشه ، این طبیعت انسان هستش که دوست داره در خوشی ها دسته جمعی حال کنه و دوست داره که خانواده و دوستان در خوشی ها و عشق وحال شریک باشند ، از این که بگذریم ، اگر به هر حال دوست دارید از بدیهای اینجا براتون بگم ، باید بگم که همه جای دنیا خوبی و بدی با هم هستش ، فرقش در این هست که وقتی خوبیها رو توی یک کفه ترازو میزارید و بدیها رو توی کفه دیگر اون جایی رو انتخاب میکنید که کفه خوبیهاش خیلی سنگین هستش و کفه بدیها سبک ، استرالیا و سیدنی کفه ترازوی خوبیهاش خیلی سنگین هشتش و کفه بدیها خیلی سبک به خاطر همین هر روز لذت بیشتر از زندگی میبرید ، اگر خیلی هم اصرار دارید که بالاخره چند تا بدی بگم باید بگم که اول از همه توالتاشون شلنگ آب نداره و فقط دستمال کاغذی داره ! ایران همه توالت ها شلنگ آب دارن ،

دوم : اینکه واقعاً کیفیت و قیمت لباسهای ایرانی و کیف وکفش ایران حرف نداره ، اینجا که ما هر چی دیدیم جنس پارچه ها افتضاح ، لباس ها جواد ، قیمت این لباسهای در پیت در حد مقیاس های فضایی ! پیش خودتون نگید حتماٌ رفته جای در پیت خرید کنه ، اینجا فروشگاهای اصل ورساچی و گوچی و لاکوست و برندهای دیگه هم رفتیم ، تازه اونجا کیفیت جنس و دوختشون شبیه لباسهای ایرانی هستش ولی قیمتش ما فوق فضا ، یعنی یه تی شرت ایرانی که میخرید 10 هزار تومان همون تی شرت و با همون دوخت و همون کیفیت تازه به خدا دوخت و کیفیت ایرانی بهتر هستش رو میدن 200 دلار ! ورساچی که یه تاپ زنونه که اگر میدادی دست خانومای ایرانی ، پاره میکردنش باهاش گرد گیری میکردن رو میداد 750 دلار !!!!! کیف و کفش هم همینطور ، بهترین کیف چرمی اصل زنونه رو با بهترین طرح توی ایران میشه خرید 150 هزار تومن ، همو کیف رو اگر توی فروشگاهای چرم اصل گیر بیارین باید 2500 دلار پول بدین ، کیفهایی که توی خیابان سپهسالار تهران میشه خرید با 20000 تومان اینجا باید 200 دلار پول بدین همونها رو !
متاسفم برای فرهنگ آدمهای ایرانی داخل ایران که همش موقع خرید لباس ، دنبال مارک برندهای خارجی میگردن و متاسفم برای تولید کنندگان خوب ایرانی که برای فروش لباس هاشون مجبور هستند تولیداتشون رو عوض اینکه با افتخار به نام خودشون مارک بزنند ، با مارکهای خارجی مزین میکنند که فروش بهتری داشته باشند .

خلاصه دوستانی که دارید میایید استرالیا گوش کنید این پند من را :

اگر زیر 500 کیلو گرم پوشاک و کیف و کفش برای خودتون فریت کنید اشتباه بزرگی کردید ، برای حداقل مصرف 5 سال خودتون پوشاک بیارید ، از شورت و سوتین و جوراب گرفته تا کت و شلوار و دامن و لباس شب و کیف و کفش و کلاه و مایو و هر چی که خلاصه فکرش رو میکنید ، آقا جان اینجا لباس هاش مفت گرون هستش !

سوم : اینکه دلتون برای شیرینی و شیرینی فروشیهای ایران ، حسابی تنگ میشه ، اینجا چیزی مثل شیرینی فروشیهای ایران با اون کیک های خوب وشیرینیهای متنوع خبری نیست ، توی خیابان مرزداران ، شهرک ژاندارمری ، شیرینی فروشی ماه بانو ، کجایی که دلم برای شیرینی دانمارکی که عصر به عصر درست میکردی و 2 ساعته هم تموم میشد تنگ شده :-) برای اون کیک های خوب و بزرگ و خوش مزه که بهترین و بزرگترینش رو که میگرفتیم 5 کیلو میشد 12 یا 13 هزار تومن ، اینجا یه کیک 1 کیلویی خامه ای که مزه آب میده رو بهت میدن 50 دلار

هر چی فکر میکنم میبینم همین 3 تا توی ایران بهتر از اینجا بود ، ولی بقیه چیز ها اینجا بهتر و ارزونتر از ایران هستش ، مخصوصاً به نسبت درآمد ، حالا اگر به خاطر شلنگ توالت و پوشاک ایران و شیرینی فروشی های ایران میخواهید ایران بمونید که هیچ ، ولی اگر از این 3 قلم میتونید بگذرید بقیه حل است ! :-)

ادامه مطلب رو چند ساعت دیگه براتون توی پست بعدی مینویسم ...

فعلا حال این آهنگ رو ببرید !

2010-03-08T17:05:00.006+11:00

میدونم که دیر به دیر آپدیت میکنم ، ببخشید ولی حتما آپدیت میکنم ،

ولی اجالتاً یکی از دوستان یک موزیک با حال از ساسی مانکن فرستاده خیلی حال کردم ، گفتم فوری بزارم براتون توی وبلاگ حالش رو ببرید آماده بشید تا بقیه عشق و حال رو بنویسم

صدای اسپیکر رو بلند کن بچه !

نظرات طلایی مکمل

2010-01-15T21:43:00.003+11:00

دوستانی که با وبلاگ من کاملاٌ آشنا هستند ، میدونند که من نظراتی که جالب هستش (چه اینوری جالب ، چه اونوری جالب) رو تحت یک پست جدید به نام نظرات طلایی مکمل توی وبلاگ قرار میدم که همه حالش رو ببرند ،
این دفعه هم یکی از دوستان به صورت ناشناس یه نظر گذاشته که حیفم اومد نگذارمش جزو نظرات طلایی مکمل :

"عزیز جان اول اینکه Harbour و نه Harbor. دوم این که کی میگه اولین جایی که تو دنیا سال تحویل میشه سیدنی یا جایی تو استرالیاست؟ نیوزلند و چندتا کشور (جزیره) دیگه زودتر توشون سال تحویل میشه. میدونی چیه؟ شما همون بمون سیدنی و عباس قادری‌تو گوش بده برات بهتره! باز صد رحمت به ملبورن آدمای با فرهنگش! سیدنی که شده عین لس آنجلس!"

در جواب این دوستمون باید بگم که :
اولاً : اگر با گرفتن غلط املایی میخواستی من رو ضایع کنی ، بهتر بود که یکی از این همه غلط املایی فارسی که واقعاً غلط هستش انتخاب میکردی ، مثلاٌ میگفتی عزرائیل نه اضراییل ، یا غلط های املایی فراوان دیگر وقتی به کلمه Harbor ایراد گرفتی دوست من یعنی اینکه سواد انگلیسی خودت رو بردی زیر سئوال ، چون نمیدونستی که Harbor رو در انگلیسی به هر دو شکل مینویسن و شما فقط همین یه شکلش رو بلدی و فکر کردی که خیلی بلدی ! توی دیکشنری هم میتونی چک کنی که ببینی هاربر رو به هر دو صورت چه با u چه بدون u مینویسند ! این هم لینک ویکی پدیا برای بالا بردن سطح دانش شما :
http://en.wikipedia.org/wiki/Harbor

دوماً : عباس قادری یکی از محبوب ترین خواننده های پاپ ایرانی هستش که هنوز که هنوزه موسیقیش طعم ایرانی و شرقی میده و توی هر مجلس و مهمونی و عروسی چه اون عروسی هایی که با کلاس ترین عروسیهای ایرانی هستش چه معمولی ترین عروسی های ایرانی آهنگ هاش اجرا میشه و پخش میشه و از بچه 10 ساله با اهنگهاش میرقصن تا پیر مرد 87 ساله !
اینه که اگر اومدی من رو با گفتن تو برو همون عباس قادری گوش کن ضایع کنی که بدون باز خودت رو ضایع کردی چون که 70 درصد ایرانی ها با آهنگهای عباس قادری حال میکنند !

سوماً : گربه دستش به گوشت نمی رسید میگفت "پیف پیف بو میده " بعضی از ایرانی هایی که جاهای مختلف دنیا هستند و نتوانستند چه در زمینه هنر و چه در زمینه بیزینس و اقتصاد و چه در زمینه علم و دانش وحتی در زمینه عشق وحال به پای ایرانیهای مقیم لس آنجلس برسند ، حالا شروع کردند به جو سازی بر علیه ایرانی های لس آنجلس و بد جلوه دادن ایرانی های لس آنجلس !
فقط نمیدونم چرا که هر وقت از ایرانی های لس آنجلس بد میگن، بوی سوختگی از یکی از قسمتهای پر گوشت تنشون میآد !؟

آرزو دارم که یک روزی ایرانی های مقیم سیدنی به تعداد ایرانی های مقیم لس آنجلس برسند و همونقدر هم در تمام زمینه ها اکتیو و پولدار باشند .

دوستانی که در پی ضایع کردن هستند دفعه دیگه با دقت بیشتر پروژه ضایع سازی رو راه اندازی کنید که اینطوری خودتون رو ضایع نکنید :-)

تبریک سال نو میلادی وسط پست های عشق و حال

2010-01-01T21:44:00.009+11:00

(دیشب با حال، دسته جمعـی، رفته بودیم زیـآرت ) درست بخون بچه ، الان عباس قادری عزیز ناراحت میشه! (-:

دیشب رفته بودیم زیارت Harbor Bridge چون اولین جایی هستش که در دنیا سال تحویل میشه ، بزرگترین آتیش بازی دنیا رو داره چند تا عکس هم گرفتم ، گفتم ضمن تبریک سال نو میلادی به تمام خوانندگان وبلاگ و دوست داران مهاجرت ، بیزینس و عشق و حال ، عکس before firework and After Fire work رو براتون با توضیحات بگذارم ، حالش رو ببرید ، ببینید که این رفیقتون فقط اهل عشق و حال و Business نیست ، Photographer خوبی هم هستش !

1- این عکس لحظات آرام هاربر بریج رو نشون میده ساعتی قبل از تحویل سال :

2- قبل از تحویل سال یه وقتهایی برای تست و دست گرمی یه آتیش بازی کوچک میکردن که این مال اون موقع هاست :
3- اینم آتیش بازی اصلی :4- این عکس لحظاتی پس از پایان آتش بازی رو نشون میده که پل در مه ای از دود حاصل از آتیش بازی گم شده :

5- این هم هاربر بریج در سیدنی نیم ساعت پس از سال تحویل در سکوت کامل :
امیدوارم اونهایی که منتظر ویزا هستند در سال 2010 ویزاشون بیاد و اونهایی هم که تصمیم به مهاجرت دارند در سال 2010 برای مهاجرت اقدام کنند و سال بعد تعداد ایرانیهای کنار هاربر بریج بشه 10 برابر

یه چیزی یادتون نره بچه ها ، اونم این هست که سالی 50000 مهاجر چینی وارد استرالیا میشه ، این در حالیست که از ایران ماکسیمم حدود 1000 ایرانی مهاجر میاد استرالیا ، این رو گفتم بدونید که چینی ها چقدر برای رشد و ترقی پشت کار دارند ، زبان انگلیسی چینی ها هم هزار برابر از ایرانی ها بد تر هستش ، ولی هزار برابر روحیه و پشت کار بهتر از ایرانی ها دارند .

به امید اون روزی که 1000000 Citizen ایرانی تبار در سیدنی داشته باشیم .

از پای کامپیوتر ها تکون نخورید پست بعدی ادامه عشق و حال هستش ، میخواهیم راجع به جاهای با حال بنویسیم (-:

ادامه عشق و حال در سیدنی

2009-12-29T15:37:00.006+11:00

بعد از معرفی يکی از استخرهای خوب شمال سيدنی می رسيم به معرفی ديگر جاهای باحال سيدنی که اگر بلد نباشيد ضرر می کنيد ، حالا اينکه من گفتم يعنی چه ؟

يعنی اينکه فکر نکنيد که همه بارها و کافه ها و نايت کلوپ ها خوب هستند و وارد هر کدوم بشيد ، حسابی حال می کنيد ، نايت کلوپ ها و کافه ها و بارها هم مثل رستورانها هستند ، همانطورکه وقتی به رستوران می رويد به فضای رستوران توجه می کنيد و همينطور به قيمت و کيفيت غذا و مواد اوليه . در مورد بقيه جاها هم بايد به کيفيت فضای محيط و کيفيت مشروبات الکلی و کيفيت سرو مشروبات و همينطور کيفيت صدای موزيک توجه لازم را داشته باشيد ، کيفيت آدمهايی هم که به اون محل می آيند خود نيز جای دقت نظر دارد .

يکی از راههای شناسايی و يادگيری اين که کجا بريم ، اين هستش که طبق روش قديمی آزمون و خطا شروع کنيد به امتحان کردن تک تک بارها و نايت کلوپ ها و کافه های مختلف در خيابان های مختلف تا اينکه متوجه بشيد که کدوم خيابان ها و چه کافه ها و بارها و چه نايت کلوپ هايی برای چه موقع خوب هستند وکيفيت کدوم رو دوست داريد و با کدوم حال می کنيد که از اون به بعد شروع کنيد به جاهای باحال رفتن ، اين روش برای خودش روش باحاليه ولی روش هزينه برداری هستش يعنی اينکه هم بايد وقت بگذاريد و هم بايد پول خرج بکنيد تا جاهايی که خوب هستند رو پيدا کنيد، ايرانی ها هم که ماشاالله فـرهنگ خرج کردن برای مشروب و رقص و موزیک و صدای خوب و فضای باحال و عشق و حال رو ندارند کُلاً ،

( یکی از نکات جالبی که در بین خیلی از ایرانیها اینجا می بینید این هستش که ، موقعی که به مهمونی می روند و مشروب فراوان هستش بقدر کافی مشروب میل می نمایند ولی وقتی که شما به عنوان مهمان به منزل همان آدمها می روید از مشروب خبری نیست و با چای و شربت از شما پذیرایی می کنند)

به این نتیجه می رسید که ایرانی ها شناگران قابلی هستند ، تا زمانی که استخر مجانی باشه (-:

ایرانیها هم در بدو ورود به چند علت به دیسکو ها و نایت کلو پ های خوب نمی روند و سر از جاهای درجه 3 در می آرند ، جاهای درجه 3 هم نه فضای جالبی داره نه موزیک خوب و کیفیت صدای خوب و نه آدمهای باحالی به اونجا رفت و آمد می کنند ، به خاطر همین هم به اندازه ای که انتظار داشتند حال نکرده و نا امید می شوند و بعضی ها قید دیسکو و بار و نایت کلوپ رو می زنند ، بعضی ها هم می گویند این بار و نایت کلوپ هم اونقدر که ما فکر می کردیم جای باحالی نیست بابا ، هر وقت رفتیم سرمون درد گرفت آومدیم بیرون ،

یکی از نکات بسیار مهمی که برای حال کردن در این مکانها مهم هستش ، موزیک خوب و از اون مهمتر کیفیت پخش اون موزیکها هستش ، اتفاقی که در بسیاری از کلوپ ها و بارها و دیسکوهای خارجی افتاده و همینطور در 99 درصد کنسرتها و مهمونی های ایرانی می افته این هست که به یکی از مهمترین نکات ، که سیستم صوتی خوب هستش توجه کافی نمی شه ، در اکثر این جاها از نظر مهندسی صدا توجهی به فرکانسهای BASS نمی شه و یا اصلاً BASS وجود نداره و یا اگر هم وجود داره به قدری شکسته و داغون هستش یا در اصطلاح Distortion داره که باعث سردرد شما میشه ، به همان نسبت هم برای جبران عدم حضور و صحیح BASS اندازه صدای تاپ رو بیشتر می کنند که خود این باعث شکستن صدای موزیک میشه و شما عملاً فقط یه سری سروصدای دامب و دومب بد می شنوید که در دراز مدت باعث سردرد شما می شه به جای اینکه باعث به وجد آمدن شما بشه ، یکی از علل عدم موفقیت رقص پارتی های ایرانی در سیدنی و استرالیا هم همین عدم توجه کافی به سیستم صوتی خوب و صدابرداری صحیح هستش .یکی دیگر از اون عوامل ، قشنگی محیط و نورپردازی خوب ودرست هستش که باعث می شه شما در یه باری یا نایت کلوپی احساس خوشحالی بیشتر بکنید و در یک جای دیگر کمتر حال بکنید ،

یکی دیگر از عوامل عشق و حال در بار و نایت کلوپ و دیسکو و این جور جاها ،عوامل فرهنگی و شخصیتی هستش ، که از هر 2 یا 3 مورد بالا مهمتر هستش ، یعنی اگر خودتان فرهنگ حال کردن و لذت بردن در این مکانها رو نداشته باشید و از درون تضاد فرهنگی داشته باشید ، وقتی به این مکانها می روید اون تضادهای فرهنگی و مسائل اخلاقی درونی ، خودشون رو بیشتر نشون می دهند و حساسیت شما بیشتر می شه ، و این باعث می شه که احساس کنید یا پولی که دارید خرج می کنید نمی ارزه و یا اینکه اصلاً احساس لذت کافی رو نمی کنید و درک نمی کنید که چرا خارجی ها دارند اینقدر حال می کنند و شما لذتی نمی برید.

عامل مهم دیگر عامل همراهی هستش ، همراه شما چه همسر شما باشه یا دوستان شما .باید که یک همراه خوب و موفق و فعال برای حضور در این مکانها باشه ، همراه یا همراهان شما باید دارای فرهنگ حال کردن با موزیک و مشروب و دیسکو ، رقص و ساز و آواز باشند ( یکی دیگر از معضلات ایرانی ها این است که دارای ریشه های مذهب ، تعصب ، غیـرت و فرهنگ ضد حال هستند ،این ریشه ها در وجود انسانها در شرایط مختلف خودش رو نشون می دهد. ) پس اگر ناخواسته و یا ندانسته همراه شما دارای ریشه های فرهنگی باشه که با ریشه های فرهنگی شما جور در نیاد باعث می شه که در این مکانها شما به حد کافی عشق و حال نکنید و برعکس ضد حال بخورید.پس همراه شما و فرهنگ همراهی در عشق و حال خودش یکی از عوامل مهم هستش که باید درانتخاب همراه برای ماکسیمم لذت دقت کامل رو داشته باشید ، فکر نکنید با همون دوستی که می رید طبیعت گردی با همون هم می تونید برید نایت کلوپ .

حالا که استانداردهای اولیه برای عشق و حال را شناختید پست بعدی راجع به این هست که کجا برید و چی بخورید و چکار کنید .

هیچ گونه گارانتی در مورد صحت و سقم اینهایی که نوشتم نمی کنم چون من خودم که اهل این کارها و این جورجاها نیستم هر چی میدونم و می نویسم از دیگران شنیدم ، شما هم که رفتید بیاید برای من تعریف بکنید تا شاید من هم یک چیزایی یاد گرفتم .

از پای کامپیوترهاتون تکون نخورید ، برمی گردم.

عشق و حال در سیدنی

2009-12-19T12:52:00.009+11:00

دوستان من ، عشق و حال رو نباید در هر لحظه از زندگی فراموش کرد ، یکی از دوستان که حدود 60 سال داره مرده بود و دوباره باعملیات احیا برگردونده بودنش ، از گفتگوی خودش با حضرت اضراییل تعریف میکرد (-;
اضراییل : پا شو بریم ، وقت رفتنه ...
دوست من : کجا بریم بابا من تازه اقساط خونه ام تموم شده ،
اضراییل : چه ربطی داره به این که من گفتم ؟ من میگم پا شو بریم تو میگی اقساط خونه تموم شده !
دوست من : ربطش اینه که ما که چشم باز کردیم زمانه بد بود و محله بد بود و امکانات کم بود واز دوران بچگی که چیزی نفهمیدیم ، بعدش هم که رفتیم مدرسه هی زدن توی سرمون که بچه درس بخون الان وقت درس خوندن هستش بزار بزرگ بشی بری دانشگاه بعدش هر کاری دلت خواست بکن ، دانشگاه هم که هیچ آش دهنسوزی نبود ، هی نگاه میکردیم میدیدیم دانشجوهای دنیا چه کار میکنن و چه حالی میکنن ، ما چه کار میکنیم ، خلاصه دوران دانشگاه رو هم گذروندیم گفتن مالیات عمرت رو باید بدی تشریف ببرید خدمت سربازی ، از خدمت که اومدیم همه میرفتن سفر و مهمونی و خوش گذرونی ما گفتیم ما بی پول هستیم باید بریم فعلا دنبال کار بعدش که کار پیدا کردیم و صبح تا شب جون کندیم شاید پولدار شدیم، دیگه باقی عمر رو حال کردیم و کارایی که دوست داریم رو انجام دادیم ، خلاصه نصف عمرمون این طوری گذشت ،گفتیم بابا اصلا اینجا جای زندگی نیست پا شو بریم اونجا ، اونجا باحال هستش جای زندگی یعنی اونجا ، اونجا هم که رسیدیم تا گفتیم آخی، بالاخره رسیدیم به سرزمین موعود حالا بریم حال کنیم بفهمیم زندگی یعنی چی که یه هو یکی زد پس کله مون که فعلا برو دنبال اینکه کار پیدا کنی و زندگی رو رو به راه کنی برو به فکر نون باش به فکر اجاره خونه باش ،
پول آب و برق ، برای اکسیژن هم باید اینجا پول بدی ، پولها رو خرج نکن یه وقتی کار پیدا نمیکنی بد بخت میشی ها ! خلاصه باز هم شبها با استرس خوابیدیم و روزها رو با کار و پول خرج نکردن و دنبال خواسته هامون نرفتن گذروندیم ، خلاصه کار هم جور شد و جا هم افتادیم به فکر خریدن ماشین بهتر و خونه و اینها باز هم از آنچه که ایده آل مون بود فاصله گرفتیم ،بعدش هم که گفتن اگر وام میخوای خونه بخری باید حداقل 10 درصد پول خونه رو پیش داشته باشی، اینه که ما هم باز بی خیال خریدن قایق و ماهیگیری و موج سواری و اینها شدیم گفتیم باشه پول پیش خونه جمع میکنیم و بعدش هم که وام گرفتیم گفتن مورگیج داری و زنت زایمان داره و به فکر آینده بچه هات باش و خلاصه هر چی ما بیشتر میدویدیم از آنچه که میخواستیم و ایده آل ما بود دور تر میشدیم نه از قایق و قایق سواری خبری بود ، نه از کنسرت و عشق و حال و آب جو خوب و ویسکی جک دانیل ، نه از رقص و ساز و آواز وسیستم صوتی خوب وسینمای خونگی ، نه سفر به دور دنیا ،جایی نمیرفتیم و میترسیدیم 10 نفر رو دعوت کنیم و دور هم جمع بشیم مبادا خرج این ماه زیاد بشه .....
خلاصه پیش خودم گفتم که بزار این ماه که اقساط خونه تموم بشه دیگه گور پدر همه چی ، میرم دنبال اون کارایی که دوست دارم انجام بدم ، قایق میخرم و میرم ماهیگیری ، پاراشوت سوار میشم و میرم سفر دور دنیا، میرقصم و مهمونی میدم ، هوا که آفتابی شد میرم لب دریا و دراز میگشم ، سیگار برگ میکشم و ویسکی جک دانیال میخورم ، شراب 40 ساله میخورم و ... توی همین فکرا بودم که قلبم گرفت و ولو شدم روی زمین فهمیدم که من رو آوردن بیمارستان ، دیگه چیزی نفهمیدم تا اینکه شما خودتون رو معرفی کردین و فرمودید جناب اضراییل هستید و باید بریم ، حالا جون مادرت ،نمیشه بی خیال ما بشی ؟ نمیشه نریم ؟

اضراییل : خاک بر سرت کنن ، خداوند انسان رو آفرید این همه نعمت داد و عقل وشعور داد ، گفت اشرف مخلوقات رو آفریدم ، ما فرشته ها حسودی کردیم به انسان ، گفتیم خوشا به حالشون اشرف مخلوقات هستن و همش عشق و حال میکنند ! و خوشبخت زندگی میکنند ، حالا ببین بعد از 60 سال زندگی هنوز احساس خوشبختی نمیکنه و تازه میخواد بره دنبال آرزوهاش و آنچه که دوست داشته ،
خداوند گفت من به هر کسی یه روحیه ای میدم ، یک استعدادی میدم ، هر کسی با یه چیزی خوشحال بشه و انسان رو اجتماعی می آفرینم که با هم حال کنند ، عقل میدم که عین حیوان سالها فقط به دنبال نیازهای اولیه نباشن ، با هم و از همدیگه لذت ببرند ...
اگر اینها رو که گفتی به خدا گذارش کنم ، خدا از آفریدش نا امید میشه ! پا شو بریم بدبخت که ما از همون روز اول گفتیم که این آدمی که خدا آفرید آخرش تو زرد از آب در میاد ، پا شو بریم که وقت رفتن هستش تازه شانس آوردی که 45 یا 55 سالگی نیومدم سراغت

دوست من : جون مادرت حضرت اضراییل یه 5 سال دیگه بیا بزار من نا کام از این دنیا نرم بزار من یه بار هم که شده برم با این کشتی کروز یه حالی بکنم ، آرزو داشتم یه بار هم که شده کنسرت مایکل جکسون رو برم که آخرش مایکل جکسون هم مرد ، حالا قراره مدونا یه کنسرت بزاره می خوام این یکی رو برم و یه سینمای خونگی مشتی میخواستم توی خونم داشته باشم می خوام برم دنبالش و بسازم ، اهرام ثلاثه رو می خوام ببینم ، میخوام بشم ایندیانا جونز ...

اضراییل : D D D-: اضراییل میخنده و میگه : فکر کردی توی این 5 سال که بهت میدم میتونی این کار ها رو بکنی و ازشون لذت ببری ، فکر نمیکنی دیر شده ؟! 60 سالت شده !

دوست من : نه جون تو تو برو 5 سال دیگه بیا ببین من چه میکنم ! میتترکونم !

دوست من میگفت یه هو صدای بازگشت ضربان قلبم رو از توی دستگاه شنیدم ، چشمهام رو تونستم یه کمی باز کنم دکترا رو میدیم که خوشحال شدن که من رو تونستن احیا کنن ! بد بختها فکر کرده بودن که اونها من رو احیا کردن و برم گردوندن ، نمی دونستن بیچاره اضراییل دلش برام سوخته بوده من رو نبرده و 5 سال دیگه بهم فرصت داده که زندگی کنم و برم دنبال آنچه که دوست داشتم و حال میکردم که انجام بدم .

من که کف کرده بودم از دوستم پرسیدم چند وقت از این قضیه می گذره ؟
دوستم با یه لبخند دردناک گفت 2 سال ! گفتم خوب پس توی این 2 سال حسابی ترکوندی دیگه نه ؟! حال دنیا رو بردی ؟ بگو بینیم چه کردی ؟ اهرام ثلاثه رفتی ؟
گفت : فکر میکردم میشه ، بعدش دیگه نه قلبم درست کار میکنه نه سن و سالم بهم اجازه هیچ حرکتی رو میده ، تازه اگر هم از لحاظ جسمانی توانش رو داشته باشم دیگه حوصله ندارم ، دیگه با هیچی حال نمیکنم ، دیگه نه قایق سواری ، نه کروز ، نه پاراشوت ، نه سینمای خونگی ، حوصله کنسرت مدونا رو هم نداشتم ، در ضمن به خاطر ناراحتی قلبی سوار هواپیما هم نمیتونم بشم ، دکترا گفتن سیگار نکش و مشروب هم فقط ماهی 1 گلاس می تونی بخوری ، نه خودم نه زنم نه میتونیم مهمونی بگیریم نه اعصاب سر وصدا داریم ، از صبح تا شب دم در باغچه خونه نشستم منتظرم که اضراییل بیاد بریم ، کاشکی همون دفعه میرفتم و اینقدر ذجر نمیکشیدم ، اضراییل نامرد هم رفت تا 5 سال دیگه ،
هر چی هم صداش میکنم نمیشنوه که بیاد بریم راحت بشیم ، 2 سالش گذشته ، 3 سال دیگه باید صبر کنم

بهش گفتم شب با بچه ها می خواهیم بریم نایت کلوپی ، دیسکویی ، می خوای بیام با ماشین دنبالت با هم بریم ؟ یه پوسخند بهم زد و گفت نه ، تو برو جای من هم یه آب جو بخور و دعا کن که اضراییل زود تر از سه سال دیگه بیاد )-:

خلاصه ، فهمیدم که زندگی کردن رو نباید فراموش کرد هر لحظه برای اون لحظه زندگی کنیم که هر موقع که اضراییل اومد ، بهش بگیم عشق است ، زندگی رو به اندازه عمری که خدا داده کردیم ، هر کاری می خواستیم بکنیم کردیم ، پس بزن بریم (-:

-----------------------------------------------------------------------------------------------
استخر lane cove
یکی از استخرهای خوب شمال سیدنی هستش ، lane cove یکی از محله ها ی خوب و قدیمی سیدنی هستش ، یه استخر بزرگ داره که ایرانی ها هم زیاد میان به این استخر یکی از غریق نجات هاش هم ایرانی هستش ، 1 استخر سر باز استاندارد داره که من با هاش خیلی حال میکنم ، 50 متر طولش هستش ، خوراک شنا کردن هستش اگر اهل استخر باشین میبینمتون اونجا ، من بیشتر اونجا میرم استخر ، بلیطش هم اگر 20 تایی بخرید میشه 5 دلار اگر جلسه ای بخرید میشه 6.50 ، یه استخر سر بسته هم داره که اون هم بزرگ و خوب هستش، جکوزی و سونا و بدنسازی هم داره ، 1 استخر هم برای بچه ها داره ، یه استخر هم برای بازی بزرگتر ها داره خلاصه جای با حالی هستش ، اگر اومدین شمال سیدنی برای زندگی ، این تنها استخر بزرگ این منطقه هستش که همه امکانات رو هم داره
این هم آدرس وب سایتش : www.lanecoveaquatic.com.au

یکی یا 2 تا پست مفصل راجع به عشق وحال در سیدنی و جاهایی که به طور کلی باید بدونید میزنم ( البته زود ها ، ظرف همین یکی دو روزه ، بعدش یه پست راجع به سیستم کاریابی اینجا میدم که جالب هستش و دیدگاه جدیدی رو میخوام بهتون بدم )

راستی جون من روزی چند بار سر به این وبلاگ من بزنید که من اینجا با یکی از دوستان کل کل داریم سر میزان بازدید کنندگان ،
مطلب جدید هم نبود بازم سر بزنید که من کم نیارم D-: البته قول میدم که مطلب جدید هم تند تند بزارم ، خلاصه حال دادن رو فراموش نکنید دوستان ، روزی چند بار وبلاگ من رو یه کمی زیر و روش کنید ،
قربان شما ، فعلا تا پست بعدی ، از پای کامپیوترهاتون تکون نخورید زود بر میگردم (-;

جریان آشنایی من با مهندس ارنست

2009-10-20T11:44:00.003+11:00

موقعی که ایران بودم با وبلاگ مهندس ارنست آشنا بودم ، از اونجا که همسر عزیز شبانه روز وبلاگ مهندس ارنست رو زیر و رو میکرد (آخه از طرفداران پر و پا قرص وبلاگ مهندس ارنست بود) منم با وبلاگش آشنا شده بودم اون موقع فکر نمیکردم هیچ وقت ببینمش چون هدفم ملبورن بود و می خواستم ملبورن بمونم ، ولی دست بر قضا سر از سیدنی در آوردم ، موقعی که زیاد از ملبورن خوشم نیومد ، تصمیم گرفتم که برم سیدنی رو ببینم چون همه تحقیقاتم راجع به ملبورن بود ، دنبال یه کسی میگشتم که سیدنی باشه یه کم ازش راجع به سیدنی بپرسم ، خلاصه توی ملبورن به چند نفر که همشون هم اتفاقاًٌ معروف هستند و وب سایت و فروم و وبلاگ دارن ایمیل زدم جریان رو گفتم و گفتم میخوام با شما صحبت کنم ، لطف کنید یا شماره بدید من با شما تماس بگیرم یا اینکه شما با شماره من تماس بگیرید ، اون یکی ها نوشتن حالا بیا توی skype با هم صحبت میکنیم و شماره تلفن ما رو میخوای چکار و از این حرفا ، تنها کسی که پس از گذشت 2 ساعت از ایمیل من با من تماس گرفت و راجع به سیدنی با من صحبت کرد مهندس ارنست بود ، من اون موقع برنامه داشتم که یکشنبه پرواز کنم سیدنی ، مهندس، آخر صحبت پرسید که کی میایی سیدنی منم گفتم یکشنبه ساعت 10 صبح می رسم سیدنی (اون موقع ملبورن بودم ) .
هیچ وقت فکر نمیکردم که مهندس من رو یادش بمونه و یکشنبه ظهر خودش با من تماس بگیره و از من دعوت کنه که سوار قطار بشم و برم پیشش و خودش و خانم عزیز و مهربونش بیان دنبال ما و عصر یکشنبه ما رو سوار ماشینشون کنن و ببرن یه سری از قسمتهای هورنسبی و وارونگا رو نشونمون بدن (تازه اون شب خودشون هم مهمونی دعوت داشتن ) !
این مال روز اولی بود که من رسیدم سیدنی ، یه چشمه دیگه از محبتهای مهندس ارنست رو به خودم براتون میگم و زیاد تفسیرش نمیدم ، اونم این بود که 2 هفته بعد که ما میخواستیم دنبال خونه بگردیم ، بدون اینکه من چیزی به مهندس ارنست گفته باشم، چون میدونست که روز شنبه هستش و روز inspection و ما میخواهیم بریم دنبال خونه صبح روز تعطیلش ساعت 8 صبح به من زنگ زد که من دارم با ماشین میام بریم inspection چون بدون ماشین نمی تونید چند تا جا رو برید inspection .
آخه اینجا بدون ماشین inspection رفتن کار حضرت فیل هستش .
اینا رو میگم که بدونید این آدم کمک کردن رو دوست داره ، به خیلی ها امثال من هم همینطوری و بیشتر از این کمک کرده که یا وبلاگ ندارن که بگن یا یادشون میره که بنویسن ، ولی من چون آدم فراموشکاری نیستم دلم میخواست براتون بنویسم ، چون تازگی مهندس ارنست یه سازمانی راه انداخته به نام گرین آیلند ، می خواستم بدونید که موسس این سازمان سرش درد میکنه برای کمک کردن ، اون موقع ها که من اومدم سیدنی نه گرین آیلند بود نه چیزی ولی میبینید که من و خیلی ها از همین خدمات مهندس ارنست استفاده کردیم .
یک ذره هم این فکر نیاد توی کله تون که اینا همش هماهنگ شده هستش و مهندس ارنست خواسته که من اینطوری بنویسم و تبلیغ کنم برای گرین آیلند و اینا دارن میشن شبکه و می خوان جیب مردم رو خالی بکنن و کیسه دوختند و ....
هیچ کدوم از این حرفا نیست ، فقط میخواستم بدونید که میتونید به مهندس ارنست و تیمش اعتماد کنید و از خدماتشو ن با خیال راحت استفاده کنید شاید تنها تیمی هستن که اتفاقا کیسه ندوختند و صادقانه دوست دارن خدمت کنن و دنبال پول هم واقعا نیستند ، حالا اگر من این سازمان رو راه انداخته بودم حق داشتید اگر می گفتید بیچاره بیکار هستش و پول نداره ، این سازمان رو راه انداخته که پول در بیاره :-)
اکثر شماها که دارید میاین استرالیا بچه های رشته کامپیوتر هستید و میدونید که حقوق متوسط بچه های IT سالیانه بین 80 تا 100 هزار دلار هستش ، پس اتفاقا نه تنها کیسه ندوختن بلکه از روی پولداری و الحمداله نداشتن دقدغه خاطر به فکر خدمت رسانی و ارایه خدمات به تازه واردین هستند پس اصلا از این فکرها نکنید که اینجا یه سری شبکه شدند تحت نام گرین آیلند و کیسه دوختند برای پولای شما ، اینها واقعا علاقمند هستند به کارشون ، ولی وقتی مهمون یک نفر هستش آدم براش گاو میکشه ، ولی وقتی قرار شد بشن 100 نفر دیگه اونوقت باید هر کس دنگ خودش رو بده ، حالا وقتی که قرار هست مهندس ارنست و تیمش یک سری خدماتی رو در اختیار همه دوستانی که دارن میان استرالیا بگزارند و مسئولیت هم بپذیرند ، دیگه نمیشه خدمات رو به صورت رایگان ارائه کرد ، به هر حال این پست رو دوست داشتم بنویسم کوتاه و مختصر و مفید که به اون دوستانی که دوست دارند از خدمات گرین آیلند استفاده کنند با خیال راحت اعتماد کنید و مطمئن باشید که استفاده از خدمات گرین آیلند باعث صرفه جویی در هزینه های شما خواهد شد .
پست بعدی راجع به استخر lane cove هستش ، داریم میریم عشق و حال .

گواهینامه

2009-09-14T13:38:00.006+10:00

خلاصه شما اگر رانندگیتون خوب هست و پول هم دارید ، اول کار یه ماشین برید بخرید و یک دستگاه جی پی اس و یک کتاب سید وی Sydway که تمام راههای سیدنی داخلش هست و به دردتون میخوره ، اونهایی هم که میرن ملبورن مل وی هستش ، بعدش دیگه برید عشق وحال فقط حواستون باشه که طبق عادت اول کار نپیچید توی لاین مخالف شاخ به شاخ بزنید به ماشینای دیگه :-)
سرعتتون هم بالای سرعت مجاز طبق تابلوها نباشه که 84 دلار جریمه میشید (جریمش هم میاد درب منزل) به فلکه ها هم که میرسید همیشه به سمت راست باید راه بدید ، سمت چپی شما هم باید به شما راه بده و به همین ترتیب .
روی زمین2 جور خط میبینید که توی ایران نبود یکی خط چین هستش به این معنی هستش که به سمت راستی راه بدید یکی هم خط ممتد هستش که بهش میگن خط توقف که باید به همه راه بدید و 3 ثانیه پشتش بایستید بعد حرکت کنید .(اینجا که بیاین خودتون متوجه میشید کدوم خط ها رو میگم )
من که همون اول کار ماشین خریدم ایین نامه رو هم یه نیم نگاهی توی تهران انداخنه بودم و خلاصه 3 ماه رانندگی کردم و کلاس هم نرفتم و بعد 3 ماه رفتم امتحان رانندگی دادم رد شدم :-) البته نمرم 91 شد ( اینجا از 100 امتیاز 90 امتیاز بگیرید قبول هستید ) پس چرا رد شدم ؟؟! به خاطر اینکه 10 تا مورد هست که اگر رعایت نکنید هر چقدر هم که نمرتون بالا باشه باز هم رد میشید بهش میگن fail Items ،
یه شب با مهندس ارنست رفتیم بیرون توی جاده Pennant hills بودیم که مهندس گفت هر وقت که پشت چراغ قرمز نفر اول صف هستی ، موقع حرکت باید یه دور سمت چپ بعدش یه دور سمت راست رو نگاه کنی بعدش حرکت کنی وگرنه بری امتحان گواهینامه بدی رد میشی !! من هم گفتم بابا مهندس آخه این که خیلی مسخره هستش بی خیال چراغ که سبز میشه یعنی برو بریم دیگه هی این ور و نگاه کن هی اون ور رو نگاه کن بعد حرکت کن آخه برای چی نه آقا جان این که میگی نیـــــست !
نشون به اون نشون که یکی از fail Items ما همین بود :-)
از اونجا که سه ماه به این خطوطی که بالا اشاره کردم دقت کافی نداشتم ، ممتحن من رو برد توی یه خیابون که از 60 طرف ماشین می اومد خلاصه یه جا یه ماشین داشت از سمت راست می اومد من هم توی یه خیابون هم عرض سمت چپش بودم ، مونده بودم باید بهش راه بدم یا نه ؟ ، من هم خلاصه بهش راه دادم بعد دیدم اون یکی هم ایستاد که من برم حالا من ایستادم که اون بره ، اون ایستاده که من برم :-) خلاصه ممتحن کله ای به علامت تاسف تکان داد من هم فهمیدم که ضایع شده ، حق تقدم با من بوده من هم ایستادم ، این هم یکی دیگه از ایتمهای رد شدن هست که میگه اطاعت نکردی از علامات رانندگی ، یعنی جلوی ماشین سمت راستی خط ایست بوده پس باید به همه راه میداده من هم که خط توقف نداشتم باید میرفتم ، این هم دومیش :-) میرسیم به سومی ! توی ایران عدت داریم موقع دور زدن بعضی وقتها یه دستمون رو میبریم داخل فرمان رو از زیر میگیریم ، این جا این کار بد هستش یعنی باید فرمان رو همیشه از رو بگیرید من هم که موقع دور دو فرمون فرمون رو از داخل گرقته بودم و همینطور موقعی که خواستم دنده عقب برم پشتم رو کامل کامل از امتداد شانه قبل از حرکت نگاه نکرده بودم ( حالش رو بردید !؟ :-) این هم چند نکته کلیدی بقیش رو هم که اینجا اومدید ماشین خریدید یه روز میریم با هم بیرون طبیعت گردی در ضمن بقیش رو بهتون میگم :-)

خلاصه دفعه بعد رفتم و با 107 امتیاز (آخه نمره مثبت هم میدن اگر بچه خوبی باشی) قبول شدم ، ولی موقع حرکت پشت چراغ قرمز اول یه فوت میکردم شونه سمت راست بعدش یه فوت شونه سمت چپ ، بعدش حرکت . موقع دنده عقب هم آینه ها و جلو و پشت و زیر ماشین و همه جا رو شخم میزدم ، بعدش حرکت میکردم ، زیاد هم دنده عقب نرید اگر بیشتر از 7 متر دنده عقب برید رد میشید .دست داخل فرمون قدغن ، به علایم رانندگی روی زمین ماکسیمم دقت رو داشته باشید ، راهنما در هر جابه جا شدن فراموش نشه ، چک کردن نقطه کور از بالای شانه فراموش نشود در هنگام چپ و راست کردن و لاین عوض کردن و دور زدن .
توی تهران که آب جو و عرق میخوردین ، بعدش که میخواستین رانندگی کنید ، باید از پلیس میترسیدین ، اینجا هم به اطلاع میرساند که موقعی که مشروبات الکلی میل میفرمایید و بعدش تا منزل یا تا بار بعدی میخواهید رانندگی کنید باید از پلیس بترسید ( البته اینجا اگر مست در هنگام رانندگی بگیرند شلاق نمی زنند ، ولی نمره منفی میگیرید و تا خرخره باید پول جریمه بدید ، بازداشت هم ممکن هست که بشوید ) این هست که یا مست رانندگی نفرمایید یا اگر مست رانندگی میفرمایید از کوچه پس کوچه ها تشریف ببرید که یه وقتی به ایست بازرسی مخصوص چک الکل در خونتون در خیابانهای اصلی بر نخورید .

امید است کمال استفاده رو از پستهای اخیر برده باشید .
تا پست بعدی (سعی میکنم خیلی زود دوباره بنویسم ، این دفعه میخوام بنویسم که کجاها بار های با حال هستش و کمی از دیسکوها و نایت کلاب های سیدنی براتون بنویسم که رسیدید سیدنی اول کار بدونید کجاها برید با حال تر هستش ، البته من که اهلش نیستم و خودم به چشم خودم ندیدم ، ولی از تجربیات دیگران براتون نقل قول میکنم :- )
شب به خیر

ماشین و گواهینامه رانندگی

2009-09-14T12:16:00.003+10:00

دوستان با عرض پوزش به دلیل تاخیر فراوان در آپدیت کردن وبلاگ ، البته من چون دنبال این هستم که یه چیزایی بنویسم که کمتر نوشته شده به خاطر همین باید بیشتر حوصله داشته باشم برای نوشتن تا بشینم بنویسم ، به هر حال می خوام بگم که این استرالیا کشور بزرگی هستش و همینطور شهر و سیستم قرار گرفتن منازل مسکونی و شهر سازی یه جوری هستش که بدون ماشین پیرتون در میاد که برید این ور و اون ور این هستش که من توصیه میکنم اول کار یه ماشین بگیرید راحت تر به کاراتون میرسید ، تا 3 ماه هم با همون گواهینامه ایرانی و ترجمه گواهینامه یا همون گواهینامه بین المللی که در اصل ترجمه گواهینامه هستش میتونید رانندگی کنید و بعدش هم برید گواهینامه بگیرید دیگه ، دوستانی که میاین سیدنی یه جایی هستش به نام چرچ استریت واقع در پاراماتا که بورس ماشین فروش ها هستش ، چه ماشین های نو و چه ماشین های دست دوم عین ایران خودمون هم هستش یه سریشون شارلاتان هستن و دنبال این هستن که سرتون رو کلاه بزارن یه سری هم آدمهای بهتری هستن و یه سری هم بهتر از بهتر ، من خودم 3 یا 4 روز میرفتم توی این خیابان هی میگشتم تا یه آدم خوب و ماشین خوب و قیمت خوب با هم پیدا کنم و بالاخرهمه رو با هم پیدا کردم و خریدم (ماشین با همه مخلفاتش زیر 10000 تا شد)
مخلفاتش هم میشه رجیستری و بیمه شخص ثالث و ... یه نکنه که من نمیدونستم ماشین رو که رجیستر میکنید میگن بیمه شخص ثالث هم روش هست ولی دقت کنید که مثل شخص ثالث ایران نیست و شامل صدمات وارده به ماشین طرف مقابل نمیشه و فقط شامل صدمات جانی میشه ، پس برای زمانی که تصادف میکنید نیاز به بیمه شخص ثالثی دارید که شامل صدمات به اموال طرف میشه نه جونش ، این بیمه ارزونتر از بیمه کامل هستش حدود 400 دلار هستش ، یه بیمه دیگر هم هست که بیمه کامل هستش که اگر خودتون هم بزنید به دیوار باز خسارت ماشین شما رو میده ؛ البته : حالا اینجا رو داشته باشید که میخوام بگم این خارجیها چه مارمولک های هستند ، وقتی که بیمه میکنید میگید خوب ،خوب هستش، حالا اگر زدم به دیوار خسارت ماشین رو بیمه میده یا اگر زدم به یه ماشین دیگر مقصر بودم دیگه خیالی نیست ، فکر کردی ، اگر گواهینامه شما فول نباشه یعنی پی 1 باشه باید هر بار که تصادف میکنی 400 دلار بدی به شرکت بیمه چون جوهر گواهینامت خشک نشده بوده ، اگر هم پی 2 باشی باید 200 دلار بدی چون جوهر گواهینامت داشته خشک می شده ولی هنوز کامل خشک نشده ، اگر هم فول باشی دیگه چیزی نمیدی چون جوهر گواهینامه دیگه خشک هستش موقعی که تصادف میکنی . تا اینجاش مال گواهینامه بود ، حالا هر دفعه هم که تصادف میکنی یه رقمی رو به عنوان اکسس باید بدی به شرکت بیمه تا وظایف بیمش رو به انجام برسونه که این رقم معمولا زیر 400 دلار نیست بالای 800 دلار هم نیست ، حالا موقعی که ماشین میخری میری بیمه تمام و کمال برای یکسال میکنی 1500 دلار هم میدی، بعدش اگر هم تصادف کردی مثلا 1000 دلار خسارت دید باید700 یا 800 دلار بدی به شرکت بیمه تا اون 1000 دلار رو بهت بده . ( حالتون جا اومد !!! :-)
کیلومتر ماشین : توی استرالیا ماشینی که در ازای هر سال 20000 کیلومتر راه رفته باشه ماشینی هست که ازش مناسب استفاده شده ، سالس 14 یا 15 تا هم بهتر هستش ، ماشینی که بیشتر از سالی 20000 رفته یعنی زیاد ازش استقاده شده . روی قیمت ماشین تاثیر داره ، خلاصه یه 10000 تا بزارید برای ماشین کنار که اومدید یه ماشین بخرید ، اگر هم که بی پول هستید که خوب مهم نیست اومدید اینجا به محض اینکه برید سر کار میتونید ماشین بخرید خوبش رو هم برید بخرید که تلافی بی ماشینی و گرونی ماشین توی ایران رو در بیارید ، اینجا سر کار برید میتونید برید هر چی دوست دارید قسطی بخرید (برید یه بی ام و بخرید حالش رو ببرید )
ناراحت نباشید .
خسته شدم از بس نوشتم برم یه دوش بگیرم بر گشتم پست بعدی رو راجع به گواهینامه و نکات کنکوریش و مسخرش براتون مینویسم

ادامه مقایسه بین سیدنی و ملبورن

2009-07-06T15:36:00.003+10:00

در ادامه باید بنویسم که ایرانیها چه قدیمی و چه جدید بیشتر به سیدنی مهاجرت کردند تا ملبورن به همین دلیل هم سیدنی بالغ بر نصف جمعیت ایرانی های مقیم استرالیا رو تشکیل میده (البته این آمار خیلی دقیق نیست ولی تقریباً صحیح هستش ) نکته دیگری که احساس خود من است این هستش که نسبت سن ایرانیهای سیدنی بیشتر از سن ایرانیهای مقیم ملبورن هستش این به این دلیل هستش که خیلی از دانشجوهای ایرانی که با ویزای دانشجویی اومدن یا اینکه بورسیه هستند در دانشگاه های ملبورن درس می خوانند به دلیل اینکه ملبورن شهر ارزونتری هستش ولی ایرانی هایی که اومدن سیدنی کمتر دنبال درس و مشق هستن و بیشتر به فکر پول در آوردن هستن نتیجه این که سن اونها نیز نسبتاً بالاتر هستش و قدر پول رو بیشتر میدونند !! :-)
دوستانی که تصور میکنند ملبورن شهر مدرن تری هستش (خود من هم همین تصور رو داشتم ) باید بگم این احساس خیلی محسوس نیست هر 2 تا شهر عمر زیادی دارند و اون مدرنیته ای که من و شما قبل از اومدن متصور هستیم اون مدرنیته ای نیست که منظور خود اینها هستش ، این هست که بیخیال این تصور بشید ، میشه گفت که این طور نیست .
نکته دیگر اینکه به نظر شخص من چه سیتی سیدنی چه سابربهای سیدنی بسیار زیباتر از سیتی و سابربهای ملبورن هستش ، سر سبزی بیشتر و سواحل قشنگ ، جنگل و پارکهای زیبا ، و هوای معتدل تر ، همه و همه تایید کننده این امر هستند البته شاید آدمهای ملبورن بهتر و قشنگ تر و خوش اخلاق تر از آدمهای سیدنی باشند ولی این امر نسبی هستش . باز هم به نظر شما شیرازی ها با حال تر هستند یا تهرانیها ؟ ولی این دلیل نمیشه که همه شیراز رو برای زندگی انتخاب کنند .(یاد اون آهنگ می افتم که می خوند : دخـتـرون دخـتـرون شهر شیــــرااز ... )
نکته دیگر این که اینجا حداقل یه مرکز کامپیوتر داره ، ملبورن که این رو هم نداشت !! :-)
خلاصه بقیه دوستان رو نمیدونم ولی اونهایی که اهل ساحل و جنگل و موج سواری و نایت کلاب و بار و دیسکو و اپرا و کشتی کروز و تکنولوژی و جمعیت بیشتر هستید از سیدنی غافل نشید .
اونهایی که اهل سنت وآرامش و جمعیت کمتر و زندگی بدون استرس و ارزونی نسبی و نزدیکی راه و آب و هوای سردتر و متغیر وآدمهای با حال تر استرالیا یی هستن ، بد نیست گوشه چشمی هم به ملبورن داشته باشند .
اونهایی هم که دوست دارند برن شمال و آب و هوای شمال رو برای زندگی دوست دارند و دوست دارند در تنهایی مطلق به سر ببرند و زندگی بسار بسیار نرم و خواب آلود داشته باشند میتونند بریز بین رو انتخاب کنند .قوانین مالیاتی بریزبین هم آسون تر هستش در ضمن هتلهای مدرن و معماری مدرن رو توی بریزبین بیشتر میتونید ببینید ، کروکودیل و این چیزا هم توی بریزبین بیشتر هستش .
اونهایی هم که دوست دارند در یک روستای بسیار بزرگ شبیه شهر زندگی کنند ، با آب و هوای خشک و روزهای آفتابی بیشتر به دور از هر گونه هیاهو و سوت و کور و روزهای کوتاه و شبهای ساکت و آرام زیر اسمان پر ستاره ، می تونند به پرت فکر کنند .
اونهایی هم که دوست دارند با طبیعت وحش استرالیا عجین بشن و توی حیاط خلوت خونشون سوسمار های چند متری و کروکودییل و مار و انواع مورچه های عجیب و غریب و موشهای بزرگ رفت و آمد داشته باشند و اَب اوریجینال های عزیز رو ملاقات کنند و در گرمای شرجی شدید حال کنند و از از این جور جاها ، حتماً اطراف داروین رو فراموش نکنید .

و اما اون دوستانی که میخواستند بدونند که من با اون چند صد کیلو بار که همراهم بود و در ملبورن منتظر من بودن چه کردم باید بگم که تلفنی یه شرکت ترخیص کار رو در ملبورن پیدا کردم و اون شرکت تمام بارهای من رو ترخیص کرد و انبار داری کرد تا من توی سیدنی خونه پیدا کردم و بعدش تمام بارهای من رو فرستاد دم در خونه و تمام اینها از ملبورن تا سیدنی خرج انبار داری و ترخیص و حمل و نقل هم تقریباً 2500 دلار خرج برداشت و از دم در خونه تا طبقه دوم هم بنده به همراه خاتون عزیز که همیشه یار ویاور بودند و اینجا جا داره که ازشون تشکر کنم ، 540 کیلو بار رو که در 21 کارتن بزرگ بسته بندی شده بود ظرف 2 ساعت بردیم بالا و حالا دیگر توی خونمون در شمال سیدنی ، به همراه کل وسایل باز نشده و بعد از 1 ماه خانه بدوشی نشستیم و خستگی در میکنیم !

حالا ... از این جا به بعد وبلاگ رو در پست های مختلف اختصاص میدم به مسائل مهم بعد از ورود و خرید لوازم منزل و موبایل و کار و تفریحات و هر آنچه که به نظرم جالب باشه و به دردتون بخوره برای خود من هم خاطره باشه .

امیدوارم همتون از وبلاگ من استفاده کنید و وقتی اومدید استرالیا ، اگر گذرتون به سیدنی افتاد با هم بشینیم و گپ بزنیم و حال کنیم .

یه چیزی بهتون بگم ، من قبل از اینکه بیام استرالیا فکر میکردم زبانم خوب هست (البته بد هم نیست و کارم رو راه میندازم ) ولی میخوام بدونید که فکر میکردم اصلا برام فرقی نمیکنه که ایرانیها رو ببینم یا نه یا شهری که میرم ایرانی داشته باشه یا نداشته باشه ، اصلا وقتی به من میگفتن که فلان شهر ایرانی کم داره میگفتم بهتر ! ولی موقعی که اومدم اینجا دیدم سالها شاید طول بکشه تا شما بتونید با یه خارجی اونقدر دوست بشید و فرهنگ همدیگر رو بشناسین و زبانتون هم مثل اونها باشه تا بتونن جای دوست ایرانیتون رو بگیرن ، و براتون ایرانی و خارجی دیگه فرق نکنه ، اگر هم مثل من اهل دوست و دوست داشتن باشین این قضیه بیشتر محسوس هستش . پس نتیجه ای که می خوام بگیرم این هست که اگر می خواهید با خارجیها از بدو امر رفت و آمد داشته باشید و بی خیال ایرانیها بشید ، برید انگلیسی رو تقویت کنید ، قوانین بازیهای کریکت و فوتبال آمریکایی و راگبی رو هم خوب یاد بگیرید و گلف بازی کردن رو شروع کنید ، باربیکیو و سوسیس روی منقل درست کردن رو یاد بگیرید و تمام سریال پرستاران (یه سریال استرالیایی هستش به نام آل سینت ) رو بگیرید و بشینید گوش بدید اگر دیدید که کلمه به کلمه حرفاشون رو میفهمید و با گوشت و پوستتون احساس میکنید و مثل همون هنر پیشه ها هم انگلیسی رو میتونید حرف بزنید بعدش دیگه عشق است ، دیگه خیالی نیست که ایرانی ببینید یا نه ، ولی اگر سر سوزنی غیر از این باشه اون وقت هستش که به اهمیت حضور هر چه بیشتر ایرانیها آگاه خواهید شد . ( این هم برای دوستانی که پیش از اومدن ، مثل من ، خیلی احساس استرالیایی بودن میکنند )

پستهای بعدی رو اختصاص میدم به مسائل مختلف ، رو در واسی هم نکنید و راحت نظر بدید ، هر طور که دوست دارید سوالی هم بود بنویسید تا براتون راجع بهش بنویسم .

فعلا شب بخیر (البته الان اینجا ساعت 6 بعد از ظهر هستش ؛ ولی این ساعت استرالیایی ها میگن شب بخیر !؟ )

چند تا فرق بین ملبورن و سیدنی

2009-06-18T23:27:00.003+10:00

این چند وقت دنبال کار و زندگی و گرفتن گواهینامه و ایجاد نتورکینگ با همکار ها و از این جور چیزا هستم ، حالا راجع به کار و نتورکینگ و گواهینامه و غیره حتماً براتون توی پستهای بعدی مفصل مینویسم ، ولی این رو میگم که بدونید چرا تند تند این وبلاگ رو آپدیت نمیکنم ، ولی هر از گاهی سر میزنم نظراتتون رو میخونم ، در هر حال بریم سر اصل مطلب که چند تا فرق بین ملبورن و سیدنی هستش :
1 - هوای ملبورن همیشه چند درجه سردتر از سیدنی هستش و همینطور خشک تر از هوای سیدنی هستش ، توی تهران که بودم فکر میکردم که خب استرالیا چون خیلی گرم هستش ، خوب هست بریم یه شهری که هواش کمی خنک باشه ، ولی هوای ملبورن خنک تر از اون تصور من بود و طوری که شما توی تابستان نیاز به کولر ندارید (حالا دیگه خودتون پاییز و زمستونش رو حساب کنید دیگه ) نکته دیگه اینکه اینجا مثل تهران از شوفاژخونه و این چیزا خبری نیست ، حالا چرا نمیدونم ولی برای سرما و گرما موقع ساختن خونه ها هیچ گونه تدبیر خاصی انجام نمیدادند به خاطر همین برای گرم کردن خونه شما ابزار کافی مثل شوفاژ و از این جور چیزا ندارید ، این جا گاز گرون هستش (برای مثال پول گاز ما که 2 نفر هستیم و فقط برای غذا پختن از یه گاز 4 شعله رومیزی استفاده میکنیم ، برای 45 روز استفاده اومده 150 دلار ! ) پول برق هم همینطور گرون هستش به خاطر همین نمیتونید 24 ساعت بخاری برقی روشن کنید . خونه ها هم برای داشتن آب گرم از آبگرم کن استفاده میکنند ، خونه های نوساز و نوسازس شده بعضا ًٌ دارای اسپیلت هستند که اون هم مشکل پول برق رو به دنبال دارد . هوای سیدنی در مقایسه چند درجه گرم تر هستش که این برای زمستون وپاییز خیلی دلنشین تر هستش ، هر چند که الان ما توی سیدنی توی خونه داریم با 60 تا یقه اسکی گذران میکنیم ولی هیچ گونه وسایل گرمایی الان نداریم (با یه جفت جوراب کلفت و یه شلوار پشمی و 2 عدد بلوز یقه اسکی میشه زمستون رو گذراند :-) تابستونهای سیدنی هم اونقدر گرم نیست که فکر کنید له له میزنید ، اندازه ای گرم هستش که روزا برید ساحل و صفا بکنید و اکثرا ٌ عصرها خنک میشه و بارون هم میاد ، اینه که شاید توی کل تابستون 2 یا 3 هفته نیاز به کولر داشته باشید . این فرق دمای سیدنی و ملبورن باعث شده که سواحل سیدنی با حال تر باشه و کنار دریا رفتن و موج سواری و جت اسکی و قایقرانی و از این جور چیزا رو بیشتر توی سیدنی ببینید تا ملبورن . در ضمن سیدنی بسیار بسیار سر سبز تر از ملبورن هستش . (بگذریم از اتفاقای عجیب و غریب مثل گرم شدن شدید ملبورن و آتش سوزی های امسال و متغیر بودن هوای ملبورن که در کل به عنوان یه کسی که میخواد توی یه شهر به صورت دایم زندگی کنه خوشایند نیست)

2 - مرکز شهر ملبورن بسیار بسیار کوچکتر از مرکز شهر سیدنی هستش ، مرکز شهر سیدنی زیبا تر از مرکز شهر ملبورن هستش و پر جنب و جوش تر (نظر شخصی رو عرض میکنم ، به ملبورنیها بر نخوره ، نیاز به دفاعیه و دعوی و از این جور چیزا نیست ، من از همین الان تسلیم هستم ، هر چیز مینویسم نظر شخصی هست و خاطره ، همین و بس ..... باشــــه ؟! ) سیدنی شهر بیزینس هستش ، شهر تقلا کردن ، شهر استرس بیشتر ، شهر گرانتر ، شهر مهاجرت ، ولی ملبورن شهر دانشجویی هستش ، قیمت خونه ها ارزونتر هستش نسبت به سیدنی ، ترم دارد (البته من که یکی از دلایلی که از ملبورن خوشم نیومد همین ترمها بود که بعضی هاش مال جنگ جهانی دوم بود ، ولی بعضی ها این رو نقطه خوب میدونند ، ) یه فرق دیگری هم هستش برای اونهایی که بیزینس های بزرگ تاسیس میکنند دفتر مرکزی یا کارخونشون رو میبرند ملبورن تا حد امکان ، چون اون جا قوانین مالیاتی ایالتی آسون تر و کمتر هستش به خاطر این دفاتر مرکزی بیزنس های بزرگ در ملبورن هستش که مالیات کمتر بدهند و حالش رو ببرند . ملبورن که من داشتم افسرده میشدم ، ترجیح دادم بیام سیدنی اجاره گرونتر بدم و مالیات ایالتی بیشتر بدم تا این که بمونم ملبورن :-) تهران هم همینجوری بود خونه گرون تر بود و کرایه تاکسی و حمل ونقل گرونتر بود تا مثلا اصفهان ، ولی آدمها بازم ترجیح میدادن بمونن تهران .

3- ملبورن معروف هستش به شهر فرهنگ و کافه و رستوران ، سیدنی شهر پول و بار و نایت کلوپ و ساحل و از این جور چیزاست .

باز دوباره مخم هنگ کرده ، نمیتونم تمرکز کنم و بنویسم میخوام بقیش رو بگذارم بعدا ً ، فعلا ً ....

دوگانگی

2009-06-08T21:42:00.003+10:00

خلاصه پیش خودم گفتم که شاید اصلا شهر مقصد رو اشتباه انتخاب کردم ، از اونجا که از روز اول که رفتم دنبال کامپیوتر و بعدش هم دنبال مابقی قضایا به اون نتایج دلخواهم نرسیدم و فضای شهر هم همونطور که گفتم زیاد باب میل من نبود و احساس میکردم که ملبورن خیلی زنده نیست ، پیش خودم گفتم که اصلا شاید شهر مقصد رو اشتباه انتخاب کردم ، از هر کسی میپرسیدم که ملبورن بهتر هستش یا سیدنی ؟ همه میگفتن که ملبورن خیلی بهتر از سیدنی هستش ، به هر استرالیایی و یا هر کس که مدت زیادی بود که توی ملبورن زندگی میکرد میرسیدم میپرسیدم به نظر شما ملبورن بهتر هستش یا سیدنی ؟ همه میگفتن آقا معلوم ملبورن خیلی بهتر از سیدنی هستش ، سیدنی شلوغ ، کثیف ، معماری خوب نداره ، شهرش روی حساب و کتاب ساخته نشده ، قدیمی هستش ، آدماش خوب نیستن ، فرهنگ نداره ،
خلاصه همه میگفتن بهترین شهر همین ملبورن هستش ، همین انتخابی که کردی بهترین انتخاب هستش ، برای کار زندگی ، تفریح ، ورزش هر کاری ملبورن بهتر از سیدنی هستش !
من دیگه کف کرده بودم ، پیش خودم گفتم اگر ملبورن تازه بهترین هستش ، دیگه ببین سیدنی چی هستش ؟!! خلاصه با همفکری دوستان تصمیم گرفتم که یه بلیط 1 طرفه بگیرم برم سیدنی رو ببینم ، اگر از سیدنی خوشم اومد بمونم سیدی ، اگر دیدم سیدنی هم مثل ملبورن هستش برگردم ملبورن .
حالا اینجا رو هم داشته باشید که 520 کیلو بار هم توی فرودگاه ملبورن رسیده که باید برم تحویل بگیرم وگرنه روزی 78 دلار باید هزینه انبار داری بدم !! حالا چرا 78 دلار من که از بچه های میگرنت هلپ شنیده بودم که روزی 30 دلار هستش هزینه انبار داری ؟!! گفتم آقا مگر روزی 30 دلار نیستش ؟ گفتند بستگی به وزن بارت داره برای 520 کیلو میشه 78 دلار روزی !!!
خلاصه بیخیال بارامون شدیم و گذاشتیم ملبورن و سوار هواپیما شدیم اومدیم سیدنی .
توی مسیر فرودگاه به اون جایی که برای موقت شبی 120 دلار اجاره کرده بودم و یه جای خیلی خوب و با حال و با کلاس سیدنی بود و مثل مثلا خیابان ولیعصر ما بود توی تهران ، یه خانمی پرسید که شما از کجا میایید ؟ گفتیم از ملبورن ، اومدیم ببینیم کدوم شهر با حال تر هستش برای زندگی و کار و بیزینس ؟ ملبورن یا سیدنی ، برگشت گفت شما عاشق سیدنی میشید ، هیچ جا مثل سیدنی نیستش !!
منم گفتم توی ملبورن هم که بودم همه ملبورنی ها میگفتن که هیج جای استرالیا مثل ملبورن نمیشه !! اون خانم هم گفت مطمئن هستم که ملبورنیها این رو میگن ( بعداً فهمیدم که بابا ، این جماعت ملبورن و سیدنی با هم روابطشون شکرآب هستش اصلا ً ، یعنی ملبورنیها میگن ما کارمون درست ، سیدنی ها بی فرهنگ و لت وپارن ، سید نی ها میگن ما شهر برتر هستیم و شهر المپیک و شهر عزیز هستیم و ما کارمون درست هستش ، دولت هم از دست این دو تا ، پایتخت رو بر داشته برده گذاشته بین این 2 شهر در کانبرا که این 2 تا دعواشون نشه )
خلاصه از او نجا که اول ورودمون رسیدیم یه جای با حال و زنده سیدنی به نام "کرمورن " واقع در سواحل شمالی بعدش هم رفتیم شهر سیدنی رو دیدیم و خلاصه از همون روز اول فهمیدم سیدنی شهر من است و تصمیم گرفتم که دیگر به ملبورن بر نگردم و توی همین سیدنی زندگی رو شروع کنیم
توی پست بعد کمی از تفاوتهای سیدنی و ملبورن براتون مینویسم .....
در ضمن هم میگم که حالا مصیبت بود پیدا کردن خونه و با اون 520 کیلو که توی فردگاه ملبورن هست حالا باید چه کنیم ؟!!!

ملبورن چطور بود ؟

2009-05-30T15:46:00.006+10:00

براتون توی پست های قبلی نوشتم که در بدو ورود به ملبورن چه کار کردم و چه شد و کجا رفتم اقامت موقت و شاید هم که ننوشته باشم که بسیاری از سابربهای خوب و معروف ملبورن (یا همون ملبن ) رو طی 10 روز ماندگاری توی ملبورن رفتم و دیدم ، از کنار ساحل سنت کیلدا گرفته تا خیابان چَپــِل و سابربهای خوبی مثل برایتون و سات یارا و همینطور سابربهای عرب نشین مثل پرستون و سابرب قشنگ و دور و ایرانی نشین دانکستر و و همینطور سابربهایی که پر از چینی بود مثل باکس هیل و مرکز شهر ملبورن رو هم که دیگه اینقدر توش چرخیده بودیم از صبح تا شب که دیگه مثل کف دستمون میشناختیم ، براتون یه سری عکس هم که در پست های قبلی از ملبورن گذاشتم حالش رو ببرید .

ولی احساسی که ملبورن به من میداد ، مثل احساسی بود که در هنگام مسافرت به شهرستانهای ایران داشتم ، خیلی حال نمیکردم ، تصور من از جایی که می خواستم برم با ملبورن فرق میکرد ، هوای ملبورن سردتر از آن چیزی بود که من تصور میکردم ، مردمانش کمتر به پولدارهایی که من تصور میکردم شبیه بودن ، اون مدرنیته ای که من از خارج تصور میکردم توی ملبورن پیدا نمیکردم ، اون لب ساحل شلوغ و اکتیو و با حالی که دوست داشتم توی ملبورن نبود ، اون بارهای بزرگ و با حالی که دوست داشتم ببینمشون رو نمیدیدم ، شهر خیلی آرومتر از احساس من از یه شهر باحال خارجی بود ، بیزینسمن نمیدیدم ، بیشتر همه جوان بودند و دانشجو ، سن آدمها یا بسیار جوان و یا پیر بود ، من میان سال کمتر میدیدم ، آدمها ساده زندگی میکردن و شهر آروم بود ، ملبورن به نظر من یه شهر دانشجویی بود ، بیشتر یاد آور اصفهان و شیراز بود تا یاد آور تهران ، به نظر من پولهای کلان توی ملبورن رد و بدل نمیشد ، ملبورن شهر هنر و فرهنگ ، شهر کافه و رستوران بود ( نه بار و دیسکو و نایت کلوپ ) ، ملبورن شهر آرامش و زندگی بود ،
ملبورن اونقدر که من انتظارش رو داشتم طبیعت سر سبز و وحشی نداشت ، جریان زندگی دارای اون سرعتی که من دوست داشتم نبود ، اون زرق و برق و اون شهر وحشی و سکسی که من دنبالش بودم ، ملبورن نبود .
بقیه رو در پست بعد بخونید

فرق بین شهرستان و تهران

2009-05-30T15:00:00.003+10:00

ببخشید که دیر آپدیت میکنم ، دنبال کار و گرفتاری هستم دیگه ، ولی خلاصه امروز تصمیم گرفتم که آپدیت کنم این وبلاگ رو .

اونهایی که همه عمرشون رو تهران گذروندن و یا عمده عمرشون رو تهران بودن شاید این مطلبی که میخوام بنویسم رو احساس کرده باشند (اگر احساس شما هم اینطوری بود که من میخوام بنویسم یه نظر بدید بدونم من تنها نیستم )
داستان از این قرار هست که من اصلا بیشتر از چند روز نمیتونستم خارج از تهران بمونم ،حتی برای مسافرت هم که میرفتم به شهرستان های ایران باز هم بیشتر از 3 یا 4 روز نمیتونستم بمونم و باید هر چه زود تر بر میگشتم تهران ، حالا چرا ؟! چون وقتی که از تهران دور میشدم احساس میکردم از امکانات دور شدم ، احساس میکردم انتخاب ها محدود شدن ، احساس میکردم شهر اون گستردگی تهران رو نداره ، احساس میکردم آدمها فرهنگشون با فرهنگ من فاصله داره ، احساس تنهایی میکردم ، احساس می کردم شهر جنب و جوش کافی رو نداره ، یه دفعه یادم هست که چند سال پیش رفتم به یکی از شهرستانهای ایران و بنا به عللی تصمیم گرفتیم که بریم یکی دو تا بازی کامپیوتری با حال بخریم و بنشینیم به بازی کردن ، خلاصه گفتیم کجا بریم بازی کامپیوتری بخریم ؟ گفتن برو فلان جا یه مغازه داره که بازی های کامپیوتری میفروشه ، بعد از اینکه رسیدیم دیدیم یه مغازه هستش 10 تا دونه بازی داره اونم همشون قدیمی ، خلاصه اون بازی که دلمون میخواست رو پیدا نکردیم ، حالا تصور کنید اگر تهران بودیم چند تا بازار کامپیوتر و چند تا مغازه بازی فروشی بود که میتونستیم بریم 1000 تا عنوان بازی ببینیم ، همشون هم جدید ، این یه مثال بود برای این که بدونید وقتی میگم احساس میکردم انخاب ها محدود میشه یعنی چی ؟، حالا همین رو تعمیم بدید به بقیه چیزای دیگه ، مکانهای تفریح ، رستورانهای خوب ، مدارس ، آموزشگاه ها ، مراکز تجاری ، بیزینس ، سبک زندگی ، از همه مهمتر فضای شهر و سیستم شهری ، مدرنیته ، نبود ساختمانهای بلند ، خلوتی ، کمی رفت وآمد و کلی چیزای دیگه که شاید در توانم نباشه که بتونم با قلم فرسایی (یا کیبورد فرسایی ) براتون احساس خودم رو توضیح بدم ; ولی این رو میدونم که احساس زندگی کردن در تهران خیلی فرق میکنه با احساس زندگی کردن در شهرستان ، البته دلیل نداره که این احساس از مسایل خوب نشات بگیره ، برعکس توی تهران استرس بیشتر هستش ، همه چیز گرونتر هستش ، حمل ونقل ، خورد و خوراک ، آدمها لطافتشون رو از دست میدن زمخت میشن ، یلخی میشن ، از بد رفتاری کردن با همدیگر ابایی ندارن ، رقابت هم به طبع بیشتر هستش ، فضای شهر نشینی مدرنتر هستش ، قشر مرفه هم توی تهران بیشتر هستش و خیلی چیزای دیگه که خوب و بدش با هم باعث میشه که یکی تهران رو دوست داشته باشه و حاضر نباشه جای دیگه زندگی کنه ولی یکی دیگه دوست داره بره توی مثلا ً اصفهان یا شیراز زندگی کنه ، آب و هوا هم خودش مسئله مهمی هستش و در روحیه آدمها تاثیر مختلف میگذاره ، در هر صورت تصور کنید فرق زندگی توی تهران با زندگی توی اصفهان یا مثلا ً شیراز یا مثلا ً مشهد یا اهواز ، شیرازی ها آدمهای با حال و با صفا اهل حال و گل و بلبل و چمن و جوی آب و و فالوده و .... ، اصفهان شهر فرهنگ و تاریخ و هنر و .... ، اهوازی ها آدمهای خونگرم و با صفا، وُلک ... ،
خلاصه من توی هیچ شهری توی ایران به غیر از تهران نمیتونستم زندگی کنم بقیه ماجرا رو توی پست بعدی بخونید

یه پست دیگه

2009-05-12T15:47:00.008+10:00

اگر یادتون باشه توی اون پست مربوط به اینترنت نوشته بودم :
"خلاصه اینکه لپ تاپ دار که شدیم ، اینترنت دار هم شدیم ، حالا یک کم اوضاع بهتر شد ، ولی بعد از گذشت این 1 هفته که توی ملبورن هستم و دنبال لپ تاپ و مانیتور و اینترنت بودیم و در ضمن شهر رو هم گشتیم ، یه مشکل بزرگ تر پیش اومده که حالا براتون توی پست های بعدی مینویسم . فعلا ً ...."

یه پست دیگه میزنم بعد میگم مشکل چی بود ، باشه ؟...

melbourne aquatic centre

2009-05-12T14:35:00.011+10:00

من توی تهران هم که بودم هفته ای 2 بار میرفتم استخر ، ملبورن هم که رسیدیم گفتم یه هفته شده نرفتیم استخر ، از این و اون پرسیدیم گفتیم کجا بریم استخر که با حال باشه ؟گفتن برو ملبورن آکواتیک سنتر ، ما هم رفتیم نفری 6.50$ دادیم رفتیم تو ، یه استخرروباز داشت ، یه استخر سر پوشیده ، سونا ، جکوزی ، سرسره آبی ، سکوهای مختلف در اندازه های مختلف برای دایو زدن خلاصه جاتون خالی چقدر حال کردیم ، موقعی که داشتم حال میکردم پیش خودم گفتم این همه امکانات فقط با 6.50$ به پول خودمون که حساب کردم اون موقع میشد 4500 تومان ، یادم افتاد توی تهران یه جا میرفتیم استخر که یه استخر داشت اندازه حوض (8 قدم در 20 قدم ) یه جکوزی کوچولو و یه سونا نسبتاً بزرگ که برای استفاده از این امکانات باید 10000 تومان پول میدادی ، بعدش حساب کردم دیدم یه استخر دیگه که بعضی وقت ها اون رفیقمون ما رو مهمون میکرد (آخه خودم دیگه پول نداشتم که اون جا برم ، دوستمون ما رو می برد ) بلیطش بود 25000 تومان ! تازه امکاناتش هم یکی بود . خلاصه یه استخر ارزون توی جنوب تهران پیدا کرده بودیم که 6000 تومان میگرفت ، همه روی کول هم دیگه شنا میکردن !
حساب کردم دیدم که اگر متوسط حقوق یه کارمند رو در ایران بگیریم 500000 تومان با یه ماه حقوقش 50 بار میتونه بره استخر و یا اینکه 1/50 حقوقش رو باید بده تا یه بار بره استخر ( با این فرض که بلیط استخر به طور متوسط توی ایران 10000 تومان هستش) هر چند که در موارد معمول تر ، یکی مثل مادر بنده که حقوق بازنشستگیش 250000 تومان هستش باید 1/25 حقوقش رو بده تا یه بار بتواند استخر برود ، در ضمن باید همسرتون رو هم توی خونه تنها بزارین خودتون تنهایی برید حال کنید ! ( آخه جهت اطلاع توی ایران کسی با همسرش نمیتونه بره استخر) .
دیدم اینجا توی ملبن ، یه نفر هم سطح همون که توی ایران ماهی 500000 تومان حقوق میگیره ، اینجا حدود 5500 دلار حقوق ماهیانه میگیره ، که با این حقوق می تواند 845 بار بره استخر ! ، یا به عبارتی برای یک بار استخر رفتن 1/845 حقوقش رو خرج استخر میکند ! ( البته با این تفاسیر، تفاوتش نسبت به ایران ، زیاد چشمگیر نیست !!!!) ، در ضمن ، اینکه همسرش رو هم با خودش میتونه ببره استخر ! ( خدا مرگم بده !!)

ببخشید زیاد سرتون رو درد آوردم ، این همه حرف زدم آخرش منظورم این بود که رفتید ملبن یه سر به آکواتیک سنتر ملبن هم بزنید ، بد نمیگذره .
امـّّا .... ؟
استخر های اینجا یه فرقی با استخرهای خودمون دارند ، اون هم اینکه توی تهران دم در کفشت رو میگرفتن ، یه دمپایی بهت میدادن ، بعدش کفشت رو میگذاشتن جای اون دمپایی !(خب دوباره که کفش رو تحویل میگرفت دمپایی رو میگذاشت جای کفش قبلی ؛ یعنی عملا ً کف دمپایی رو هم کثیف میکرد ) ، هیچ کس حق نداشت با کفش بره کنار استخر ، خانمها باید آرایششون رو کاملا ً پاک میکردن بعد میرفتن توی آب ،یکی نشسته بود چک کنه ببینه خانمی با آرایش نره توی آب ، یکی هم نشسته بود هی به همه گوشزد میکرد که بعد از سونا دوش بگیرید برید توی استخر یا روی در و دیوار نوشته بود که قبل از اینکه برید توی آب دوش بگیرید ، هیچ کدوم این چیزا رو این جا نمیبینید ، یعنی آدمها با کفش میان لب استخر ، بعضی از خانمها و آقایونی که فقط بچشون رو میارن استخر خودشون نمی خوان برن توی آب با همون کفش میان لب استخر میشینند ، کسی هم نیست به خانمها بگه آرایشتون رو پاک کنید برید توی آب ، کسی هم کاری نداره که قبل از اینکه میری توی استخر دوش گرفتی یا نه ! خلاصه اینجا همه فرض رو بر این گذاشتن که شما خودت عقلت میرسه که مسایل بهداشتی رو رعایت کنید و برای رعایت بهداشت نیاز به آقا بالا سر نیست !

خدایی عجب استخری هستش این استخر ، همش از این سرسره آبی میریم بالا ، سُر میخوریم ، میایم پایین ، دوباره میریم بالا ........
جای همگی خالی ...

مـــِلبــِن به روایت تصویر

2009-05-12T13:40:00.030+10:00

"ملبورن" بنویسید ، بخوانید "ملبن" ، اون لام وسط رو هم اگر تلفظ نکردید و فقط صداش رو در اوردید دیگه میشید اَُزی .

این دفعه دیگه عوض نمیکنم

2009-05-10T19:05:00.001+10:00

به در خواست دوستان دوباره قالب وبلاگ رو عوض کردم ، ببینید خوشتون میاد ، این بار دیگه عوضش نمی کنم ؟ کف کردم تا این قالب رو نصف نیمه فارسی سازیش کردم !

برای نظر دادن باید روی کلمه نظرات ( توی این کادر مستطیلی آبی) کلیک کنید . اگر هم نظری برای برطرف شدن اشکالاتش دارید بنویسید لطفا ً .

تعویض قالب وبلاگ

2009-05-09T03:31:00.001+10:00

به در خواست دوستان قالب وبلاگ رو عوض کردم ، ببینید خوشتون میاد یا دوباره عوضش کنم ؟

برای نظر دادن باید روی اون علامت ( حباب کامنت ) مشکی کلیک کنید ، همگی لطف کنید نظر بدید ببینیم خوب شده یا نه ؟

یکی از دوستان نوشته :

2009-05-08T13:25:00.002+10:00

salam
ma montazere case officer hastim va ba ein neveshtehaye shoma kheili kheili negaran shodim
avalin bar ast ke eintori raje be australia mishnavim. mishe etelaate bishtari bedim

دوستان من ، من دارم ریز به ریز مسایل رو مینویسم و توجه بکنید که من تازه یک هفته از داستان مهاجرتمون رو نوشتم ، صبر کنید عجله نکنید ، همتون رو اکیدا ً تشویق به مهاجرت میکنم هر چه زودتر پاشین بیایین ، من مسائلی رو که بهش برخوردم و نمیدونستم و چیز های مهمی رو که باید بگم میگم وگرنه از خوبیهای اینجا همه گفتن و میگن و من هم در پست های بعدی خواهم گفت ولی چیزهای مهمی است که یا دیگران بهش بر نخوردن یا اگر برخوردن ، گذشتن و نه نوشتن و نه گفتن ؛ اینجا که میایید احساسات جدید در شما به وجود میاد و من دارم سعی میکنم شما رو از به وجود آمدن این احساسات جدید مطلع کنم ، خیلی بهتر هستش که شما این احساسات رو در ایران قبل از اومدن حس کنید تا اینکه بیایید اینجا بعدش حس کنید ! به عنوان مثال من خیلی از دوستان و اقوامم در اروپا و آمریکا هستند و سالها میان ومیرن و راجع به خارج باهاشون صحبت کرده بودم ولی هیچ کدوم نگفته بودن که آقا اینا شلنگ آب ندارند توی توالتاشون و خودشون رو با آب نمی شورند و فقط با دستمال پاک میکنند و بلند میشن میان بیرون ، این رو من خودم یک ماه مونده بود به مهاجرتم و وقتی ویزامون اومده بود تازه از توی فروم میگرنت هلپ و از دوستانی که اومده بودند اینجا شنیدم و جدی گرفتم قضیه رو ، حتی توی فیلمهای کمدی آمریکایی که من خیلی بهشون علاقه دارم 10 بار دیده بودم که برای خنده یارو میره توی توالت و اسهال هم داشته و بعد از اینکه حسابی کارش رو میکنه یهو میبینی که دستمال توالت تموم شده و توالت دستمال نداره !! آقا پیراهنش رو در میاره با زیر پوشش خودش رو پاک میکنه . زیرپوش رو هم یه جایی توی توالت جا سازی میکنه ، ولی باز هم جدی نگرفته بودم که اینها توی توالتشون آب ندارن و هیچ کس هم در طول سالها که من راجع به انواع واقسام نقاط دنیا و خوب و بد خارج صحبت میکردم این نکته رو جدی نگفته بود ، که آقا آفتابه یادتون نره ، یا این که بگه لوله آفتابه های ایرانی کوتاه هستش ، خوب به اونجا که باید برسه نمیرسه، یه جور آفتابه تهیه کنید که شبیه آب پاش لوله بلند داشته باشه ( یادم باشه یه عکس آفتابه کارا و به درد بخور رو براتون بزارم که خواستید بخرید بدونید چی بخرید بیارید )
خلاصه من این جا تصمیم دارم خوب و بد رو با هم بگم ، نه اینکه فقط بگم آقا یه بسته 24 تایی آب جو HEINEKEN توی ایران بود 160000 تومان ، اینجا هستش 40000 تومان ، شما هم قند توی دلتون آب بشه ! یا اینکه فقط بگم آقا اینجا همه از ساعت 5 به بعد میرن دنبال عشق و حال توی بار و دیسکو و لب ساحل و استخر و بدنسازی و با روزی 8 ساعت کار زندگی توپ میکنند و هر کسی هر جور دوست داره میره توی خیابون و .... ( اینها و خوبیهای اینجا رو خواهم گفت ولی همشو در هم میگم ، سوا نمیکنم، و در ضمن اینها که گفتم که بدی نیست که ! اینها واقعیت همه جای دنیاست ، همتون هم می دونید ولی بعضی وقتها توجه بهشون نمیکنید ، یاد تون میره .

خلاصه عجله نکنید KEEP READING به جاهای خوبشم میرسیم ، نگران هم نباشید خودتون رو قوی کنید ، انگلیسی رو تقویت کنید ، تخصص هاتون رو تقویت کنید پاشید بیاین اینجا کنار همدیگه حالشو ببریم .

اینترنت بی سیم

2009-05-08T12:32:00.000+10:00

خب ، حالا که لپ تاپ دار شدیم چکار کنیم ؟ لپ تاپ بدون اینترنت که حال نمیده !
پس تصمیم گرفتیم که بریم Broadband Internet بگیریم ، شرکتهایی که به سرویس موبایل میدن سرویس اینترنت بی سیم هم میدن ،
من چون دقیقاً نمی دونستم که این سرویس سیستمش چطور هست ، برای اونهایی که مثل من نمی دونند طرز کارش رو خیلی ساده توضیح میدم (متخصصین IT لطفاً من رو ببخشن که مسائل بدوی و واضح رو اینقدر توضیح میدم تازه اینقدر هم سطحی و عامیانه ، برای اونهایی که مثل من نمیدونن می نویسم ، شما این قسمت رو ایگنور کنید ) یه سیم کارت بهتون میدن عین سیم کارتهای موبایل ، به جای این که سرویس voice اکتیو باشه ، سرویس اینترنتش اکتیو هستش ، اون سیم کارت رو حالا چطوری باید بگذارید توی کامپیوتر ؟ یه مودم بهتون میدن شبیه به یه فلش کارت که از طریق پورت USB به کامپیوتر وصل میشه ، یه درایور و نرم افزار هم داره که اتوماتیک تنظیمات داخلی کامپیوتر رو انجام میده ، پس به محض اینکه شما سیم کارت رو درون مودم قرار بدید و مودم رو به کامپیوتر وصل کنید اتوماتیک خودش نصب میشه و بعد از نصب هم دیگه به اینترنت وصل هستید .
بعد از بررسی های زیاد بین شرکت optus , 3 ,telstra,vodafone,virginblue و حالا چند تا دیگه که یادم نمیاد ،دیدیم 3 از همه ارزونتر و سرویس هاش هم بهتر هستش و چون مودم رو باید بخرید مودم رو از بقیه ارزونتر میفروخت ، سرویس اینترنت ماهیانش هم از بقیه ارزونتر بود ( جهت اطلاع قیمت سرویس های موبایلش هم بهتر هستش و اینجا دیگه خیلی همه گیر شده ) یه پرانتز دیگه ( گوشی موبایل خوب با خودتون بیارید خیلی خیلی خیلی بهتر هستش تا اینکه اوایل کار بخواهید گوشی هم اینجا بگیرید ) عکس یکی از سرویس پرو وایدر های 3 رو هم میگذارم برای اینکه تصوری داشته باشید که کجا باید برید و دنبال چجور فروشگاهی بگردید .

آقایان و خانمها اینها که من مینویسم نسخه نیست ها ؛ خاطره هستش ، یه وقت فکر نکنید برای مها جرتتون نسخه مینویسم که چه بکنید و چه نکنید ، it is none of my business ، مینویسم که اگر اهل وبلاگ خوندن هستید و دنبال تجربه های عملی و واقعی هستید ، اینجا شاید که پیداش کنید و باهاش حال کنید ، هر چند که قبلا ً توی پست اولم نوشتم که : هر آنچه مینویسم برداشت و تصور شخصی و شاید هم یک رویا باشد گاهی !

وقتی مودم رو میخرید 3 یک سرویس داره که 144 دلار ازتون میگیره 12 گیگ اینترنت بهتون میده برای 12 ماه ، این خیلی به صرفه هستش ، البته من خودم اولش فکر کردم به صرفه نیست ، من خودم این سرویس رو نگرفتم ولی بعد از گذشت 2 ماه پشیمون شدم !! توی پست های قبلی هم لینک مودمهای BROADBAND رو گذاشتم اگر کسی خواست ببینه .

خلاص اینکه لپ تاپ دار که شدیم ، اینترنت دار هم شدیم ، حالا یک کم اوضاع بهتر شد ، ولی بعد از گذشت این 1 هفته که توی ملبورن هستم و دنبال لپ تاپ و مانیتور و اینترنت بودیم و در ضمن شهر رو هم گشتیم ، یه مشکل بزرگ تر پیش اومده که حالا براتون توی پست های بعدی مینویسم . فعلا ً ....

نظرات طلایی مکمّـل

2009-05-07T01:42:00.002+10:00

واقعاً سپاسگذار هستم از تمامی دوستانی که نظر میدن ، خواهش میکنم به نظر دادن ادامه بدید چون واقعاً نظراتتون مکمّل نوشته های من هست . بعضی از نظرها فوق العاده هستش و واقعاً مکمل وبلاگ و نوشته های وبلاگ هستند ، برای اینکه مطمئن بشم این گونه نظرات خیلی خوب و به درد بخور میان نظرات مختلف گم نمی شوند و برای اینکه بعضی از دوستان فقط مطالب رو مطالعه میکنند و به نظرات نمی پردازند ، تصمیم گرفتم که میان پست ها ، پستی به عنوان "نظرات طلایی مکمل" قرار بدهم و نظراتی را که دوست دارم همه دوستان ببینند و به آنها توجه کنند را ، درون این پستها جای بدهم ، و اما از دوستانی که نظراتشون درون پستهای نظرات مکمل قرار میگیرند ، تمنا دارم که به مطالعه وبلاگ ادامه بدهند و این وبلاگ را از نظرات با ارزششون (نه فقط برای من ، بلکه برای همه آنهایی که این وبلاگ رو مطالعه میکنند ) بی نصیب نگذارند ، چون هدف من این است که دوستانی که بعد از ما میایند و همینطور دوستان تازه وارد که خود من هم جزء همان دسته هستم ، منبعی داشته باشند که بهتر تصمیم بگیرند و شروع بهتر و بینش بهتری از حضورشان در استرالیا و همینطور پروسه مهاجرت داشته باشند . خواهش دیگر من این است که نظراتشون و آگاهی هایشان مبسوط تر باشد تا مورد استفاده عملی همه دوستان قرار بگیرد . با سپاس فراوان

نظر مکمل 1 :
عزیز من، مطمئنی شما استرالیا هستی؟ یکی از کشورهای مشترک المنافعی، چیزی نیستی؟ والا اینجا بجز انرژی (برق، گاز و آب) همه چی سرتر و ارزونتر از ایرانه. کیفیت اصلا قابل مقایسه با آشغالایی که تو ایران بهمون می اندازن نیست. من فکر می کنم شما تازه واردی و هنوز نمی دونی از کجا بخری و کی بخری!!!! اگه یاد بگیری و جنس های مارک دار و به قیمت جنس های چینی تو ایران بخری، اونوقت تازه حالش رو می بری. برای کامپیوتر هم فکر کنم این کاره نیستی وگرنه اینجا آخرشه ;)

نظر مکمل 2 :
سلام
ممنون از نوشته هاتون. ولي اگه ناراحت نمي شيد بايد بگم كه اگه كمي تحقيق در رابطه با كشورهاي ديگه مخصوصا اروپايي و استراليا كرده بوديد حداقل در رابطه با ساعات كاري فروشگاه ها و شلوغي شهر بعد از ساعت 5 مايوس نمي شديد.
مهاجرت خيلي بستگي به تحقيق در رابطه با همه جوانب اون داره .

نتایج اخلاقی

2009-05-06T18:16:00.001+10:00

اینجا یه چیز جالب اینکه را به راه پلیس امنیت اخلاقی نمیبینی ! من نمیفهمم ، اگر پلیس یه مملکت به اخلاق مردم رسیدگی نکنه پس به چه درد میخوره ؟؟!!

چند تا نتیجه گیری میخوام بکنم با اجازه همه دوستان و پیش کسوتان عزیز :

1- بیزینس همه جای دنیا یه جور هستش و همه برای فروختن جنسشون به هر راهی متوسل میشن و حتی بعضاً میبینید که خیلی راحت دروغ میگن و سرتون رو کلاه میگذارند ! اینجا دروغ گفتن هم انواع و اقسام داره و مخ زنی هم شامل مراتب و کلاسهای مختلف در رشته های مختلف میشه ، پس فکر نکنید که میایید یه جا که مدینه فاضله هستش و به همه میتونید خیلی راحت اعتماد کنید ! (در موردش مورد به مورد با ذکر مثال در آینده ، پست به پست توضیح میدم )

2 - اینجا ساعت 5 بعد از ظهر دیگه یا باید برید خونه ، یا باید برید دنبال عشق و حال و بار و دیسکو ونایت کلوپ و مراکز بدنسازی و رستوران و کافه و از این جور چیزا ، به فکر این که بعد از ساعت 4 یا 5 به کار اداری یا خرید وسایل و از این جور چیزا بخواهید برسید نباشید ، چون هیچ جا باز نیست ! تازه بار و دیسکو و رستوران و این حرفا هم بسته به اینکه چقدر از شهر دور باشید رفتنش معذلات خودش رو داره که حتماً مفصل راجع بهش براتون توضیح میدم .

3- آهای بچه ! هی از این پنجره به اون پنجره و از این لینک به اون لینک نرو بخون ببین چی میگم ، شیطونی نکن اینا به دردت میخوره . اونایی که ساعت 11 صبح از خواب پا میشدید و ساعت 3 ناهار میخورید ، تازه از ساعت 4 بعد از ظهر میرید بیرون به خرید و کاراتون میرسید و ساعت 10 شب بر میگردین ، ساعت 2 شب شام میخورید و ساعت 3 میخوابید !
اینجا اگر میخوای به کارات برسی و موفق بشی و روز رو از دست ندی ، باید ساعت 6 صبح بیدار بشی ساعت 8 صبح از خونه بزنی بیرون چون با توجه به مسافت و بزرگی اینجا یه ساعت هم تو راهی و از ساعت 9 صبح تا 4 بعد از ظهر وقت داری به کارات برسی ،
اگر ساعت 11 صبح بیدار بشی روز رو باختی به هیچ کارت نمیرسی به این قضیه خیلی توجه بکن . اینجا بعد از ساعت 5 بعد از ظهر فقط یه فروشگاههایی مثل COLES , WOOLWORTH , SAFEWAY باز هستش ، این جاها هم مثل شهروند خودمون میمونه
و فقط به درد خرید مایحتاج روزانه و خوراکی میخوره !

دیگه خسته شدم از بس تایپ کردم ، بقیش فرا ...

ادامه خرید مانیتور و لپ تاپ

2009-05-06T16:52:00.000+10:00

خلاصه دیروز که نتونستیم مانیتور بخریم ، به عللی که در پست قبل خوندین ، برای اینکه زیاد تول و طفسیرش ندم خلاصه هم JB HFIF هم DICK SMIT هم اینکه خلاصه هر جا رو که فکر کنید رفتیم همشون هم جز چند تا مانیتور معمولی هیچ چی نداشتن تصمیم گرفتیم که لپ تاپ بخریم اون هم همینطور همشون یه سری لپ تاپ معمولی با مارکهای معمولی داشتن (یه سری که میگم یعنی 4 تا دونه)
خلاصه من که به بازار کامپیوتر پایتخت و بازار کامپیوتر ایران عادت داشتم حالا مگه میتونم از این جور جاها خرید کنم ، خلاصه حالم حسابی گرفته شده بود از چند تا چیز :
1- اینجا همه بیزینسها و همه مغازه ها ساعت 5 تعطیل میکنند و شهر میشه عین شهر مرده ها (البته رستوران ها و بارها و کلاب ها و .... و این جور جاها تازه کارشون شروع میشه )
2- من که فکر میکردم اینجا تنوع جنس و فروشگاه و کار و بار خداد تاست ، از این خبرا نیست و به گرد تهران هم نمیرسه !
3- لباس فروشی ها ، کیفیت جنسها در حد درجه 3 تهران ! (درجه 2 هم تازه نه !) قیمتهاشون هم 10 برابر تهران !!
5- کیف و کفش فروشی ها که افتضاح ! قیمتها 10 برابر تهران !
6- ساعت 7 شب دیگه پرنده تو خیابون پر نمیزنه !(به نسبت تهران البته ارز میکنم)

خلاصه یه جا که نمایندگی فروش محصولات سونی بود رو دیدیم و دیدیم که یه مانیتور 22 اینچ ASUS داره که اکاناتش و کیفیتش بد نیست ، گفتیم آقا ما این رو میخواهیم ، گفت شرمنده همین یه دونه است که توی ویترین هست ، اگر میخواهید همین رو در ارم بدم خدمتتون ، گفتیم بابا این lcd ها عمر دارن آخه ، شما از صبح تا شب این رو روشن میزارید این DEMO بوده آخه این که نمیشه ، گفت برو فردا صبح بیا من از توی انبار برات یدونه سفارش میدم بیارن الان ساعت 5 شده دیگه نمیتونیم از توی انبار بیاریم چون انبار تعطیل هستش ، برو فردا صبح بیا من یدونه نو بهت میدم !
فردا صبح شد و ما پا شدیم رفتیم اونجا گفتیم اومدیم برای خریدن اون مانیتور که دیروز اومده بودیم ، بهمون گفتن که فردا صبح بیا بهت یه دونه آکبندش رو میدیم ، گفت کی گفته ؟ گفتیم فلانی ! گفت صبر کن برم صداش کنم ، بعدش خلاصه همون کسی که دیروز به ما قول داده بود اومد و گفت صبر کن تلفن کنم ، رفت یه 2 تا تلفن زد و اومد گفت شرمنده همین الان پیش پای شما یکی اومده اون رو خریده و دیگه نداریم که بهتون بدیم !!!!!!!!!!!! کففففف کردم !!!! به خاطر اینکه اولا مطمئن بودم که کسی پیش پای من مانیتور رو نخریده بود چون اگر خریده بود همون اول میگفت یکی اومده و خریده و نمیرفت تلفن کنه بعدش بگه اقا یکی اومده خریده و دوماً هم موقعی که به همکاراش گفتم که دیروز فلانی اینجوری گفته اونها هم تعجب کردن و رفتن صداش کردن ! سوماً دم رفتنه به یکی دیگه از همکاراش گفتم حالا جای دیگه این طرفا نیست که برم از اونجا بخریم گفت که یه دونه هستش که این رفیق ما دیشب میخواسته از اون بگیره که اون هم الان زنگ زده گفته که نداریم !
نتیجه اخلاقی این که این بابا که اتفاقا ً استرالیایی هم بود و نه چینی بود و نه تایلندی و نه هندی و نه ... به ما دیشب دروغ گفته بود که توی انبار هستش و الان انبار تعطیل هست و ...... در اصل میخواسته از یه فروشگاه دیگه برامون بگیره اون موقع هم اون فروشگاه تعطیل بوده گفته برو فردا بیا ، من یکی از توی انبار برات میارم بعدش هم به اون فروشگاه زنگ زده دیده اون فروشگاه دیگر هم نداره دید ضایع شد ، به ما گفت که آره همین پیش پای شما فروختم اون که دیشب گفته بودم رو ! ( این جا رو داشته باشید )

خلاصه اون یدونه مانیتور هم نشد بخریم و در ضمن لپ تاپی هم که من خوشم بیاد رو هم هیج جا نداشت چون اصلا تنوع نداشتن ، دست از پا دراز تر برگشتیم خونه .
فرداش دیگه گفتم نریم شهر ، بزار ببینم شاید یه جایی باشه توی سابرب های دیگه که مرکز فروش کامپیوتر باشه، بزار بگردیم اونجا رو پیدا کنیم ، خلاص از روی YELLOW PAGE نشستیم شروع کردیم به گشتن ، یه آگهی پیدا کردیم که روش نوشته بود : بزرگ ترین مرکز فروش لپ تاپ در ایالت ویکتوریا !! ( مغزم تیلید شد ) کجا بود ؟ توی خیابان ویکتوریا
خلاصه بعد از کلی پیاده روی و سوار اتوبوس شدن رسیدیم به بزرگترین مرکز فروش لپ تاپ در ایالت ویکتوریا
(سرتون رو درد نیارم ، یه جایی بود اندازه یه مغازه معمولی توی بازار کامپیوتر پایتخت با 10 عدد لپ تاپ !!)
اینجا دیگه بزرگترین مرکز فروش و خدمات لپ تاپ در ایالت ویکتوریا بود ، فروشنده یه هندی بود که عین فروشنده های زبل ایرانی مخ رو میزاشت توی هاون و میکوبید ! (از دروغ گفتن هم هیچ ابایی نداشت و بدون هر گونه رودرواسی تا دلش میخواست خالی میبست) ولی اینجا انصافاً بزرگترین بود دیگه ، چون من تمام ملبورن رو گشتم و بهتر از این ندیدم ! تنها جایی هم بود که 4 تا لپ تاپ مارک LENOVA , ASUS داشت .
خلاصه دیگه از روی ناچاری دیدیم دیگه اینجا باید یه چیزی بخریم ، اینجا نخریم دیگه موندیم ، یه دونه LENOVA T400 داشت که بد نبود ، هم از لحاظ امکانات و هم کوچک و قوی و سبک بود مشخصاتش هم بد نبود ، گفتیم خیلی خوب یکی از این برامون بیار ، گفت یکی دیگه ندارم ! همین یه دونه هست اگر میخوای همین رو ببر ، گفتیم که آخه این که دمو بوده معلوم نیست چند وقت اینجا گذاشته شده که ، من آکبند میخوام ، گفت ما که نمیتونمیم از هر چیز 10 تا بیاریم اینجا رو دستمون بمونه که ما یه دونه میاریم وقتی فروختیم یکی دیگه میاریم !!! بعدش هم این رو همین امروز صبح باز کردیم گذاشتیم اینجا یه روز هم دمو نبوده !!
(بعداً که آوردم خونه فهمیدم که یک هفته پیشش باز کرده بودن گذاشته بودن اونجا ! آخه یه بازی توش ریخته بودن برای دمو که از تاریخ ایجاد شدن فایل های بازی فهمیدم که یه هفته پیش اون بازی رو ریختن توش ) اینم باز برای فروش جنسش به ما دروغ گفت !
گفتیم اگر آکبندش رو بخواهیم چه باید بکنیم گفت باید سفارش بدی تا 2 هفته دیگه میاد بعدش هم قیمتش 400 دلار گرونتر میشه !!

از ناچاری همون رو خریدیم و اومدیم بیرون و بالاخره لپ تاپ دار شده بودیم !!!

بریم یه مانیتور بخریم

2009-05-03T21:21:00.000+10:00

خوب رسیدیم ملبورن و خستگی هم در رفته و حالا باید دنبال خونه بگردیم و در ضمن هم ایمیل هامون رو چک کنیم و خلاصه زندگی رو شروع بکنیم ، پس تصمیم میگیریم که بریم شهر! ( کجا بریم ؟؟!! مگر الان توی شهر نیستیم ؟ ) نه آقا جون اینجا مثل تهران نیست که از شرق شرق تا غرب غرب از شمال شمال تا جنوب جنوب اسمش شهر تهران یا به عبارتی تهران باشه خوب پس اینجا که هستیم کجاست ؟
اینجا ایالت ویکتوریا هستش و تا شهر یا همون جایی که بهش میگن ملبورن یا همون CBD یک کیلومتر فاصله داریم برای خرید همه چیز لازم هست که بریم شهر ، خوب حالا مانیتور میخواهیم کجا باید بریم ؟ اینجا مرکز فروش مانیتور وقطعات کامپوتر کجاست ؟
میری شهر بعدش میری DICK SMIT یا میری office work یا میری JB HIFI این جور فروشگاه ها مانیتور دارن و میتونی از این جور جاها مانیتور بخری (عجب !) باشه میریم شهر که یه مانیتور بخریم و بعدش بیاییم وصل کنیم به کامپیوتر و خلاصه به کارامون برسیم ( راستی یادمون باشه که یه مانیتور خوب بخریم که چند سال داشته باشیم و با کیفیت و تصویرش حسابی حال کنیم و دقت پردازش تصویر و رنگ و رزولوشن خوبی هم داشته باشه ، وب کم هم ترجیحاً داشته باشه که خواستیم چت هم بکنیم راحت باشیم ) .
خلاصه رسیدیم به همونجایی که واقعاً اسمش ملبورن هستش چون اطراف ملبورن رو suburb ها تشکیل میدن که اون ها هم جزو ایالت ویکتوریا هستند نه جزو شهر ملبورن . خلاصه یه تابلو دیدیم که روش نوشته offic work گفتیم بریم ببینیم که توش چه خبر هستش ؟ یه مانیتور توپ هم بخریم ، رفتیم توی فروشگاه و خلاصه دیدیم که هر چیزی که مربوط به یه فضای اداری میشه و خلاصه واقعاَ توی یه آفیس هستش اینجا هست ، خلاصه یکی اومد گفت how can i help you today ما هم گفتیم که مانیتور میخواهیم ، گفت چی میخواهید ؟ گفتیم مانیتور ، گفت مانیتور چی هستش ؟ گفتیم بابا مانیتور دیگه کامپیوتر مانیتور ! گفت آها " مُـنـیـتِ " ؟ گفتیم بله همون مُنیتِ حالا دارید ؟ گفت بله بیا با من ببرم نشونت بدم ما رو برد یه قسمتی از فروشگاه و 2 تا دونه مانیتور ACER نشونمون داد و گفت اینم مونیتر، گفتیم همین ؟ گفت آره دیگه ، گفتیم این همه office work office work میگن همین ؟!!! ما برای بچه هامون هم که میخوان بازی کنن Acer نمیخریم ، میریم سامسونگ میخریم ، ال جی میخریم اخه همین 2 تا دونه مانیتور 17 و 19 اینچ رو گذاشتی اینجا، همین ؟ !!

نکته قابل توجه خوانندگان و دوستان عزیز که بدون اینکه پست های قبلی رو بخونن و میپرن از وسط شروع به خوندن میکنن و بعدش هم نظر میدن که آقا تو چطوری توی هواپیما مینوشتی ؟ (دوست عزیز یه دفترچه یادداشت دستت میگیری ، بعدش هر جا که دلت خواست مینویسی و بعدش هم هر جا که دوست داشتی یاد داشتت رو انتقال میدی ، مثلا توی وبلاگ یا وب سایت و یا مجله یا روزنامه ، دیگه من انتظار دارم دوستانی که این مطالب رو میخونند مخ رو آکبند نگذارند و یه کم فکر کنند و بعدش نظر بدن ، در ضمن اگر پست های قبلی رو بخونی میبینی که من نوشتم که الان در سیدنی هستم واین رو میگم چون زمان رو میخوام جابجا کنم ، یعنی با سبک نوشتن من آشنا بشین ، چیزی رو الکی نمینویسم ، مطمئن باشید که همه مطالبم به هم ربط داره و اگر کامل ، وبلاگ من رو دنبال نکنی و مخ رو آکبند نگه داری ، گل گیجه میگیری ! )

خلاصه به خاتون گفتم نه بابا ، بیا از این جا بریم ، یا این شعبه افیس ورکش به درد نمیخوره یا اینکه اصلاً اینجا به درد مانیتور خریدن نمیخوره مثل این میمونه که توی تهران بری توی لوازم تحریر فروشی بگی من مانیتور میخوام ، یا نداره یا اگر هم داره خوب 2 تا دونه مانیتور ارزون میاره والسلام . اینه که بیا بیریم یه جا که واقعا ً توی کار مانیتور و کامپیوتر باشه رو پیدا کنیم و ببینیم اصلاًَ مرکز کامپیوتر این ملبورن کجاست ؟ بالاخره ملبورن یه جایی داره مثل پایتخت یا بازار رضا خودمون دیگه ، بریم اونجا خرید کنیم .

خلاص یه چرخی زدیم و اومدیم بیرون و یه نگاه به ساعت کردیم دیدیم ساعت 5:30 عصر هستش ، گفتیم خوب حالا حالا وقت داریم بیا بپرسیم ببینیم مانیتور و اینجور چیزا از کجا باید خرید بعد بریم اونجا ،
آقا از هر کس که پرسیدیم همو حرف اول رو شنیدیم ، یعنی گفتن برو office work , Jb hifi , dick smith ,Ted , همین !
خلاصه گفتیم دک اسمیت کجاست ؟ گفتن برو فلان خیابون اونجا یه دک اسمیت خوب هست ، خلاصه پرسون پرسون و از روی کتاب و نقشه Melway که حالا راجع به این ملوی و سیدوی و اینا براتون یه پست کوچیک میزنم بعدن ، راه افتادیم دک اسمیت رو پیدا کردیم تابلوش رو که دیدیم بدو بدو گفتیم ای ول ، بدو بدو رفتیم که بریم تو دیدیم در قفل هستش !! ای بابا در چرا قفل هستش ؟
چرا بسته الان ؟ به خاتون گفتم ساعت مگه چنده ؟ گفت 6:30 گفتم ای بابا پس چرا این بسته ، خاتون گفت نگاه کن مغازه بغلی هم داره میبنده !! گفتم یعنی چی ؟! گفت اون مغازه های اونطرف هم بسته هستند !! گفتم بابا چراغاشون که روشن هستش ؟ًً!!

خلاصه یه نگاهی به دور و برمون انداختیم دیدیم که به غیر از خوراکی فروش ها و رستوران ها و بارها و مشروب فروش ها دیگه بقیه مغازه ها همش تعطیل هستش ؛ فقط چراغاشون روشن هست ، یه چیز جالبتر اینکه اینجا اصلا ً مغازه ها کرکره هم ندارن که بکشن پایین !! چراغا رو هم خاموش نمیکنند تا صبح و از همه مهمتر سر چراغی خودمون همشون تعطیل کردن ؟؟!!!!

کفم بُرید !! یعنی تموم ؟ ما دیگه امروز نمیتونیم مانیتور بخریم ؟ یعنی رفت تا فردا ؟؟!!! ساعت هنوز 6:30 عصر هستش ؟!!
ای بابا !!!!!!

از تعجب که در اومدم پست بعدی رو مینویسم که ادامه ماجراست ، با حال هستش ، دنبالش کنید ....

داریم میرسیم ملبورن

2009-04-29T22:36:00.000+10:00

این فرودگاه سنگاپور هم عجب فرودگاه بزرگی هستش ها! الان دیگه روی خاک استرالیا هستیم ، هر چی از بالا نگاه میکنیم بیابون هست !
راستی قول داده بودم که برگشتم بنویسم که توالتش آب داشت یا نه ؟
توالت مردونه یه باجه داشت که توش یه جور توالت بود شبیه توالت ایرانی ،شلنگ آب هم داشت ، من که رفتم اونجا ، ولی مثل اینکه توالت زنونه همچین باجه ای نداشته و اگر هم داشته عیال مکرمه ندیده بود .

خوب دیگه خیلی نزدیک زمین شدیم و داریم میرسیم به ملبورن ، کمربندها رو ببندید که داستان داره هیجان انگیز میشه !
خستگی پرواز یا به قول اینا از Jet Lag که بیرون اومدیم بلافاصله شروع میکنم به نوشتن .

فعلن ....

بازارهای کامپیوتر تهران

2009-04-29T21:47:00.000+10:00

آخ که چقدر دلم براشون تنگ شده !!!! (-:
نه ، شوخی کردم ، دلم براشون تنگ نشده ولی موقعی که تهران بودم یه قطعه کامپیوتر که میخواستیم بخریم ، حالا هر چی که باشه ، مثلن (هر وقت مینویسم "مثلن" یاد این میافتم که "مثلن حرفای تو ، کاش میشد قند و عسل" ) فرض کنید مانیتور میخواهیم بخریم آقا میرفتیم بازار کامپیوتر ایران 100 تا مغازه بود که 10 جور مانیتور داشت از هر مدلش هم 100 تا توی انبار داشت هر سایز و مارک و مدلی که میخواستیم اونجا میدیدیم و با فراق بال یکی رو انتخاب میکردیم و از توی انبار برامون میاوردن و میبردیم خونه حالش و میبردیم .
یا فرض کنید که لپ تاپ می خواستیم بخریم ، آقا میرفتیم پایتخت هر مدل و برندی که میخواستی 1 صفحه لیست بهت میدادن 100 جور لپ تاپ و مارک های مختلف و CONFIGURATION های مختلف بود که میتونستی بخری .
خلاصه توی بازارهای کامپیوتر تهران و بازار لوازم موسیقی و الکترونیک خیابان جمهوری و (واای... دیگه جدی دلم براشون تنگ شده ) قدم میزدیم و حال میکردیم ،خدایی تنها جایی بود توی تهران که قدم میزدیم و حال میکردم ، بعدش تازه پیش خودم میگفتم این که حالا چیزی نیست ، بزار بریم ملبورن ، اونجا حالا ببین دیگه چه بازارهای کامپیوتر و لوازم الکترونیکی داره که خیابان جمهوری انگشت کوچیکشم نمیشه !!! ملبورن چه حالی کنیم ، یه آسمون خراش همش لوازم کامپیوتر ، یه آسمون خراش همش لوازم موسیقی ، یه آسمون خراش لوازم عکاسی و الکترونیک و ...... ( ملبورن رو با نیویورک مثل اینکه اشتباه گرفته بودم ! )
الان که دارم این رو مینویسم فرودگاه سنگاپور رو دارم از بالا می بینم ، خدایی فرودگاه قشنگی هستش ، دور تا دورش آب هستش و قایق و کشتی و خدایی با حال هستش ، هواپیما داره میشینه سنگاپور یه سوخت گیری بکنه بعدش بلند میشه و چند ساعت دیگه میرسیم ملبورن ، واای خدایا شکرت !
توی این فاصله هم که هواپیما سوخت گیری میکنه نیم ساعت وقت داریم بریم توالت و دست و صورت رو بشوریم و تر و تازه بشیم که کف کردیم این همه ساعت توی هواپیما ، راستی فرودگاه سنگاپور توالتش آب داره ؟؟! حالا وقتی رفتم میام میگم آب داره یا اینکه با دستمال خودمون رو پاک کردیم !

اینترنت

2009-04-29T21:10:00.000+10:00

اینجا توی استرالیا اینترنت تداشته باشی مرخصی ! از لحظه ای که پات رو میگذاری توی فرودگاه اینترنت نیاز داری .
برای خونه پیدا کردن ، برای پیدا کردن مسیرها ، برای نقشه ، برای هرچیز که فکر کنی به اینترنت احتیاج داری . من قبل از اینکه بیام استرالیا این رو از بچه ها شنیده بودم پس دیدم که حتماً لازم هست که یه لپ تاپ داشته باشم که به محض اینکه رسیدم استرالیا یه دونه از این مودمها بخریم و به اینترنت وصل بشم . کلاً از لپ تاپ بزرگ هم خوشم نمیاد و چون معتقدم لپ تاپ باید یه جوری باشه که بشه حمل ونقلش کرد و وزنش رو زیاد احساس نکرد و همینطور معتقدم که باید قوی باشه که اذیت نکنه پس شروع کردم سراسر بازارهای کامپوتر تهران رو از پایتخت گرفته تا بازار کامپوتر ایران و بعدش هم بازار رضا و بعدش هم بازار علائدین رو خلاصه زیر و رو کردم که اونی که دوست دارم رو گیر بیارم ، خلاصه یه چند مدلی رو که خوشم اومد اومدم توی اینترنت قیمتاش رو در آوردم دیدم که استرالیا کلاً لپ تاپ حدود 500000 تومان از ایران ارزونتر هستش بعدش هم گفتم خوب چه کاری هستش که ما از اینجا لپتاپ بخریم ؟ میرم استرالیا همونجا میخرم ، هم مدلها و تنوع بیشتری از تهران داره هم قیمتش 500 تومان ارزونتر هستش ! خلاصه لپ تاپ نخریدم ! و گفتم همون روز اول که رسیدم ملبورن میرم یه دونه لپ تاپ با حال که آخرش باشه میخرم !! (حالا داشته باشید)

حالا پست بعدی رو بخونید میخوام راجع به بازار کامپیوتر تهران بنویسم که مهم هستش ، یعنی بعدن که بیشتر از سرگذشتم نوشتم بیشتر میفهمید که چرا مهم هستش ؟!

2009-04-28T18:58:00.000+10:00

از طریق سایت www.migranthelp.com که جا داره اینجا از شهرام و مریم عزیز بنیانگذار این فروم بزرگ و به درد بخور و حرفه ای تشکر کنم ، با سایت stays آشنا شدم و بعد از بررسی های مکرر دیدم انگار بهتر از هتل هستش چون که محاسبه میکردم میدیدم که اگر بخوام هتل بریم امکانات آشپزی توی هتل نیست و مجبور هستیم که نهار و شام رو بیرون بخوریم این هست که گفتم خوب این خونه ها آشپزخونه هم دارن که خوب هستش و نسبت به امکاناتش قیمتشون از هتل بهتر هست ، در ضمن تقریبآً تمام هتلها برای رزرو یه پولی از طریق اینترنت میگرفتن که باز ما چون کردیت کارت نداشتیم نمیتونستیم از ایران رزرو کنیم ، همین طوری هم که نمیشد راه بیفتیم با چمدون و کلی بند و بساط توی خیابون های ملبورن دنبال هتل بگردیم که ! این بود که تصمیم گرفتیم از این سایت یه جایی رو گیر بیاریم و10 روز رزرو کنیم که موقعی که رسیدیم ملبورن یه ضرب بریم اونجا حالا پیش خودمون میگیم که نکنه ما بریم اونجا امن نباشه ؟
ما که جایی که بهمون میدن رو نمیدونیم چه کسی هست کدوم محله است ؟ خلاصه شب نیان تو خونه ؟ میریم از خونه بیرون نیان تمام وسایلمون رو ببرن ؟ و .....
خلاصه توی فروم میگرنت هلپ از چند تا از بچه ها پرسیدم که نظرتون چی هست که از این سایت خونه بگیریم ؟ که اتفاقاً مریم عزیز جواب داد که در مجموع جای نگرانی نیست ، من هم گشتم خوش قیمت ترین خونه رو که review های خوبی راجع بهش نوشته بودند رو رزرو کردم .
این هم لینک اونجایی که 10 روز اول رفتم . خلاصه چون که چند بار دیگه هم از این سایت خونه اجاره کردم و چند جای مختلف و 2 شهر مختلف و آدمهای مختلف ، بهتون میگم که امن هستش همشون و با خیال نسبتاً راحت البته با احتیاط بسیار ! از این سایت خونه اجاره کنید و حالش رو ببرید .(آهای شمایی که توی سایت stayz خونه اجاره میدین ، پورسانت ما فراموش نشه !!)

2009-04-28T18:35:00.000+10:00

یه نکته جالب که من نمیدونستم این هستش که شرکت هواپیمایی امارات به شما این امکان رو میده که 24 ساعت قبل از پرواز به صورت آنلاین کارهای قبل از ورودتون به هواپیما رو (Check in) انجام بدین که بعدن که من با شرکت Quantas پرواز کردم دیدم نه بابا فقط هواپیمایی امارات نیست که این کار رو میکنه همه شرکتهای هوایی در دنیا این کار رو میکنن !
خلاصه یه روز صبح که بیدار شدم دیدم که یه ایمیل دارم از شرکت امارات که توش نوشته آقا یادت نره امشب به سمت دبی و بعدش هم به سمت ملبورن پرواز داری !
ما هم چمدون ها رو برداشتیم و کیس کامپیوتر خودم رو هم گذاشتم توی چمدون و رفتیم فرودگاه و پرواز کردیم به سمت ملبورن !

(توی ملبورن هم هیچ کسی رو نداریم حالا ، چرا ؟ چون اون دوستم هم که گفتم ملبورن هستش به عللی نمیتونست نه بیاد دنبالم و نه کمکی به ما بکنه )
فعلن تا ما توی هواپیما هستیم شما پست بعدی رو بخونید که راجع به سایت www.stayz.com.au هستش و برای اونهایی که مثل ما هیچ کسی رو ندارن بد نیست بخونن ...